ΠΑΟΚ: Σήκωσε το κεφάλι του και είδε τον ουρανό!
Δεν ξέρω αν και κατά πόσο μια νίκη όπως η χθεσινή θριαμβευτική επικράτηση του ΠΑΟΚ επί του Ολυμπιακού, είναι σε θέση να αποκαταστήσει ανορθόδοξες καταστάσεις και να βελτιώσει ψυχολογίες, που έχουν γίνει κομμάτια και θρύψαλα, από σοκαριστικές εξελίξεις, όπως αυτή της απώλειας ενός τίτλου (κύπελλο).
Μπορώ μετά βεβαιότητας όμως να υποστηρίξω την άποψη, ότι οι ΠΑΟΚτσήδες στις νίκες τους επί του συγκεκριμένου αντιπάλου, προσδίδουν ιδιαίτερες διαστάσεις. Εκτιμώντας με διαφορετικά κριτήρια – πλην των βαθμολογικών – τις αγωνιστικές ταπεινώσεις μιας ομάδας, που επί δεκαετίες ολόκληρες αποτελούσε έναν αδικαιολόγητο εχθροπαθή αντίπαλο. Ο οποίος τους στέρησε στην εποχή της παράγκας τίτλους που δικαιούνταν η μεγάλη ομάδα του 70΄ και που πρόσφατα έστησε το ηθικό έκτρωμα της πολυιδιοκτησίας, που αποσκοπούσε στην οριστική εξόντωση του λαοφιλέστατου αλλά ενοχλητικού και επικίνδυνου Δικεφάλου του βορρά. Νίκες επί του παντοκράτορα των παρασκηνίων όπως η χθεσινή, τις αποδέχονται και τις απολαμβάνουν ακόμη και στα δύσκολα.
Πάμε όμως στο χθεσινό παιχνίδι και στην κρυστάλλινη και πέρα ως πέρα δίκαιη νίκη των γηπεδούχων, νιώθοντας την υποχρέωση και την ανάγκη να απομακρυνθούμε - έστω και προσωρινά - από τις όποιες εντυπώσεις αφήνει πίσω της μια χρονιά, που δεν κύλησε ομαλά και η οποία στιγματίστηκε από αλλεπάλληλα σκωτσέζικα ντουζ και οβιδιακές μεταμορφώσεις, που στοίχισαν ακριβά. Περιοριζόμενοι λοιπόν στο χθεσινό 90λεπτο, μένουμε με σεβασμό και χωρίς την παραμικρή επιφύλαξη στην άποψη πως οι νικητές δεν είχαν καμία σχέση με τις εφιαλτικές και αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές των τελευταίων εμφανίσεων τους. Πάνω από όλα και μία λέξη, αυτή η ομάδα (ο χθεσινός δηλαδή ΠΑΟΚ) είχε ΦΙΛΟΤΙΜΟ! Έψαξα να βρω έναν χαρακτηρισμό για αυτή την σημαντική αλλαγή και ειλικρινά δεν έλεγα να ξεκολλήσω από τον προαναφερόμενο. Ναι, οι νικητές προσπάθησαν να απαλλαγούν από τις παθογένειες που τους οδήγησαν σε οδυνηρές απώλειες και τα κατάφεραν. Πολέμησαν! Έδωσαν πολλές μάχες. Με ιδιαίτερο πάθος. Δεν έχει σημασία αν ήταν χαμένες ή κερδισμένες οι περισσότερες. Εκείνο που μέτρησε ήταν η ολοφάνερη διάθεση να «αλλάξουν» και «να το γυρίσουν» έστω και καθυστερημένα. Και έχοντας λίγες προοπτικές μπροστά τους, για να σώσουν κάτι από μια χρονιά, που ενώ ξεκίνησε εξαιρετικά, κατέληξε στην απώλεια όλων των στόχων που αρχικά υπήρχαν.
