ΠΑΕ Ηρακλής για Γιώργο Ξενίδη: «Για όσους έφυγαν νωρίς…»
Η ΠΑΕ Ηρακλής δεν ξέχασε τον αρχηγό της, δεν ξέχασε τον Γιώργο Ξενίδη. «Για όσους έφυγαν νωρίς… 1.000 χρόνια Ηρακλής», έγραψε χαρακτηριστικά σε ανάρτησή της στα social media.
Ήταν 3 Ιουνίου 2019, σαν σήμερα δηλαδή, πριν από επτά χρόνια, όταν έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου του, που σκόρπισε θλίψη στον ποδοσφαιρικό κόσμο, αλλά κυρίως στην οικογένεια του Ηρακλή. Μόλις στα 45 του χρόνια έφυγε από τη ζωή. Τα ξημερώματα της Δευτέρας (3/6/2019) είχε νιώσει αδιαθεσία. Η καρδιά του, τον πρόδωσε.
Δεν έκρυψε την αγάπη του για τον Ηρακλή
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 6 Δεκεμβρίου του 1974 και έκανε αρχή στην καριέρα του, από τα τμήματα υποδομής του Ημίθεου. Άλλωστε, στον Ηρακλή πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του. Δεν έκρυψε ποτέ την αγάπη του για τον Ηρακλή. Προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα το 1994, κι έμεινε στους κυανόλευκους μέχρι και το 2002, ενώ φυσικά διετέλεσε κι αρχηγός της ομάδας.
Μάλιστα, αφού μεσολάβησε το διάλειμμα μισής σεζόν στην ΑΕΚ, επέστρεψε εκ νέου στην ομάδα, από την οποία αναδείχθηκε.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι με τον Ηρακλή είχε φτάσει τρεις φορές στα ημιτελικά του Κυπέλλου το 1998, το 1999, αλλά και το 2001.
Δεν διακρινόταν για την τεχνική του, αλλά κυρίως για το πάθος του και τον τσαμπουκά του.
Κάποια στιγμή, όταν έβαλε τίτλους τέλους στην ποδοσφαιρική του καριέρα επιχείρησε να ασχοληθεί και με το διοικητικό κομμάτι, θέλοντας κυρίως να συνεισφέρει, ώστε να βρεθεί λύση για τον Σύλλογο, σε δύσκολες εποχές.
Με τον νυν team manager του Ηρακλή, Άκη Στολτίδη, ήταν φίλοι πολλά χρόνια. Συμπαίκτες, αλλά και αδερφικοί φίλοι.
Το Κύπελλο και η καρατιά στην Κύπρο
Ο Ξενίδης, πέρα από τον Ηρακλή, αγωνίστηκε επίσης και στην ΑΕΚ. Φόρεσε συνολικά 13 ματς τη φανέλα τη. Ήταν εννιά για το πρωτάθλημα, μία στην Ευρώπη και την εκτός έδρας ισοπαλία (2-2) με την Ίντερ, αλλά και τρεις στο Κύπελλο. Πέρασε ως αλλαγή στο 28ο λεπτό στη θέση του Μιχάλη Κασάπη στον τελικό της διοργάνωσης του 2002 και πανηγύρισε το μοναδικό τρόπαιο στην καριέρα του, καθώς η ΑΕΚ νίκησε 2-1 τον Ολυμπιακό χάρη στα γκολ των Σωτήρη Κωνσταντινίδη και Ίλια Ίβιτς.
Μετά τη δεύτερη θητεία του στον Ηρακλή ακολούθησε η Κύπρος. Αγωνίστηκε μόλις δύο σεζόν στην Ανόρθωση, αλλά την αγάπησε εξίσου. Δεν είναι τυχαίο ότι μπορεί τα χρόνια να πέρασαν, αλλά με αναρτήσεις στον προσωπικό του λογαριασμό στήριζε την «Κυρία», με την οποία κατέκτησε μάλιστα και ένα πρωτάθλημα.
Ήταν, άλλωστε, μέλος της ομάδας που πανηγύρισε την ιστορική πρόκριση επί της Τράμπζονσπορ επί τουρκικού εδάφους για το δεύτερο προκριματικό του Champions League.
Η Ανόρθωση είχε νικήσει 3-1 στη Λευκωσία, άντεξε και στην Τραπεζούντα και παρά την ήττα (1-0) και το εχθρικό κλίμα, που δημιούργησε η ομάδα της γειτονικής χώρας πήρε την ιστορική πρόκριση, η οποία ακόμη μνημονεύεται από τους φιλάθλους της.
Μάλιστα, η συμβολή του στην πρόκριση ήταν αν μη τι άλλο καθοριστική. Στις καθυστερήσεις της αναμέτρησης στην Τουρκία με αυταπάρνηση και με… καρατιά απέτρεψε το 2-0, το οποίο θα σήμαινε αποκλεισμό της Ανόρθωσης. Στην Κύπρο, ακόμη και τώρα, το μνημονεύουν.
Η επέμβασή του ήταν κομβική για να μην παραβιαστεί η εστία του Γεωργαλλίδη, ενώ έκανε και τατουάζ τη συγκεκριμένη ημερομηνία. Έκλεισε την καριέρα του στον Ιωνικό σε ηλικία 34 ετών. Στην ομάδα της Νίκαιας πήγε το 2006 προερχόμενο από την Κύπρο, ενώ την ακολούθησε και στη δεύτερη κατηγορία την επόμενη σεζόν (2007-2008). Τότε αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια.
