Κρίνεται το ευρωπαϊκό μέλλον του ΠΑΟΚ!
Ο Δικέφαλος του Βορρά έδειχνε την πίστη του για τη νίκη από τίς εξέδρες του γηπέδου της Τούμπας.
Οι 20.000 φίλαθλοι δεν σταμάτησαν να ενθαρρύνουν την ομάδα καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα.
Το αυθόρμητο χειροκρότημα μετά τη λήξη ήταν ασύμβατο με το αποτέλεσμα, όμως δείχνει, με τρόπο σχεδόν μαγικό πως ο κόσμος αγαπάει αυτή την ομάδα και θέλει να τη δει να προχωρά μπροστά.
Οι Ελληνικές ομάδες δεν τα πήγαν καθόλου καλά αλλά αυτό που μας έκανε εντύπωση ήταν ότι στο Καραϊσκάκης και στο ΟΑΚΑ οι φίλαθλοι του λεκανοπεδίου, μετά το τέλος των παιχνιδιών αποδοκίμασαν τους ποδοσφαιριστές ενώ στην Τούμπα παρά την ήττα τους χειροκρότησαν.
Τέτοιες λεπτομέρειες μπορεί να μην «μοιάζουν» σημαντικές, ωστόσο επιβάλλεται να καταγράφονται γιατί είναι ξεχωριστές.
Και αυτό το αναφέρουμε διότι κάθε φίλαθλος , οπαδός και δημοσιογράφος μετά το τέλος του ματς προσπαθεί να «ανακαλύψει» τι δεν πήγε καλά, τι μπορούσε να κάνει , εν προκειμένω, ο Λίσι ή τι έκανε που δεν ήταν σωστό.
Αυτονόητα η κάθε κριτική δέχεται… κριτική. Κυρίως μετά από μια ήττα αναδεικνύονται πάμπολλες απόψεις κυρίως διαδικτυακά οι οποίες πάντοτε οδηγούν σε έναν σημειολογικό πόλεμο.
Θα πει κάποιος ότι δεν έχει ιδιαίτερη σημασία και αυτό που μετρά είναι το πως θα αντιμετωπίσει ο Λίσι και η ομάδα τον επαναληπτικό αγώνα.
Φυσικά έχουμε τις δικές μας απόψεις οι οποίες έχουν ένα χαρακτηριστικό. Προσπαθούμε να τις ολοκληρώσουμε στο ποδοσφαιρικό μας γίγνεσθαι κατά τη διάρκεια του ματς. Όταν είναι όλα ρευστά και τίποτε δεν έχει κριθεί.
Οι απόψεις αυτές λόγω του ότι δημιουργούνται κατά τη διάρκεια του ματς μπορεί να χαρακτηρίζονται από μια άναρχη υποκειμενικότητα.
Γι αυτό επιβάλλεται να τις συγκεντρώνουμε, τόσο τις δικές μας όσο του κόσμου και αυτών που απαρτίζουν το αγωνιστικό σύνολο (προπονητής και παίκτες) προκειμένου να βγάλουμε ένα πιο σωστό και αντικειμενικό αποτέλεσμα.
Για παράδειγμα άλλοι ρίχνουν ευθύνες στον Τάισον και άλλοι θεωρούν ότι ήταν ο μόνος που προσπάθησε στο πρώτο ημίχρονο. Επίσης ορισμένοι υποστηρίζουν ότι έπρεπε να μπει ο Καμαρά στο τέλος για τα σουτ και τις κεφαλιές και άλλοι «λένε» ότι βρίσκεται στο «δικό του κόσμο» λόγω της επιθυμίας του να φύγει.
Εμείς από την πλευρά μας παρακολουθήσαμε έναν ΠΑΟΚ να καταβάλει σε όλο τον αγώνα μια σημαντική προσπάθεια μετά τα πρώτα 17 δευτερόλεπτα στα οποίο δέχθηκε το πιο ανόητο γκολ των τελευταίων ετών.
Ωστόσο αυτή η προσπάθεια και η κατοχή της μπάλας ήταν επι το πλείστον δίχως νόημα και παντελώς άκαρπη. Οι πολλές τελικές που σημειώθηκαν δεν έχουν καμία απολύτως σημασία διότι μόνο του Τάισον, το πέναλτι και ένα «περίεργο» σουτ του Ζαφείρη είχαν αξία «επικινδυνότητας».
Για τις αλλαγές του προπονητή έχουμε να πούμε τα εξής: Προσπάθησε να «ανακατέψει την τράπουλα» αλλά με τους παίκτες που είχε στη διάθεσή του δεν τα κατάφερε Φυσικά θα μπορούσε να προχωρήσει σε διαφορετικές επιλογές αλλά αυτό είναι εκ των ουκ άνευ ακόμη και να το αναφέρουμε. Δεν είμαστε προφήτες.
Αυτό που μας οδήγησε ο ΠΑΟΚ στο να αναρωτηθούμε για το μέλλον του είναι η αδυναμία του να εκμεταλλευτεί την κατοχή, οι άκαρπες πλαγιοκοπήσεις με σέντρες δίχως νόημα αφού ο Μύθου ήταν κλεισμένος από 3 και 4 παίκτες και ότι το μόνο αξιοσημείωτο ήταν κάποιες ενέργειες του Κωνσταντέλια που έδωσε έτοιμο γκολ στον Τάισον, κέρδισε ένα πέναλτι που αστόχησε ο Μιχαηλίδης και ένα ακόμη που ακύρωσε το var.
Οι δυο προσθήκες για τη ρεβάνς Γιαννούλης και Λούσε μπορούν να βοηθήσουν αλλά η έλλειψη κλασσικού δυνατού αποτελεσματικού φορ μας φοβίζει.
Ας ελπίσουμε ότι θα γίνει το μίνι ποδοσφαιρικό θαύμα και ο ΠΑΟΚ θα πάρει μια πρόκριση που τώρα δείχνει πολύ δύσκολη. Και δείχνει δύσκολη όχι τόσο λόγω του αποτελέσματος και του αντιπάλου αλλά γιατί δεν είναι εύκολο μέσα σε μια εβδομάδα ο Λίσι να βρει το πως θα αντιμετωπίσει αυτό το ποδοσφαιρικό παζλ.