Στο χθεσινό παιχνίδι κόουτς και παίκτες βρήκαν – έστω και καθυστερημένα – ότι είχαν χάσει δικαιολογημένα ή όχι (στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει σημασία). Σήκωσαν το κεφάλι ψηλά και είδαν τον ουρανό. Άφησαν το σκοτάδι και βγήκαν στο ξέφωτο. Είναι αργά; Ίσως! Υπάρχει και κάποια προοπτική; Ναι! Ότι επέμεινε και αφορά το καλό βαθμολογικό πλασάρισμα στα πλέι οφ. Εκεί επικεντρώνεται η αγωνία όλων και του κόσμου και της ομάδας. Η οποία το επαναλαμβάνουμε για πολλοστή φορά, δεν βοηθήθηκε και δεν στηρίχθηκε όταν και όπως έπρεπε. Ας αφήσουμε στην άκρη και αυτό το τελευταίο, ελπίζοντας ότι στα τρία παιχνίδια που απομένουν, θα δούμε αυτόν τον σοβαρό και μαχητικό Δικέφαλο. Και ότι ήθελε προκύψει.
Σε ατομικό επίπεδο, μπορούμε αυτή την φορά να αντικαταστήσουμε την άποψη που καταθέταμε ύστερα από τις εφιαλτικές τελευταίες εμφανίσεις, ότι δηλαδή δεν είχαμε ή ψάχναμε να βρούμε διακριθέντες, με την αντίθετη ακριβώς άποψη. Ότι δηλαδή από τους χθεσινούς νικητές, υπάρχουν πολλοί που δικαιούνται τον συγκεκριμένο χαρακτηρισμό. Εντυπωσιακή η «επιστροφή» του Παβλένκα. Πολύ καλός ο Κένι. Σαφέστατα βελτιωμένος ο Μπάμπα. Το καλύτερο μέχρι σήμερα παιχνίδι του Ζαφείρη. Δεν έχει προσαρμοστεί ακόμη ο Μεϊτέ. Προσπάθησε ο γερόλυκος (Τάισον) να σπάσει την αντίπαλη άμυνα και να βοηθήσει όσο μπορούσε τον ενθουσιώδη και παραγωγικό Κωνσταντέλια. «Όλα τα λεφτά» ο μεγάλος αρχηγός! Τι πάθος! Πανέξυπνο το γκολ που πέτυχε και αριστουργηματική η ασίστ που πέρασε στον Γερεμέγεφ, για το τρίτο γκολ. Σαφέστατα πρόσωπο της βραδιάς ο σκόρερ των δύο γκολ, που θα μπορούσε να πετύχει χατ τρικ αν δεν έχανε το κλασικό τετ α τετ με τον Τζολακη.
Η διαιτησία άριστη. Όσο για την περίπτωση που αναφέρεται στην παρουσία του Μπάμπα, ότι δηλαδή εμπόδισε τον Τζολάκη στο πρώτο γκολ, έχουμε να πούμε το εξής απλό. Ότι σε εκείνη την περίπτωση και σε πρώτο επίπεδο, με την παρουσία του δηλαδή, ο Τζολάκης πέτυχε την εκπληκτική επέμβαση με ένα πλονζόν αριστερά, στέλνοντας την μπάλα στην μικρή περιοχή του. Δηλαδή δεν εμποδίστηκε από τίποτα για να έρθει αυτή η σωτήρια επέμβαση. Το γκολ ήρθε σε δεύτερο επίπεδο και σε δεύτερη φάση. Πράγμα στο οποίο συμφώνησαν οι έχοντες κοινή ποδοσφαιρική λογική αλλά και οι δύο ξένοι και ο πρώτος διαιτητής και ο VARίστας. Θα μου πείτε τώρα ότι ο κάθε πικραμένος έχει το δικαίωμα να ψάχνει να βρει κάτι για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.
Τέλος μου έκανε και πάλι μεγάλη εντύπωση η συμπεριφορά του Μεντιλίμπαρ, ο οποίος με έναν παρορμητικό στην κυριολεξία τρόπο, σφιχταγκάλιασε τον Λουτσέσκου με την λήξη του σφυρίγματος του αγώνα, θέλοντας να τον συγχαρεί για την δίκαιη νίκη του. Τώρα βέβαια υπάρχει το ερωτηματικό ποια θα είναι η μοίρα του συμπαθέστατου Ισπανού κόουτς, από τη στιγμή που τα ερυθρόλευκα οπαδικά Μέσα τον έχουν ήδη ξεγραμμένο.
