Το ελληνικό «χρυσάφι» που αξίζει να έχουμε καθημερινά στο τραπέζι

Από τα τραπέζια της αρχαίας Ελλάδας μέχρι τη σύγχρονη μεσογειακή διατροφή, το ελαιόλαδο παραμένει ένα από τα σημαντικότερα τρόφιμα της καθημερινότητας. Η αξία του, άλλωστε, δεν περιορίζεται στη γεύση, καθώς αποτελεί βασική πηγή ακόρεστων λιπαρών και σημαντικό συστατικό ενός διατροφικού προτύπου που συνδέεται με καλύτερη καρδιαγγειακή υγεία.

Ιδιαίτερη θέση έχει το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, το οποίο περιέχει και φαινολικές ενώσεις με αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Μελέτες έχουν συνδέσει την αυξημένη κατανάλωσή του στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης μεσογειακής διατροφής με χαμηλότερο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα οφέλη δεν προέρχονται από ένα μόνο τρόφιμο, αλλά από το συνολικό διατροφικό μοντέλο, που περιλαμβάνει λαχανικά, φρούτα, όσπρια, ξηρούς καρπούς και δημητριακά ολικής άλεσης.

Το ελαιόλαδο μπορεί επίσης να αποτελέσει καλύτερη επιλογή σε σχέση με λίπη που είναι πλούσια σε κορεσμένα λιπαρά. Η αντικατάσταση τέτοιων λιπαρών με ακόρεστα λιπαρά, όπως αυτά του ελαιολάδου, συμβάλλει στη βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ και στη μείωση της LDL χοληστερόλης.

Όσον αφορά τον διαβήτη, η εικόνα είναι αντίστοιχη: η μεσογειακή διατροφή, όταν αποτελεί μέρος ενός συνολικά υγιεινού τρόπου ζωής, συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης και καλύτερη διαχείριση παραγόντων που σχετίζονται με τον διαβήτη τύπου 2. Δεν πρόκειται, όμως, για «θεραπεία» και η διατροφή πρέπει να εξατομικεύεται.

Και στο μαγείρεμα; Το ελαιόλαδο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για σοτάρισμα, ψήσιμο και άλλες τεχνικές μαγειρέματος. Ωστόσο, το βαθύ τηγάνισμα δεν θεωρείται υγιεινή μέθοδος, ενώ το λάδι δεν πρέπει να επαναχρησιμοποιείται. Αν αρχίσει να καπνίζει, έχει φτάσει σε σημείο όπου υποβαθμίζεται και πρέπει να απομακρυνθεί από τη φωτιά.

Το «χρυσό υγρό» παραμένει, λοιπόν, πολύτιμος σύμμαχος της διατροφής, αρκεί να εντάσσεται σε ένα συνολικά ισορροπημένο διατροφικό πρότυπο και να καταναλώνεται με μέτρο.