Πιθανό το ίδιο έργο: Θα επικρατήσει ο λιγότερο κακός. Με Ντέλια θα είχε τύχη ο ΠΑΟΚ. Τώρα;
Ο ΠΑΟΚ δεν “πατάει” καλά. Οι νίκες επί του ακίνδυνου Αρη και του “λίγου” Ατρόμητου δεν μπορούν να το κρύψουν. Δεν έχει βρει ακόμη “χημεία”, ομοιογένεια, προσαρμογή του συνόλου στις απαιτήσεις του προπονητή. Κι αυτό είναι φυσιολογικό.
Πριν βγάλουμε συμπεράσματα για την ποιότητα κάθε νεοφερμένου παίκτη και της ομάδας γενικά, πρέπει να δώσουμε κι άλλη πίστωση χρόνου στον Λίσι και στους παίκτες γιατί ο ΠΑΟΚ βρίσκεται ακόμη σε προετοιμασία. Μέχρι προχθές έρχονταν παίκτες και μπορεί να έρθει ακόμη ένας έως το τέλος του μήνα, αν τυχόν βρεθεί κάποιος αξιόλογος ελεύθερος.
Το ευχάριστο είναι ότι μετά την αποτυχία στην Ευρώπη, αποφεύχθηκε η πιθανότητα ενός πρόωρου αποκλεισμού στο Κύπελλο, ενώ στο Πρωτάθλημα, ο ΠΑΟΚ, παρά τη χύμα στο κύμα αγωνιστική κατάσταση στην οποία ακόμη βρίσκεται, δεν είχε απροσδόκητες και επώδυνες απώλειες βαθμών. Κι αν τα καταφέρει στο Αγρίνιο, θα πάει με μεγάλη ηρεμία στην πολυαναμενόμενη διακοπή για να πάρει ανάσες και να αξιοποιήσει τον χρόνο για ανεβεί επίπεδο και σε φυσική κατάσταση και σε ομοιογένεια. Μέχρι τώρα ο Λίσι δουλεύει με… πειράματα. Ψάχνει να βρει τους κατάλληλους παίκτες για κάθε θέση και κάθε ρόλο και ενεργοποιεί τους πάντες, εντάσσοντας άμεσα τους νεοαποκτηθέντες. Υπό άλλες συνθήκες, θα ήταν αδιανόητο να κατεβαίνει ένας παίκτης από το αεροπλάνο, την άλλη μέρα να υπογράφει και την παραάλλη να παίζει. Τα πολλά τελευταία χρόνια θυμάμαι να έχει συμβεί μόνο με τον Μαντούρο, επί Χουμπ Στέφενς.
Μετά τη διακοπή ο Λίσι θα είναι υποχρεωμένος να έχει καταλήξει σε συγκεκριμένα πορίσματα από τα πειράματα, ώστε να παρουσιάσει έναν ΠΑΟΚ που θα προοδεύει συνεχώς και θα διεκδικεί τους στόχους του με περισσότερη αυτοπεποίθηση και σταθερά καλή απόδοση. Αλλά και οι καινούργιοι παίκτες θα είναι υποχρεωμένοι να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις γιατί πλέον θα έχουν καταλάβει πού ακριβώς βρίσκονται, τι ζητάει ο προπονητής τους και ποιοι είναι οι συμπαίκτες τους.
Βέβαια, προσωπικά δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι κάποιοι από αυτούς θα καταφέρουν να προσφέρουν ουσιαστικά, όση πίστωση χρόνου κι αν έχουν. Για παράδειγμα, από τον Σανταμαρία δεν περιμένω τίποτε και δεν προχωράω και σε άλλα ονόματα. Από την άλλη πλευρά, σκέφτομαι μήπως κάποιοι παίκτες που μέχρι τώρα έχουν απογοητεύσει με τις εμφανίσεις τους, έχουν αδικηθεί γιατί έπεσαν θύματα αυτού του αλαλούμ που βρήκαν στον ΠΑΟΚ, με μια ομάδα που προσπαθούσε μάταια να γίνει ομάδα γιατί στο βασικό στάδιο της προετοιμασίας της είχε μόνο έναν καινούργιο παίκτη και όλοι οι υπόλοιποι έρχονταν… σιγά-σιγά. Και μια ομάδα, φυσικά, που στο μεταξύ (ξε)πούλησε και τον μακράν πιο ποιοτικό ποδοσφαιριστή της, τον Κωνσταντέλια.
