Μπάνε για Σούλη Μαρκόπουλο: «Φίλος, προπονητής και μέντορας»
Για τον Σούλη Μαρκόπουλο ο οποίος «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών, μίλησε στο Metropolis 95.5 και στην εκπομπή «Στη Σέντρα» ο Μπάνε Πρέλεβιτς.
Ο παλαίμαχος αθλητής που συνεργάστηκε επί σειρά ετών με τον Σούλη Μαρκόπουλο, μίλησε για τις στιγμές που έζησαν μαζί, για τον κρυστάλλινο χαρακτήρα του, το πως διαχειριζόταν τους παίκτες του, ενώ στάθηκε στην αγαπημένη του στιγμή μαζί του.
Εμφανώς συγκινημένος ανέφερε χαρακτηριστικά: «Είμαι στεναχωρημένος, χάσαμε έναν φίλο, έναν άνθρωπο του μπάσκετ με τεράστια προσφορά στον χώρο και στον ΠΑΟΚ.
Ο Σούλης ήταν ένας πολύ εργατικός άνθρωπος, ένας θετικός άνθρωπος, πάντα εκεί στις δύσκολες αποφάσεις, στήριζε τους παίκτες του, όπως πρέπει να είναι ένας προπονητής, φίλος προπονητής και μέντορας».
Όσο για την στιγμή που δεν θα ξεχάσει: «Θυμάμαι να με ρωτάει, γιατί ξυρίστηκες Μπάνε στην Τεργέστη και εγώ να του απαντάω πως σήμερα έχουμε να σηκώσουμε το Κύπελλο».
Μία... ζωή στους πάγκους: Ποιος ήταν ο Σούλης Μαρκόπουλος
Ο Μαρκόπουλος υπήρξε ο προπονητής με τους περισσότερους αγώνες στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Υπήρξε, άλλωστε, μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της ελληνικής καλαθοσφαίρισης, ένας προπονητής που σημάδεψε το άθλημα για περισσότερες από πέντε δεκαετίες.
Ναι, είναι αλήθεια... Είχε κοουτσάρει σε πέντε διαφορετικές δεκαετίες.
Με τη μεθοδικότητα, τη γνώση και τη σταθερότητά του στους πάγκους, κέρδισε τον σεβασμό παικτών, συναδέλφων και φιλάθλων.
Γέννημα θρέμμα Θεσσαλονικιός
Γεννήθηκε στη 1 Μαρτίου του 1949. Γέννημα θρέμμα Θεσσαλονικιός... Ως αθλητής αγωνίστηκε στις ομάδες της περιοχής, αρχικά στον Όλυμπο 40 Εκκλησιών και έπειτα στον Δημόκριτο.
Η τελευταία του χρονιά ως αθλητής ήταν το 1977. Αμέσως όμως, ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα από την ομάδα στην οποία αγωνιζόταν.
Στον Δημόκριτο, βρέθηκε στον πάγκο του για δέκα χρόνια (1977-87), φτάνοντας να κοουτσάρει την ομάδα μέχρι και στην Α΄κατηγορία. Ο Δημόκριτος είναι άλλωστε η ομάδα της Θεσσαλονίκης με τις περισσότερες παρουσίες στην πρώτη κατηγορία μετά τους τρεις μεγαλους (Άρης, ΠΑΟΚ, Ηρακλής), στη νεότερη μπασκετική ιστορία.
Από τον Δημόκριτο στον Ηρακλή
Μετά από 15 χρόνια παρουσίας στην ομάδα, που τον ανέδειξε (5 ως αθλητής και 10 ως προπονητής), αποφασίζει να αλλάξει γειτονιά, και να βρεθεί στον Ηρακλή (1987-90).
Στην ομάδα της Θεσσαλονίκης θα καθίσει για τρία χρόνια. Έπειτα, πιστός στην πόλη του θα μετακομίσει ένα δρόμο πιο κάτω τότε (σ.σ. από το Ιβανώφειο στο Παλέ) για να βρεθεί αυτή τη φορά στο προπονητικό τιμ του ΠΑΟΚ, ως δεύτερος προπονητής και να συνεργαστεί με προπονητές, όπως οι Νράγκαν Σάκοτα (1990-91) και Ντούσαν Ίβκοβιτς (1991-94). Σίγουρα αυτές οι συνεργασίες θα τον βοηθήσουν πολύ στη μετέπειτα καριέρα του, η οποία άλλωστε θα απογειωθεί πολύ άμεσα.
