«Καταρχήν, ειλικρινή συλλυπητήρια, γιατί έχω παιδιά σε αυτή την ηλικία. Εκείνη τη στιγμή μου ήρθε στο μυαλό ένα παλαιότερο συμβάν, πάλι με φιλάθλους του ΠΑΟΚ, που χάθηκε ένα δικό μας παιδί, ο Μπάμπης Ζαπουνίδης. Η οικογένεια του ΠΑΟΚ θρηνεί πολλά θύματα. Για εμένα ήταν συγκλονιστικό γιατί θα μπορούσα να είχα εγώ απέναντί μου το βαν. Σταμάτησα μισή ώρα νωρίτερα, οπότε με προσπέρασε το όχημα που τράκαρε με το βαν. Μόνο που μου ήρθε αυτό το μυαλό, με έχει συγκλονίσει. Έχασα τον ύπνο μου. Αν δεν σταματούσα... Δεν ξέρω, με λυπήθηκε ο Θεός και δεν ήθελε να με φέρει σε τέτοια δύσκολη στιγμή στη δύση της καριέρας μου. Είμαι 68 ετών και αναγκάζομαι να δουλεύω»είπε αρχικά και συνέχισε:
«Αυτός ο δρόμος είναι εθνικός και συνδέει τα δυτικά Βαλκάνια με την κεντρική Ευρώπη. Τον κάνουν χρήση πάρα πολλά φορτηγά λόγω της συνθήκης Σένγκεν. Προτιμάται και επειδή έχει χαμηλότερο κοστολόγιο. Ένας επαγγελματίας οδηγός οφείλει να λειτουργεί σύμφωνα με τις συνθήκες του οδοστρώματος και τις καιρικές συνθήκες, οι οποίες δεν ήταν άσχημες. Το οδόστρωμα δεν γλιστρούσε. Το όριο ταχύτητας είναι 80 χλμ., όμως, η πρόσφατη κακοκαιρία δημιούργησε προβλήματα, γέμισε γούρνες και δεν επιτρεπόταν πάνω από 50 χλμ.
Θα σας πω και μία άλλη παράμετρο. Σε αυτόν τον δρόμο -για εμάς με τα φορτηγά- σε ώρα αιχμής η προσπέραση είναι... όνειρο. Είναι τόσο πυκνή η ροή και από τα δύο ρεύματα που για να περάσεις κάποιον είναι δύσκολο. Και μόνο αν σε βοηθήσει ο συνάδελφος να τον περάσεις. Θα σας πω και κάτι που είναι κουλτούρα για τους Ρουμάνους οδηγούς. Σταματούν στη μέση πουθενά στα καλά καθούμενα. Είναι μία νοοτροπία που τους έμεινε και πολύ φοβάμαι, από την εμπειρία μου, ότι ο οδηγός του βαν έκανε την προσπέραση, για κακή του τύχη σε εκείνο το σημείο δεν είχε γούρνα, ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα, τα προπορευόμενα επιβραδύναν, είδε ότι δεν μπορεί να σταματήσει και βγήκε ξανά αριστερά για να προσπεράσει. Αυτό μου λέει ο τρόπος με τον οποίο πήγε στο απέναντι όχημα».
