Υπήρχε βήμα για το ποδόσφαιρο πριν το «καπέλωμα» του μνημονίου

Ταπεινή και διαχρονική άποψή μου είναι ότι το πρόβλημα του εγχώριου ποδοσφαίρου μπορεί να είναι ένα σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν είναι άλυτο. 

Απλώς χρειάζεται διάθεση και αποφασιστικότητα από την πολιτική ηγεσία του τόπου. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια οι κυβερνήσεις έμοιαζαν αδύναμες να επιβάλουν τις αποφάσεις τους στο αθλητικό κομμάτι επικαλούμενες τον μπαμπούλα των διεθνών Ομοσπονδιών. Πιστεύω ότι το αυτοδιοίκητο δεν ήταν ένα απροσπέλαστο τείχος. 

Ισως αποτελούσε την επίφαση ώστε η πολιτεία να νίπτει τα χέρια της και η εξουσία του ποδοσφαίρου να συνεχίζει να κάνει τα παιχνίδια της. Νόμιμα και παράνομα. Δύσκολα μπορώ να πιστέψω ότι οι διεθνείς Ομοσπονδίες, οι οποίες δεν είναι χώροι αγγέλων, δεν θα δεχόταν να συζητήσουν με την Πολιτεία τη λήψη μέτρων για την εξυγίανση του ποδοσφαίρου μας. Και αν είχαν κάθετη θέση γιατί τα τελευταία χρόνια έχουν ανοίξει γραμμή επικοινωνίας οι πολιτικοί με τη ΦΙΦΑ/ΟΥΕΦΑ και μάλιστα συμφώνησαν στον διορισμό Προσωρινής διοικούσας Επιτροπής; Προφανώς ή οι Κυβερνήσεις έψαχναν μία επίφαση για να δικαιολογηθούν γιατί αυτό πρόσταζαν οι ισχυροί του ποδοσφαίρου ή δεν είχαν ισχυρή διαπραγματευτική γραμμή.

Σε κάθε περίπτωση το ελληνικό ποδόσφαιρο ταλαιπωρήθηκε από τις “παράγκες”, τα μονοπώλια και από ένα σύστημα που υποβάθμισε το προϊόν. Οπως είπε χθες και ο Δημήτρης Μελισσανίδης στη δίκη των “28”, “μπορεί να πράγματα και τώρα να μην είναι τέλεια, αλλά σίγουρα είναι πολύ καλύτερα”. Και συμπλήρωσε με νόημα ότι “ποτέ το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν πρόκειται να γίνει γάλα”. Κυνική ομολογία, αλλά αγγίζει την πραγματικότητα. Οπότε η ελληνική κυβέρνηση τι πιστεύει ότι θα πετύχει φέροντας πάλι ένα μνημόνιο στο ποδόσφαιρο και ξένους τοποτηρητές;

Η εξέλιξη σαφώς και δεν τιμάει κανέναν. Ούτε τα όργανα του ποδοσφαίρου, ούτε την κυβέρνηση. Τι θα μπορούσε να γίνει; Η ποινική και η αθλητική δικαιοσύνη να εφαρμόζουν με τυπολατρία τους νόμους κι αν υπάρχουν κενά να αλλάξει ο πειθαρχικός κώδικας. Ολα τ’ άλλα θα έρθουν μόνα τους. Αρκεί βεβαίως οι πολιτικοί να μην κάνουν παρεμβάσεις για ψηφοθηρικούς λόγους.

FOCUS

“Εκείνη την εποχή (σ.σ μετά το 2010) γινόντουσαν όργια, και απορώ με τη δικαιοσύνη που δεν έκανε τίποτα” κατέθεσε χθες ο “Τίγρης” στο δικαστήριο κατά την εξέτασή του ως μάρτυρας. Μήπως κάποιος μπορεί να του δώσει μία πειστική απάντηση;