Όταν ανέλαβε τον ΠΑΟΚ
Τον Ιανουάριο του 1994, ο Ντούσαν Ίβκοβιτς θα φύγει από τον ΠΑΟΚ και τις τύχες της ομάδας θα αναλάβει ο βοηθός του, ο Σούλης (όπως όλοι τον ξέρουν φυσικά).
Η κατάκτηση του Κόρατς
Υπό τις οδηγίες του η ομάδα της Θεσσαλονίκης θα φτάσει στην κατάκτηση του κυπέλλου Κόρατς, με δύο νίκες απέναντι στην Τριέστε του Ντέγιαν Μποντίρογκα και του Μπόγκνταν Τάνιεβιτς.
Αυτός είναι και ο πρώτος μεγάλος τίτλος του Έλληνα προπονητή. Παράλληλα, εκείνη την χρονιά, η ομάδα του ΠΑΟΚ θα φτάσει ένα βήμα από τον τίτλο του πρωταθλητή όταν θα χάσει στις λεπτομέρειες από τον Ολυμπιακό.
Στον πάγκο του Άρη
Παρόλη την πετυχημένη χρονιά, δεν θα συνεχίσει στον Δικέφαλο, αντίθετα κάθισε στον πάγκο του αιώνιου αντιπάλου, Άρη (1994-96, 1998-99).
Το καλό γι αυτό είναι ότι δεν θα αλλάξει παραστάσεις, αφού οι δύο ομάδες τότε προπονούνται στο ίδιο γήπεδο.
Στην ομάδα τις Θεσσαλονίκης θα έχει δύο θητείες. Η πρώτη θα είναι το 1994 και θα διαρκέσει έως το 1996, ενώ η δεύτερη θα είναι από το 1998 έως το 1999. Στο ενδιάμεσο δεν θα βρεθεί προπονητής κάπου.
Μία... ζωή στους πάγκους
Το 2000 θα αναλάβει το θαύμα του Μακεδονικού (2000-01, 2002-03), κάτι που θα ξανακάνει μετά από μία σεζόν διάλλειμα την σεζόν 2002-03.
Το 2005 θα βρεθεί για δεύτερη φορά στον ΠΑΟΚ (2005-06) ενώ την επόμενη σεζόν θα είναι η πρώτη του γιου του Χάρη Μαρκόπουλου ως πρώτου προπονητή στον Ηρακλή, και θα προτιμήσει στην αρχή της να μείνει δίπλα του.
Ωστόσο, μετά τον Ιανουάριο θα βρεθεί στην ΑΕΚ (2007) φεύγοντας για πρώτη φορά για να δουλέψει μακρυά από την Θεσσαλονίκη.
Στη «βασίλισσα» θα μείνει μέχρι το τέλος της σεζόν και θα κάνει μία αξιοπρόσεκτη πορεία. Τόσο αξιοπρόσεκτη που τα επόμενα δύο χρόνια θα τον κερδίσει η Αθήνα και θα προπονήσει το Μαρούσι (2007-09).
Αυτή η περίοδος θα είναι αυτή που θα αναγεννήσει το ίματζ αλλά και τον ίδιο τον Σούλη, ο οποίος από το σημείο εκείνο και έπειτα θεωρείται στην ελίτ της προπονητικής Α1.
Το 2008 θα καταλάβει την 3η θέση στο πρωτάθλημα και θα αναδειχθεί προπονητής της χρονιάς (2008) για πρώτη φορά στην καριέρα του.
Όμως, 2,5 χρόνια ήταν πολλά για να είναι μακριά από την αγαπημένη του πόλη. Έτσι, το καλοκαίρι του 2009 θα επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη και τον ΠΑΟΚ για 3η φορά.
Στην ομάδα του Δικεφάλου θα παραμείνει 8 σεζόν (2009-2017) και θα κατακτήσει αρκετές φορές την τρίτη θέση, καθώς και για δεύτερη φορά στην καριέρα του τον τίτλο του προπονητή της χρονιάς το 2014. Το καλοκαίρι του 2017 θα αποχωρήσει από την τεχνική ηγεσία του ΠΑΟΚ.
