Το να σκοράρεις το πρώτο σου γκολ με τη Ρεάλ Μαδρίτης είναι κάτι ξεχωριστό. Το να το κάνεις και μέσα στο «Σαντιάγκο Μπερναμπέου» το κάνει πιο ιδιαίτερο. Ένα συναίσθημα ξεπηδά αβίαστα από μέσα σου, το χαμόγελο σχηματίζεται στα χείλη και το «γκοοολ» είναι πιο παθιασμένο από ποτέ. Πώς θα μπορούσε να γίνει και διαφορετικά άλλωστε; Η ατμόσφαιρα είναι ηλεκτρισμένη και οι φίλοι των Μαδριλένων σε... απογειώνουν κάθε λεπτό.
Ο Ραούλ Ασένθιο έστειλε την μπάλα στα δίχτυα για πρώτη φορά με τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης στη νίκη με 5-1 επί της Μπέτις για την 19η αγωνιστική του πρωταθλήματος της La Liga. «Το να σκοράρω μπροστά στους φιλάθλους μου είναι πολύ όμορφο. Είναι το πρώτο μου γκολ αλλά ελπίζω να ακολουθήσουν πάρα πολλά ακόμη», υποστήριξε μετά το παιχνίδι.
To «γούρι» του ο μικρός Ελίας
Στέλνοντας την μπάλα στο πλεκτό κοίταξε την κερκίδα. Εκεί, βρισκόταν ένας ιδιαίτερος καλεσμένος που λειτούργησε σα γούρι για εκείνον. Ποιος ήταν αυτός; Ένα μικρό οχτάχρονο αγόρι από τα Κανάρια Νησιά, το οποίο παλεύει με τη λευχαιμία από το 2023 και πριν λίγες εβδομάδες ο παίκτης των Μαδριλένων τον είχε επισκεφθεί στο νοσοκομείο μετά από τη μεταμόσχευση που είχε υποβληθεί. Ο μικρός Ελίας ανάρρωσε, βγήκε από την απομόνωση και ο Ασένθιο τον προσκάλεσε να απολαύσει έναν αγώνα στο «Σαντιάγκο Μπερναμπέου».
Η παρουσία του έφερε στον αμυντικό της Ρεάλ Μαδρίτης την τύχη του πρώτου του γκολ με τη φανέλα των Μαδριλένων όπως παραδέχθηκε και ο ίδιος χαρακτηρίζοντας τον μικρό γούρι: «Ο Ελίας ζει στη Μαδρίτη, αλλά είναι από τα Κανάρια. Έχει λευχαιμία και εδώ και πολύ καιρό παλεύει με αυτή την ασθένεια. Νομίζω ότι ήταν όμορφο το γεγονός πως ακριβώς τη μέρα που ήρθε, κατάφερα να σκοράρω. Το να του το αφιερώσω ήταν το σωστό. Σίγουρα είναι το γούρι, οπότε θα πρέπει να τον προσκαλούμε πολλές ακόμη φορές», εξήγησε ο ποδοσφαιριστής μετά το παιχνίδι.
Η σχέση του Ασένθιο με τον Ελίας έχει τις ρίζες της στην κοινή καταγωγή τους, όμως το αγόρι δεν κρύβει ότι η ομάδα της καρδιάς του είναι η Ουνιόν Ντεπορτίβα Λας Πάλμας. Μάλιστα, ο Κιριάν Ροντρίγκες, που όπως και ο Ελίας γνωρίζει τι σημαίνει να πάσχεις από καρκίνο, να θεραπεύεσαι και να υποτροπιάζεις, του χάρισε τη φανέλα της ημέρας που επέστρεψε στο γήπεδο μετά τη δική του μάχη.
Αμυντικός με... μαύρα παπούτσια και σύγχρονα εργαλεία
Δεν είναι απλώς το τελευταίο προϊόν της Βαλδεμπέμπας αλλά η απόδειξη ότι η ακαδημία της Ρεάλ Μαδρίτης συνεχίζει να παράγει αμυντικούς με το διαχρονικό της DNA, δηλαδή άμεσους, γρήγορους, δυνατούς στο τάκλιν και με σιδερένια νοοτροπία. Η είσοδός του στην πρώτη ομάδα ήταν αθόρυβη, χωρίς μεγάλες ανακοινώσεις ή υπερβολικούς τίτλους αλλά με πράξεις.
