Το αδιέξοδο της ποδοσφαιρικής δικαιοσύνης
Οι περισσότερες δικαστικές αποφάσεις δεν έχουν μειοψηφίες. Δηλαδή στις τριμελείς συνθέσεις το αποτέλεσμα είναι 3-0 και στις πενταμελείς, 5-0.
Τα μέλη των δικαστηρίων στις διασκέψεις τους επιδιώκουν ένα μίνιμουμ συνεννόησης ώστε το σκεπτικό της απόφασης να έχει αρχή και τέλος. Δεν θέλουν να εμφανίζονται ισχυρές διαφωνίες ή διαφοροποιήσεις γιατί κάτι τέτοιο μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες πειθαρχικού ελέγχου. Με δυο λόγια γιατί ο ένας δικαστής ψήφισε μαύρο και ο άλλος άσπρο για το ίδιο ακριβώς πράγμα.
Αυτήν την πάγια πρακτική είχαμε επισημάνει από την εποχή που οι τακτικοί δικαστές ανέλαβαν την ποδοσφαιρική δικαιοσύνη. Μάλιστα εντοπίζαμε ως μεγάλη αδυναμία του συστήματος το γεγονός ότι στους αθλητικούς δικαστές δεν υπήρχε κάποια ανώτατη αρχή που να τους ελέγχει. Όπως γίνεται στην ποινική δικαιοσύνη.
Με δεδομένη την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, αυτό συνεχίστηκε ακόμη και όταν άρχισαν να επιλέγονται αντιεισαγγελείς του Αρείου Πάγου με ειδίκευση στα αθλητικά ζητήματα. Ούτε αυτοί είχαν δικαίωμα να ελέγχουν τους αθλητικούς δικαστές!
Κάπως έτσι οδηγηθήκαμε στο περιβόητο 2-1 της υπόθεσης του αγώνα Λεβαδειακού – Αστέρα, όπου η Επιτροπή Εφέσεων της ΕΠΟ εξαφάνισε την απόφαση της Πειθαρχικής Επιτροπής. Ο Αστέρας είχε υποβάλει ένσταση για ένα μηχανογραφικό λάθος στη λίστα των ποδοσφαιριστών του Λεβαδειακού. Ανεξάρτητα με το ποιος είχε την ευθύνη (η ΕΠΟ ή η ομάδα), το πρωτοβάθμιο όργανο απέρριψε την ένσταση της ομάδας της Τρίπολης και ο Λεβαδειακός θα συνέχιζε να αγωνίζεται κανονικά στο Κύπελλο Ελλάδος.
Η μεγάλη ανατροπή έγινε στην Επιτροπή Εφέσεων της Ομοσπονδίας, η οποία έκανε δεκτή με πλειοψηφία την ένσταση του Αστέρα και αποφάσισε να τον στείλει να αγωνιστεί στο Κύπελλο αντί του Λεβαδειακού. Η πρόεδρος της Επιτροπής Αγγελική Μακρυγεώργου είναι εφέτης και εξειδικεύεται σε εργατικές διαφορές. Ενας συνάδελφός της, ο Χρήστος Παπαγεωργόπουλος έχει μεγάλη πείρα στα ποδοσφαιρικά ζητήματα και μειοψήφισε. Ο ίδιος είχε τη βεβαιότητα μετά τη διάσκεψη ότι και τα άλλα δύο μέλη της Επιτροπής θα ταυτίζονταν μαζί του. Προφανώς κάτι άλλαξε που προς το παρόν δεν μπορούμε να το μάθουμε γιατί η Επιτροπή Εφέσεων δεν έχει δημοσιεύσει το σκεπτικό της απόφασής της.
Το ωραίο είναι ότι ο Λεβαδειακός προανήγγειλε προσφυγή στο CAS. Όμως για να πας στο Ανώτατο Αθλητικό Δικαστήριο της Λοζάνης, πρέπει να έχεις στα χέρια σου το σκεπτικό. Όχι απλώς το διατακτικό. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο Αστέρας θα παίξει την Πέμπτη με τον Αρη και αν η Επιτρο0πή Εφέσεων δεήσει να δημοσιεύσει το σκεπτικό, τότε ζήτω που καήκαμε! Το Κύπελλο Ελλάδος θα εισέλθει σε μία ατέρμονη δικαστική διαμάχη στα διεθνή όργανα, τα οποία δεν συνηθίζουν να εκδίδουν γρήγορες αποφάσεις. Μην παραξενευτείτε αν έχει αναδειχτεί ο Κυπελλούχος και η υπόθεση του Λεβαδειακού λιμνάζει στο CAS.
Με αυτά και μ’ αυτά καταφέραμε να πλήξουμε ένα θεσμό που τον τελευταίο καιρό αρχίζει να σηκώνει κεφάλι μέσα από το νέο format. Και αυτό γιατί δεν υφίσταται πειθαρχικός έλεγχος στις μειοψηφίες των δικαστικών αποφάσεων, δεν υπάρχουν αρκετοί δικαστές με εξειδίκευση στα αθλητικά ζητήματα και το σύστημα απονομής ποδοσφαιρικής δικαιοσύνης πάσχει. Ισως είναι η μεγάλη ευκαιρία να γίνει και στην Ελλάδα αυτό που γίνεται στην UEFA: Εξειδικευμένοι καθηγητές αθλητικού δικαίου να μετέχουν στα κρίσιμα δικαιοδοτικά όργανα του ποδοσφαίρου.
