Η δολοφονία του Κλεομένη αρχικά δεν καταγράφηκε ως οπαδικό επεισόδιο. Αυτό αποτέλεσε ανασχετικό παράγοντα στις έρευνες των αρχών
Κάθε Αστυνομία που σέβεται τον εαυτό της, έχει μία και μοναδική προτεραιότητα στην εξιχνίαση οποιασδήποτε δολοφονίας: Να κάνει "φύλλο κσι φτερό" τα προφανή μέσα στις πρώτες 48 ώρες, οι οποίες θεωρούνται απολύτως κρίσιμες.
Κάτι τέτοιο δεν έγινε, παρότι η Διεύθυνση Αθλητικής Βίας, που ανήκει πλέον οργανικά στο Οργανωμένο Έγκλημα (Ελληνικό FBI), είχε από την πρώτη στιγμή την πεποίθηση πως πρόκειται για οπαδικό περιστατικό.
Δικαίως αναρωτιέται κανείς: Υπήρχε σκοπιμότητα συγκάλυψης ή συσκότισης; Η απάντηση είναι αρνητική. Η μόνη σκοπιμότητα που υπήρχε ήταν ενδεδυμένη με πολιτικά χαρακτηριστικά.
Η κυβέρνηση μετά τη δολοφονία του αστυνομικού Γιώργου Λυγγερίδη έκλεισε τα γήπεδα για δύο μήνες και έφερε στη Βουλή έναν δρακόντεια νόμο για να καταπολεμήσει την αθλητική βία. Τι κατάφερε; Να δημιουργήσει ένα αυστηρό τιμωρητικό πλαίσιο εντός γηπέδων, όπου πρακτικά δεν υφίσταται ζήτημα συνάντησης οπαδών των μεγάλων ομάδων.
Δεν υπολόγισε τα "ραντεβού θανάτου" στις γειτονιές και στα στέκια. Ούτε τα διαδικτυακά μηνύματα που ανταλλάσσουν ομόσταβλοι και αντίπαλοι. Το κενό στο νόμο ήταν τόσο προφανές που θα μπορούσε να το εντοπίσει και ο τελευταίος χούλιγκαν.
Άρα η αμηχανία των πρώτων ωρών συνδέεται με την επιχείρηση αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης. Δεν έπρεπε να αρχίσει μια συζήτηση για την αναποτελεσματικότητα της νομοθεσίας που υποτίθεται ότι θα έδινε τέλος στις αθλητικές βιαιότητες. Η ομολογία της αποτυχίας πάντα τρομάζει τους προύχοντες.
Ο οξυδερκής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης αντιλήφθηκε γρήγορα ότι μια τέτοια πολιτική είναι αδιέξοδη. Τρεις μέρες μετά τη δολοφονία Κλεομένη μίλησε για τη βία που έχει μεταφερθεί εκτός γηπέδων. Αφήνοντας το υπουργείο Αθλητισμού στη σιωπή του.
Βέβαια υπήρξαν και οι συνήθεις πολιτικές κορώνες του τύπου "θα τους διαλύσουμε". Από την εποχή του αδαούς Λευτέρη Αυγενάκη βαρεθήκαμε να ακούμε για νοικοκύρεμα των συνδέσμων φιλάθλων. Οι πιστοποιήσεις τους έχουν καταντήσει το πιο σύντομο ανέκδοτο.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής πολιτικής σκηνής είναι η ασυνέχεια. Υπουργοί αλλάζουν και ο καθένας αντιμετωπίζει την εξουσία του ως βιλαέτι. Δεν προσπαθεί να δει τι έγινε μέχρι τώρα για να πάει ένα βήμα παρακάτω. Λες και η βία γεννήθηκε σήμερα.
Ακολουθήστε τη σελίδα του metrosport.gr και στο google news
Μπείτε στην παρέα μας στο instagram
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook
Εγγραφείτε στο κανάλι του metrosport.gr και του Metropolis 95.5 στο youtube
Μαζί και στο spotify