Σε έναν αγώνα όπου απαιτούνταν χαρακτήρας και ασφάλεια στα μετόπισθεν, ο Ασένθιο παρέδωσε ένα μάθημα κλασικής άμυνας απέναντι στη Μάντσεστερ Σίτι. Χωρίς φανφάρες, χωρίς άσκοπες κινήσεις, μόνο με ευφυΐα και αποφασιστικότητα σε κάθε φάση. Έκοψε μπάλες, κέρδισε μονομαχίες, κυριάρχησε στις προσωπικές μάχες και απέδειξε ότι ο σεβασμός δεν απαιτείται, κερδίζεται. Με τους τραυματισμούς ορισμένων έμπειρων παικτών, ο Αντσελότι τού έδωσε χρόνο συμμετοχής και εκείνος ανταποκρίθηκε με το παραπάνω. Κέρδισε τον σεβασμό των αποδυτηρίων και την εμπιστοσύνη του τεχνικού επιτελείου αλλά κυρίως κέρδισε κάτι πολύ πιο δύσκολο, τον σεβασμό της εξέδρας.
Είναι ένας κεντρικός αμυντικός παλιάς κοπής, κάτι που φαίνεται και από τα μαύρα του ποδοσφαιρικά παπούτσια που μας γυρίζουν στη δεκαετία του ΄80, αλλά συνδυάζει και σύγχρονα εργαλεία. Το σύγχρονο ποδόσφαιρο έχει αναδείξει κεντρικούς αμυντικούς που μοιάζουν με χαφ. Τους ζητείται ντρίμπλα, όραμα παιχνιδιού και ικανότητα να παίζουν και με τα δύο πόδια. Όλα αυτά είναι θεμιτά, όμως υπάρχουν βραδιές όπου το μόνο που μετρά είναι να κλείσεις την εστία σου και να κερδίσεις κάθε διεκδικούμενη μπάλα. Και εκεί ακριβώς ξεχωρίζει ο Ασένθιο.
Η ταχύτητά του στις καλύψεις και η ικανότητά του να «διαβάζει» το παιχνίδι τού επέτρεψαν να προλαβαίνει ξανά και ξανά τους επιθετικούς της Σίτι δημιουργώντας τους την αίσθηση ότι έτρεχαν πάνω σε έναν αόρατο τοίχο. Διαθέτει καθαρή πρώτη πάσα και ακρίβεια στις μακρινές μεταβιβάσεις. Δεν περιορίζεται στο απλό διώξιμο της μπάλας αλλά αναζητά πάντα την έναρξη της επίθεσης με σωστή κρίση. Οι αλλαγές παιχνιδιού και οι πάσες του προς τα άκρα επιτρέπουν στην ομάδα να βγαίνει γρήγορα μπροστά, μετατρέποντας την άμυνα στο πρώτο βήμα της επίθεσης.
Προϊόν της La Fabrica
Έκανε τα πρώτα του βήματα στους Veteranos del Pilar, όπου τράβηξε την προσοχή του Χουάν Κάρλος Γκουτιέρες. Ήταν πολύ μικρός και σίγουρα σε αυτήν την ηλικία δεν μπορείς να βεβαιώσεις ότι ένα παιδί θα εξελιχθεί στο επόμενο μεγάλο ευρωπαϊκό αστέρι αλλά ο Ραούλ ξεχώριζε για το πόσο προσεκτικός ήταν σε κάθε του κίνηση και το πόσο σοβαρά έπαιρνε την κάθε εντολή. Έμοιαζε να έχει όλο το πακέτο ενός ολοκληρωμένου τακτικά αμυντικού. Η Λας Πάλμας του έδωσε την ευκαιρία, όπου στα χέρια του Μιγκέλ Γκονθάλεθ εξελίχθηκε, δυνάμωσε και έμαθε να παίρνει σωστές τοποθετήσεις. «Ήρθε τη δεύτερη χρονιά των «μπενχαμίν» και από τότε φαινόταν το αμυντικό του προφίλ, γιατί ήταν πολύ αλληλέγγυος στην άμυνα και πάντα σωστά τοποθετημένος. Δεν ήταν ο πιο ψηλός ούτε εκείνος που ξεχώριζε περισσότερο, αλλά καταλάβαινε τις έννοιες πολύ γρήγορα. Γι’ αυτό και εξελίχθηκε τόσο πολύ», παραδέχεται ο Μιγκέλ.
Η αγωνιστική εξέλιξη του Ασένθιο ήταν εκείνη που προσέλκυσε το ενδιαφέρον της Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Σίξτο Αλφόνσο, σκάουτερ του συλλόγου, υπογράμμισε στις σχετικές του αναφορές τα αγωνιστικά του χαρακτηριστικά, με ιδιαίτερη έμφαση στην κυριαρχία του στο εναέριο παιχνίδι. Όσοι τον γνώρισαν στα πρώτα του βήματα εκτιμούν ότι η παρουσία του στην πρώτη κατηγορία αποτελεί αποτέλεσμα της αφοσίωσης, της συνέπειας και της συστηματικής δουλειάς του, καθώς και της ταχύτητας με την οποία αφομοίωνε τακτικές έννοιες, παρά το γεγονός ότι δεν ξεχώριζε σωματικά.
