Είναι αλήθεια πως το ενδιαφέρον σε ότι αφορά την διαιτησία γενικά (σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ) διαχρονικά και σε βάθος χρόνου αρκετά μεγάλο, έχει επικεντρωθεί μονόδρομα αλλά και νομοτελειακά στο δημοφιλέστατο «football».
Έτσι, εδώ και αρκετές δεκαετίες… περνούσε σχεδόν απαρατήρητη η δράση της διαιτητικής καλαθοσφαιρικής «σέχτας». Η οποία «ενοχλούσε» βέβαια, αλλά έχοντας και μια περίεργη στήριξη από τα ΜΜΕ, ιδιαίτερα του λεκανοπεδίου, έμενε στο απυρόβλητο, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Οι οποίες έβλεπαν το φως της επικαιρότητας και της δημοσιότητας, μόνον όταν είχαν σχέση με τους δύο «μεγάλους» (Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός) και τις διαφορές που είχαν μεταξύ τους. Ενταγμένοι ως εκ τούτου οι περισσότεροι «μικροί» και «μεγάλοι» διαιτητές σε έναν από τους δύο ισχυρούς «πόλους», κανόνιζαν την πορεία τους πρωτίστως σύμφωνα με τις άνωθεν εντολές και δευτερευόντως με τις δικές τους «προτιμήσεις» και… σχέσεις. Αντιλαμβανόμενοι την έλλειψη επιτήρησης και σοβαρής κριτικής, δημιούργησαν με ευκολία την διαιτητική «σέχτα», η οποία εξελίχθηκε σε μια παρέα πρόθυμων και ικανών να ανταγωνιστούν τους συναδέλφους τους, στην θρυλική παράγκα του ποδοσφαίρου.
Έχουν βέβαια αποκαλυφθεί, χωρίς να πάρουν όμως την ανάλογη έκταση λόγω της σοβαρότητας τους, αρκετά «ανδραγαθήματα» και ουκ ολίγες περίεργες ιστορίες, με πρωταγωνιστές «μικρά» και «μεγάλα» ονόματα της μπασκετικής διαιτησίας. Όπως επίσης και προωθήσεις «ημετέρων» από παράγοντες που ελέγχουν το άθλημα διαιτητών, οι οποίοι βέβαια ανταποδίδουν την εύνοια πάντοτε με τον δικό τους τρόπο. Παρόμοιες περιπτώσεις και συμπτώσεις, όπως ακριβώς και στο ποδόσφαιρο. Με την διαφορά ότι στην περίπτωση του μπάσκετ υποβαθμίζονται ή εξαφανίζονται πολύ εύκολα.
Την αφορμή για το σημερινό σχόλιο, μου την έδωσαν τα όσα τραγελαφικά συνέβησαν στον αγώνα του ΠΑΟΚ με το Περιστέρι, στα οποία πρωταγωνίστησε η κυρία Τσαρούχα. Η τελευταία, αγνοώντας ή μη υπολογίζοντας ότι το παιχνίδι το έβλεπαν χιλιάδες φίλοι του αθλήματος (τηλεόραση), προχώρησε σε μια σκανδαλώδη και προκλητική διαμόρφωση του αποτελέσματος, με μια απόφαση που άφησε άφωνους τους πάντες! Οι αντιδράσεις; Ανύπαρκτες! Η ομάδα που εκτελέστηκε; Περιορίστηκε σε μια διακριτική επισήμανση του κόουτς για το «έγκλημα». Άλλωστε οι άνθρωποι που ανέλαβαν την διοίκηση πριν από λίγο καιρό, μάλλον θέλησαν να το προσπεράσουν περιφρονητικά. Τα ΜΜΕ; Σαν να μην συνέβη τίποτα. Τα θεσμικά όργανα (ΕΣΑΚΕ, ΕΟΚ, ΑΣΕΑΔ); Άκρα του τάφου σιωπή! Και ο ρόλος της ιδιόρρυθμης όπως την χαρακτηρίζουν άπαντες, κάτι περισσότερο από περίεργος και ακατανόητος.
Και μια πληροφορία, χηρεύει η θέση του οικοδεσπότη ή της οικοδέσποινας, από την μπασκετική διαιτητική παράγκα. Απλά προς ενημέρωση…