Αν με ρωτάτε, αναγνωρίζω 1000% την πίστωση χρόνου που δικαιούνταν και ακόμη, ως ένα βαθμό, δικαιούνται ο Λίσι και όλοι οι παίκτες, υποστηρίζω ότι πρέπει να υποστηριχτούν με πολλή αγάπη από τον κόσμο έως το τέλος της σεζόν, ομολογώ όμως ότι δεν πολυπιστεύω σ’ αυτόν τον ΠΑΟΚ και εύχομαι να διαψευστώ πανηγυρικά. Το ίδιο “έβλεπα” και πέρσι, όπως και πολύς κόσμος και, δυστυχώς, δεν διαψευστήκαμε.
Ωστόσο, δεν παίζει μόνος του ο ΠΑΟΚ στο Πρωτάθλημα και το Κύπελλο. Το πώς θα λήξει η σεζόν γι’ αυτόν εξαρτάται και από τους ανταγωνιστές. Και με τα δείγματα γραφής στις τέσσερις πρώτες αγωνιστικές του Πρωταθλήματος, αλλά και τους αγώνες Κυπέλλου, λέω ότι και φέτος θα συμβεί ό,τι ακριβώς συνέβη και πέρσι. Στο Πρωτάθλημα θα επικρατήσει όχι ο καλύτερος από τους καλούς, αλλά ο λιγότερο κακός από τους κακούς.
Ο Ολυμπιακός παραπαίει, η ΑΕΚ έχει εκτεθεί από Κηφισιά και Αστέρα Τρίπολης, έχοντας κάκιστη απόδοση και μόνο ο Παναθηναϊκός δείχνει να βαδίζει σταθερά. Αρα, λοιπόν, θα παίξει πολύ σημαντικό ρόλο και η κατάσταση στην οποία θα βρίσκονται οι τρεις της Αθήνας έως τη λήξη της σεζόν. Πέρσι εάν η ΑΕΚ δεν συμμαζευόταν στο τελευταίο κομμάτι του Πρωταθλήματος θα μπορούσε κάλλιστα να το πάρει ο πολύ μέτριος ΠΑΟΚ χωρίς βέβαια την “αυτοκτονία” στον Βόλο και τις σαχλαμάρες που έκανε μετά στα πλέι οφ. Θα θυμόσαστε τα χάλια του Ολυμπιακού και την ανυπαρξία του Παναθηναϊκού, που σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε διεκδικητής του τίτλου. Οσο για το Κύπελλο, ποιος να ξεχάσει ότι ο ΠΑΟΚ απέκλεισε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό και πήγε και το έχασε στον τελικό από τον ΟΦΗ, που είχε αποκλείσει την ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Εκεί δεν επικράτησε κανείς από τους τέσσερις κακούς του big 4…
Αισθάνομαι ότι το ίδιο έργο θα δούμε και φέτος. Δηλαδή μια μάχη μεταξύ των τεσσάρων, που όλοι τους θα έχουν πολλές αδυναμίες και πολλά σκαμπανεβάσματα. Πιστεύω ότι ο ΠΑΟΚ με ηγέτη τον Κωνσταντέλια θα είχε τύχη. Χωρίς Κωνσταντέλια, εύχομαι να αποδειχθεί λιγότερο κακός από τους άλλους τρεις. Δηλαδή να έχει τις λιγότερες βαθμολογικές απώλειες, όχι μόνο στα ντέρμπι, αλλά και στα θεωρητικά εύκολα ματς, τα οποία, σε μεγάλο βαθμό, “βγάζουν” πρωταθλητή. Μπορεί να τα καταφέρει; Θα μπορέσει όταν βρει ομοιογένεια, να δείξει ότι διαθέτει και ποιότητα; Θα δείξει ο χρόνος.
ΥΓ. Σύμμαχος του ΠΑΟΚ θα είναι, βέβαια, η... μεγάλη ζημιά του αποκλεισμού από την Ευρώπη. Ο ίδιος σίγουρα δεν θα άντεχε με τρία καρπούζια στη μασχάλη. Σιγά μην αντέξουν οι άλλοι τρεις.