Ο Ασένθιο έκανε την εισήγηση του και μετά από εξέταση ο Ασένθιο έγινε μέλος των ακαδημιών της αγαπημένης του ομάδας. Η Ρεάλ έμοιαζε με άπιαστο όνειρο για εκείνον όταν ήταν παιδί και τώρα βρισκόταν στο κατώφλι της La Fabrica και είχε τη δυνατότητα να κάνει κάθε του σκέψη πράξη. Παρακολουθούσε κάθε αγώνα της «Βασίλισσας», μαγευόταν με την ατμόσφαιρα στο «Μπερναμπέου» και ονειρευόταν να πατήσει το χορτάρι αυτού του γηπέδου με τη λευκή φανέλα. Γνώριζε καλά ότι αυτή ήταν η μεγάλη του ευκαιρία. Έπρεπε να παλέψει με όλες του τις δυνάμεις για να εξελιχθεί και να γίνει επαγγελματίας. Οι ικανότητες και η απόδοση του τον ξεχώρισαν και η κλήση στην πρώτη ομάδα δεν άργησε να έρθει, όπως και το ντεμπούτο του καθώς ο τραυματισμός του Μιλιτάο, που ήταν ο τελευταίος που τέθηκε εκτός δράσης, άνοιξε τον δρόμο ώστε ο Αντσελότι να δώσει την ευκαιρία στον Ραούλ Ασένθιο.
Η ευαισθησία του για τους «αδύναμους»
Είναι ταπεινός, προσιτός και πρόθυμος να βοηθήσει σε κάθε ευκαιρία. Ο Χοσέ Χουάν Αρενθίμπια, πρόεδρος του ποδοσφαίρου της Γκραν Κανάρια, είναι ένας από εκείνους που γνωρίζουν καλά τον Ραούλ και τον επαινούν ως άνθρωπο, πέρα από την αγωνιστική του αξία: «Δεν είναι εύκολο να βρεις κάποιον τόσο αφοσιωμένο, τόσο ταπεινό και τόσο προσιτό. Μας βοηθά με κάθε τρόπο που μπορεί και είναι πάντα πρόθυμος να δώσει ένα χέρι βοήθειας. Θαυμάζω τη δέσμευσή του και τη μεγάλη του γενναιοδωρία. Θα του είμαστε αιώνια ευγνώμονες. Αν υπήρχαν πολλοί περισσότεροι παίκτες σαν τον Ραούλ, το ποδόσφαιρο και η κοινωνία θα ήταν πολύ καλύτερα», υποστήριξε στη Marca.
Ο κεντρικός αμυντικός από τη Γκραν Κανάρια έχει ήδη γίνει «προφήτης» στον τόπο του, όπου πρόσφατα έλαβε μια ιδιαίτερη τιμητική διάκριση για το κοινωνικό έργο που προσφέρει κάθε φορά που οι αγωνιστικές του υποχρεώσεις το επιτρέπουν. Συνεργάζεται με το Ίδρυμα της FIFLP (Διανησιωτική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λας Πάλμας), με το οποίο συνεργάζεται ενεργά και ανιδιοτελώς. «Παρότι παίζουμε ποδόσφαιρο ή ασχολούμαστε με τον αθλητισμό, είμαστε άνθρωποι. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Αν δεν είσαι άνθρωπος, αν δεν είσαι ταπεινός, χάνεις την ουσία και τις αξίες σου ως αθλητής. Γι’ αυτό και σε κάθε τέτοια πρωτοβουλία, είτε μέσω της Ομοσπονδίας είτε στην καθημερινότητα, θα χαρώ να συμμετέχω», υποστήριξε μετά την παραλαβή του βραβείου του.
Έχει, επίσης, συμμετάσχει και σε άλλες φιλανθρωπικές δράσεις, όπως η αγορά πολλών βραχιολιών από το ειδικό κέντρο εκπαίδευσης Σάντα Λουθία δε Τιραχάνα, που εξυπηρετεί παιδιά με αισθητηριακές αναπηρίες, καταβάλλοντας ποσό πολύ μεγαλύτερο από την αρχική τιμή. Τα βραχιόλια αυτά τα έχει χαρίσει, μεταξύ άλλων, και στους συμπαίκτες του στα αποδυτήρια της Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Ραούλ φορά με περηφάνια ένα από αυτά και έχει ξεκαθαρίσει ότι θα προσπαθεί πάντα να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή όποτε υπάρχει ανάγκη βοήθειας.