Μία... ζωή στους πάγκους: Ποιος ήταν ο Σούλης Μαρκόπουλος
Ο Σούλης Μαρκόπουλος, που συνέδεσε το όνομά του, με μεγάλες επιτυχίες του ελληνικού μπάσκετ δεν είναι πιά αναμεσά μας.
Ο Έλληνας προπονητής απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών, βυθίζοντας στη θλίψη όλη την κοινότητα του ελληνικού μπάσκετ...
Ο Μαρκόπουλος υπήρξε ο προπονητής με τους περισσότερους αγώνες στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Υπήρξε, άλλωστε, μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της ελληνικής καλαθοσφαίρισης, ένας προπονητής που σημάδεψε το άθλημα για σχεδόν πέντε δεκαετίες. Με τη μεθοδικότητα, τη γνώση και τη σταθερότητά του στους πάγκους, κέρδισε τον σεβασμό παικτών, συναδέλφων και φιλάθλων.
Γέννημα θρέμμα Θεσσαλονικιός
Γεννήθηκε στη 1 Μαρτίου του 1949. Γέννημα θρέμμα Θεσσαλονικιός... Ως αθλητής αγωνίστηκε στις ομάδες της περιοχής, αρχικά στον Όλυμπο 40 Εκκλησιών και έπειτα στον Δημόκριτο.
Η τελευταία του χρονιά ως αθλητής ήταν το 1977. Αμέσως όμως, ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα από την ομάδα στην οποία αγωνιζόταν. Έκανε το προπονητικό ντεμπούτο του στις 4/11/1978 στον αγώνα Δημόκριτος-Σπόρτιγκ 93-80 που έγινε στο ανοικτό της ΧΑΝΘ.
Στον Δημόκριτο, βρέθηκε στον πάγκο του για δέκα χρόνια (1977-87), φτάνοντας να κοουτσάρει την ομάδα μέχρι και στην Α΄κατηγορία. Ο Δημόκριτος είναι άλλωστε η ομάδα της Θεσσαλονίκης με τις περισσότερες παρουσίες στην πρώτη κατηγορία μετά τους τρεις μεγαλους (Άρης, ΠΑΟΚ, Ηρακλής), στη νεότερη μπασκετική ιστορία.
Από τον Δημόκριτο στον Ηρακλή
Μετά από 15 χρόνια παρουσίας στην ομάδα, που τον ανέδειξε (5 ως αθλητής και 10 ως προπονητής), αποφασίζει να αλλάξει γειτονιά, και να βρεθεί στον Ηρακλή (1987-90).
Στην ομάδα της Θεσσαλονίκης έμεινε για τρία χρόνια. Έπειτα, πιστός στην πόλη του, μετακόμισε ένα δρόμο πιο κάτω τότε (σ.σ. από το Ιβανώφειο στο Παλέ) για να βρεθεί αυτή τη φορά στο προπονητικό τιμ του ΠΑΟΚ, ως δεύτερος προπονητής και να συνεργαστεί με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς.
Τον Ιανουάριο του 1994, μετά το επεισοδιακό «διαζύγιο» με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο Σούλης ανέλαβε τις τύχες του ΠΑΟΚ.
Η κατάκτηση του Κόρατς
Υπό τις οδηγίες του η ομάδα της Θεσσαλονίκης έφτασε στον δεύτερο ευρωπαϊκό τίτλο της ιστορίας της, στην κατάκτηση του κυπέλλου Κόρατς, με δύο νίκες απέναντι στην Τριέστε του Ντέγιαν Μποντίρογκα και του Μπόγκνταν Τάνιεβιτς.
Αυτή ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία του. Παράλληλα, εκείνη την χρονιά, η ομάδα του ΠΑΟΚ έφτασε ένα βήμα από τον τίτλο του πρωταθλητή τον οποίο έχασε με 3-2 νίκες από τον Ολυμπιακό.
Στον πάγκο του Άρη
Αν και η παρουσία του στον ΠΑΟΚ ήταν απόλυτα επιτυχημένη, δεν έμεινε σε αυτό και ανέλαβε τον πάγκο του αιώνιου αντιπάλου, Άρη.
Στους «κίτρινους» έκανε ουσιαστικά τέσσερις θητείες. Η πρώτη ήταν από το 1994 ως το 1996, ακολούθησαν αυτές στην εκκίνηση των σεζόν 1998-99 και 1999-2000 με ενδιάμεσο τον Σβι Σερφ και η τελευταία στο πρώτο μέρος της σεζόν 2019-20.
Μία... ζωή στους πάγκους
Το 2000 θα αναλάβει το θαύμα του Μακεδονικού (2000-01, 2002-03), κάτι που θα ξανακάνει μετά από μία σεζόν διάλλειμα την σεζόν 2002-03.
Το 2005 θα βρεθεί για δεύτερη φορά στον ΠΑΟΚ (2005-06) ενώ την επόμενη σεζόν θα είναι η πρώτη του γιου του Χάρη Μαρκόπουλου ως πρώτου προπονητή στον Ηρακλή, και θα προτιμήσει στην αρχή της να μείνει δίπλα του.
Ωστόσο, μετά τον Ιανουάριο βρέθηκε στην ΑΕΚ (2007) φεύγοντας για πρώτη φορά για να δουλέψει μακριά από την Θεσσαλονίκη. Στη «βασίλισσα» έμεινε μέχρι το τέλος της σεζόν και θα κάνει μία αξιοπρόσεκτη πορεία. Τόσο αξιοπρόσεκτη που τα επόμενα δύο χρόνια τον κέρδισε η Αθήνα όπου βρέθηκε στο Μαρούσι (2007-09).
Το 2008 κατέκτησε την 3η θέση στο πρωτάθλημα και αναδείχτηκε προπονητής της χρονιάς (2008) για πρώτη φορά στην καριέρα του.
Όμως, 2,5 χρόνια ήταν πολλά για να είναι μακριά από την αγαπημένη του πόλη. Έτσι, το καλοκαίρι του 2009 επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και τον ΠΑΟΚ για 3η φορά.
Στην ομάδα του Δικεφάλου παρέμεινε για οχτώ σεζόν (2009-2017) και θα κατακτήσει αρκετές φορές την τρίτη θέση, καθώς και για δεύτερη φορά στην καριέρα του τον τίτλο του προπονητή της χρονιάς το 2014. Το καλοκαίρι του 2017 θα αποχωρήσει από την τεχνική ηγεσία του ΠΑΟΚ, του οποίου είναι ο προπονητές με τους περισσότερους αγώνες Πρωταθλήματος (292) και συνολικά τους περισσότερους αγώνες όλων των διοργανώσεων (393).
