Ο Μουρίνιο θέλει και ενίσχυση με τιμ μανατζερ στη Ρεάλ Μαδρίτης
Η Ρεάλ Μαδρίτης φαίνεται πως εξετάζει αλλαγές που ξεπερνούν το επίπεδο του προπονητή, επιχειρώντας να διορθώσει ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που έχουν αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια μέσα στα αποδυτήρια: την απουσία μιας ισχυρής προσωπικότητας που να λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην ομάδα και τη διοίκηση.
Στο Βαλδεμπέμπας έχει ωριμάσει η άποψη πως ο προπονητής δεν μπορεί πλέον να επωμίζεται μόνος του όχι μόνο το αγωνιστικό κομμάτι αλλά και τη διαχείριση των εσωτερικών ισορροπιών, των κρίσεων και της επικοινωνίας με τον σύλλογο. Παίκτες και τεχνικό επιτελείο έχουν εκφράσει επανειλημμένα το αίσθημα απομόνωσης που βίωσαν σε δύσκολες στιγμές της σεζόν, θεωρώντας ότι έλειπε μια πιο άμεση και ανθρώπινη παρουσία της διοίκησης δίπλα στην ομάδα.
Η απόσταση ανάμεσα στα αποδυτήρια και τα γραφεία θεωρείται από αρκετούς μέσα στον σύλλογο ως ένας από τους λόγους που δημιουργήθηκαν εντάσεις και εσωτερικές ρήξεις κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Ο Τσάμπι Αλόνσο αρχικά και ο Άρμπελοα στη συνέχεια φέρονται να στερήθηκαν ενός ανθρώπου εμπιστοσύνης, ικανού να τους στηρίξει στις μη αγωνιστικές αποφάσεις και να αναλάβει τη διαχείριση καταστάσεων που επηρέασαν τη συνοχή της ομάδας, με αποκορύφωμα το επεισόδιο ανάμεσα στους Βαλβέρδε και Τσουαμενί πριν από το El Clasico.
Για τον λόγο αυτό, στη Ρεάλ εξετάζεται σοβαρά η επαναφορά ενός ρόλου αντίστοιχου με εκείνον του “team manager”, μιας προσωπικότητας δηλαδή με καθημερινή παρουσία δίπλα στην ομάδα, που θα λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στο προπονητικό επιτελείο, τους ποδοσφαιριστές και τη διοίκηση. Δεν πρόκειται για τη θέση του αθλητικού διευθυντή — έναν θεσμό που ο Φλορεντίνο Πέρεθ αποφεύγει να επαναφέρει από την αποχώρηση του Χόρχε Βαλντάνο — αλλά για έναν πιο εσωτερικό και διαχειριστικό ρόλο μέσα στην καθημερινότητα της ομάδας. Το μοντέλο αυτό είχε εφαρμοστεί με επιτυχία στο παρελθόν. Ο Ζινεντίν Ζιντάν, κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του Ζοσέ Μουρίνιο στη Ρεάλ, αποτέλεσε τον ιδανικό ενδιάμεσο κρίκο ανάμεσα στα αποδυτήρια και τον σύλλογο. Ως άνθρωπος απόλυτης εμπιστοσύνης του προέδρου αλλά και τεράστια προσωπικότητα για τους παίκτες, λειτουργούσε ως σύμβουλος, διαμεσολαβητής και σημείο αναφοράς για την ομάδα. Παρόμοιο ρόλο είχε αργότερα και επί Κάρλο Αντσελότι, συμμετέχοντας περισσότερο στη “διπλωματική” διαχείριση της καθημερινότητας παρά στο καθαρά τεχνικό κομμάτι.
Ανάλογη περίπτωση αποτέλεσε και ο Φερνάντο Ιέρο στη δεύτερη χρονιά της πρώτης θητείας του Αντσελότι. Ο ιστορικός αρχηγός της Ρεάλ είχε αναλάβει έναν ρόλο στενής υποστήριξης του Ιταλού προπονητή, αξιοποιώντας το κύρος, την προσωπικότητα και την επιρροή του μέσα στα αποδυτήρια. Ήταν ένας άνθρωπος που μπορούσε να διαχειριστεί τις ισορροπίες, να επικοινωνήσει άμεσα με τους ποδοσφαιριστές και να λειτουργήσει ως “ασπίδα” για τον προπονητή σε περιόδους πίεσης. Αυτό ακριβώς θεωρούν σήμερα στη Μαδρίτη πως λείπει από την ομάδα: μια μορφή με ποδοσφαιρικό κύρος, γνώση των αποδυτηρίων και ικανότητα διαχείρισης κρίσεων. Έναν άνθρωπο που θα αναλαμβάνει το βάρος των εσωτερικών εντάσεων, ώστε ο προπονητής να επικεντρώνεται αποκλειστικά στο αγωνιστικό κομμάτι.
Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί την τακτική φιλοσοφία του 63χρονου Πορτογάλου κόουτς ο οποίος είναι ο μοναδικός που έχει κατακτήσει όλα τα τρόπαια της UEFA:
