ΠΑΟΚ: Το «άσχημο» παιχνίδι δεν εξηγείται από την απουσία του Καλάθη
Δεν είναι ευχάριστο να προτάσσει κανείς αρνητικά συμπεράσματα μετά από μία νίκη. Από τη στιγμή που αυτή η συνθήκη επαναλαμβάνεται σχεδόν κάθε τρεις μέρες, σίγουρα δεν μπορεί να θεωρηθεί συμπτωματικό. Σωστά ο Αντρέα Τρινκιέρι άρχισε την τοποθέτηση του μετά το νικηφόρο αγώνα με την Ουλμ από τη αμυντική συμπεριφορά της ομάδας του, όμως η λέξη «άσχημο» που χρησιμοποίησε για να περιγράψει το παιχνίδι της, την επισκίασε.
Άσχημο λοιπόν και δύσκολα θα μπορούσε να διαφωνήσει κανείς από όλους όσοι βρέθηκαν χθες στην Πυλαία ή έστω παρακολούθησαν το παιχνίδι τηλεοπτικά. Οι πρώτοι, οι δια ζώσης θεατές δηλαδή του αγώνα δηλαδή δεν έφυγαν ευχαριστημένοι και αυτό δεν χωράει συζήτηση. Αισθανόσουν ένα κοινό που περίμενε τη σπίθα, το έναυσμα για να ανεβάσει την ένταση, να αυξήσει τα ντεσιμπέλ και η ομάδα δεν του το έδινε.
Πώς εξηγείται λοιπόν αυτό το «παίζουμε άσχημα» που αναγνώρισε ο ίδιος ο προπονητής της ομάδας. Μέχρι χθες ίσως η απουσία του Νικ Καλάθη να ήταν επαρκής εξήγηση, στις περιπτώσεις που έλειπε ο διεθνής γκαρντ. Χθες όμως ήταν κάτι διαφορετικό. Ο ΠΑΟΚ νίκησε την Ουλμ, εκμεταλλεύτηκε την «γκέλα» της Μπαχτσέσεχιρ στη Βοσνία και την «έπιασε» στο 3-1 πριν την επισκεφτεί την επόμενη εβδομάδα όμως δεν έκανε ούτε στο ελάχιστο ένα βήμα βελτίωσης. Στο επιθετικό κομμάτι του παιχνιδιού μάλιστα, χθες δεν θα ήταν υπερβολή να πει κανείς ότι έκανε ένα βήμα προς τα πίσω.
Εύλογα θα αναρωτηθεί κάποιος που δεν είδε το παιχνίδι «μα πώς συμβαίνει αυτό για μία ομάδα που σημείωσε 87 πόντους;». Ο ΠΑΟΚ σημείωσε κάτι περισσότερο από το 1/3 των πόντων του από τη γραμμή του φάουλ και εκτέλεσε για μία ακόμη φορά με συνέπεια από μέση και κοντινή απόσταση. Το τρίποντο του ήταν όμως για ένα ακόμη βράδυ χαμηλά (27,8%) αλλά μπροστά και πάνω από αυτά ήταν η δημιουργία.
Η λέξη «άσχημο» που χρησιμοποίησε ο Τρινκιέρι αποτυπώνεται σε ένα και μόνο στατιστικό στοιχείο. Τον συντελεστή ασίστ/λαθών του 7/21. Βάσει αυτού είναι κατόρθωμα το ότι νίκησε ο ΠΑΟΚ και μάλιστα νίκησε με διαφορά. Το θέμα όμως είναι αν εξηγείται πια αυτή η εικόνα μόνο από την απουσία του Καλάθη και κυρίως τι σημαίνει αυτό που είπε ο Τρινκιέρι «κάτι πρέπει να αλλάξω».
Ο Μπαζίνας των πονοκεφάλων και ο Άγιος-Μπριν
Από ένα τέτοιο βράδυ δεν θα μπορούσαν παρά να υπάρχουν και κέρδη πέραν από τη νίκη. Με λίγες λέξεις…
➡️ Η αμυντική λειτουργία της ομάδας σχεδόν σε όλο το παιχνίδι, απέναντι στη 2η, μέχρι αυτήν την αγωνιστική, καλύτερη επίθεση του Eurocup. Την κράτησε στους 78 πόντους παρότι οι Γερμανοί σούταραν πολύ καλά την μπάλα από μακριά (9/17 τρίποντα).
➡️ Η παρουσία του Νάσου Μπαζίνα που έβγαλε το μισό παιχνίδι στο παρκέ (19:24), παίζοντας πέντε λεπτά παραπάνω από τον Χάτζινς. Με τα λάθη, τις αδυναμίες και την ανωριμότητα του σε αυτό το επίπεδο, είναι φανερό ότι δίνει πράγματα που δεν πρόκειται να τα δώσουν ο Ταϊρί και ο Χάτζινς. Και βέβαια «πονοκεφάλους» στον Τρινκιέρι όπως είπε ο Ιταλός που δε χωράει αμφιβολία ότι τον πιστεύει. Στο τέλος της βραδιάς «έγραψε» οχτώ πόντους, τρία ριμπάουντ, τρεις ασίστ και πέντε κερδισμένα φάουλ, μαζί με τα δύο λάθη του. Η αγκαλιά του Καλάθη στο τέλος ήταν η καλύτερη επιβράβευση.
➡️ Ο Μπριν Ταϊρί που σαν να «κόπιαρε» την εμφάνιση της πρεμιέρας με τη Μανρέσα αφού ήταν εξαφανισμένος στο πρώτο ημίχρονο και πήρε το ματς πάνω του «με το έτσι θέλω» στο δεύτερο ημίχρονο.
➡️ Ο Κάιλ Αλεξάντερ που στα 11 λεπτά που αγωνίστηκε ήταν παράγοντας του αγώνα και έδειξε ότι μπορεί δώσει περισσότερα στη συνέχεια.
➡️ Στο τέλος βέβαια και το κατάμεστο «παλατάκι» με έναν κόσμο που είναι φανερό ότι θέλει να στηρίξει όσο γίνεται περισσότερο αυτήν την ομάδα. Θα το κάνει και το Σάββατο στο ντέρμπι με την ΑΕΚ.
