Φράιμπουργκ: Ποια είναι η «σταχτοπούτα» των ευρωπαϊκών τελικών

Η γερμανική ομάδα θα συμμετάσχει για πρώτη φορά σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης και δεν έχει κατακτήσει ποτέ ούτε κάποιο εγχώριο τρόπαιο
Φράιμπουργκ: Ποια είναι η «σταχτοπούτα» των ευρωπαϊκών τελικών

Η Φράιμπουργκ, που θα διεκδικήσει φέτος το Europa League, είναι ένα ιδιαίτερο project που στηρίζεται στην υπομονή και όχι στην ταχύτητα. Μια ομάδα που δείχνει ότι το ποδόσφαιρο μπορεί ακόμη να είναι ορθολογικό και ανταγωνιστικό ταυτόχρονα.

Ιστορικά, δεν ανήκε ποτέ στην elite του γερμανικού ποδοσφαίρου. Για μεγάλο μέρος του 20ού αιώνα, παρέμεινε στις χαμηλότερες κατηγορίες και εμφανιζόταν μόνο περιστασιακά στην Bundesliga, όπου ανέβηκε για πρώτη φορά μόλις το 1993.

Το Φράιμπουργκ ιμ Μπράισγκαου βρίσκεται δίπλα στον Μέλανα Δρυμό, κοντά στα σύνορα με τη Γαλλία και την Ελβετία, και θεωρείται η πιο ηλιόλουστη πόλη της Γερμανίας, ενώ μια σειρά από οικολογικές πολιτικές την κάνουν ίσως την πιο «πράσινη» στη χώρα. Η μεγάλη ατραξιόν είναι η παλιά πόλη με την υπέροχη αρχιτεκτονική της, τις μεσαιωνικές πύλες με τους πύργους αλλά και τα μικρά και μεγάλα κανάλια που βρίσκονται σε πολλά σημεία της. Θεωρείται, επίσης, μια από τις πιο προοδευτικές πόλεις της Γερμανίας, είναι πανεπιστημιούπολη, έχει υψηλή ποιότητα ζωής και ισχυρή κοινωνική συνείδηση.

Η κουλτούρα της πόλης αποτυπώνεται άμεσα και στον ποδοσφαιρικό σύλλογο της. Η Φράιμπουργκ δεν διαθέτει τα τεράστια έσοδα της Μπάγερν Μονάχου ή το εκτόπισμα της Ντόρτμουντ, δεν είναι ένα παγκόσμιο brand, δεν κάνει μεταγραφές εκατοντάδων εκατομμυρίων, αλλά υπηρετεί ένα αξιοθαύμαστο ποδοσφαιρικό μοντέλο, το οποίο στηρίζεται στη βιωσιμότητα, στην υπομονή, στην εκπαίδευση, στην ανάπτυξη βήμα-βήμα. Πριν μετακομίσει στο νέο γήπεδό της, η Φράιμπουργκ έπαιζε για δεκαετίες στο Dreisamstadion, ένα από τα πιο ιδιαίτερα γήπεδα της Γερμανίας. Χτισμένο δίπλα στον ποταμό Dreisam και σχεδόν «χωμένο» μέσα στη γειτονιά, είχε κάτι βαθιά old-school, με χαμηλές εξέδρες και στενή επαφή με τον αγωνιστικό χώρο. Και το Europa Park Stadion, που είναι πια η έδρα της, σχεδιάστηκε με έντονη περιβαλλοντική φιλοσοφία και χρήση ηλιακής ενέργειας, κάτι απόλυτα συμβατό με την κουλτούρα της πόλης.

Η Φράιμπουργκ έχει, επίσης, πολύ διαφορετική σχέση με τους οπαδούς της σε σχέση με τις περισσότερες ομάδες αυτή την εποχή. Υπάρχουν οργανωμένες δομές διαλόγου, fan councils, κοινωνικές πρωτοβουλίες και έντονη αντιρατσιστική δράση. Η κουλτούρα της εξέδρας στηρίζεται στη συμμετοχή, στη συλλογικότητα, στη στήριξη της ομάδας. Μέσα σε όλα αυτά, η Φράιμπουργκ καλλιέργησε μια παράξενη αντίφαση: είναι ταυτόχρονα ανταγωνιστική και ταπεινή, φιλόδοξη και συγκρατημένη, σύγχρονη και αλλά και παλιακή. Σε μια εποχή όπου το ποδόσφαιρο γίνεται όλο και πιο ακριβό, απρόσωπο, εμπορικό, η Φράιμπουργκ θυμίζει ότι ένας σύλλογος μπορεί με υπομονή να επενδύει σε ανθρώπους, να χτίζει κοινότητα, να λειτουργεί βιώσιμα και να παραμένει ανταγωνιστικός ακόμα κι αν δεν κατακτά τίτλους. Σαν να εκπροσωπεί μια ιδέα που μοιάζει να χάνεται: αυτή που δείχνει ότι το ποδόσφαιρο μπορεί ακόμη να είναι ανθρώπινο και να έχει ψυχή.

Κι αν μια ομάδα δεν μπορεί να αγοράσει τους καλύτερους ποδοσφαιριστές, τότε πολύ απλά θα πρέπει να αρχίσει να τους «δημιουργεί». Με αυτή τη σκέψη, η Φράιμπουργκ επένδυσε στις ακαδημίες, στην εκπαίδευση προπονητών και στο scouting. Και έτσι πέτυχε η ακαδημία της να θεωρείται σήμερα μία από τις καλύτερες στη Γερμανία. Και είναι εξίσου σημαντικό ότι πέρα από το γεγονός ότι ο σύλλογος παράγει παίκτες, θεωρεί την εκπαίδευση εξίσου σημαντική με το ποδόσφαιρο, ενώ οι νεαροί ποδοσφαιριστές μαθαίνουν να λειτουργούν ως άνθρωποι πριν λειτουργήσουν ως επαγγελματίες αθλητές. Νοοτροπία βαθιά γερμανική, αλλά συνάμα και βαθιά ανθρωποκεντρική. Ο σύλλογος προσπαθεί να προστατεύσει τους νέους ποδοσφαιριστές από την υπερβολική πίεση και την τοξικότητα που συνοδεύει πλέον το ποδόσφαιρο σε επίπεδο elite και από αυτή τη διαδικασία βγήκαν παίκτες όπως ο Ματίας Γκίντερ, ο Κρίστιαν Γκούντερ, ο Κέβιν Σάντε, ο Νόα Ατουμπόλου. Η επιτυχία δεν μετριέται μόνο με τα αποτελέσματα. Μετριέται, επίσης, με τη διάρκεια. Με το αν ένας παίκτης μπορεί να σταθεί, να εξελιχθεί, να αντέξει. Με το αν ένας σύλλογος μπορεί να παραμείνει σταθερός χωρίς να παρασυρθεί από τις εξάρσεις της αγοράς.

Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί τις δηλώσεις των Ματάνοβιτς, Ατουμπόλου και Σούστερ ενόψει του τελικού του Europa League (20/5, 22.00):

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