ΠΑΟΚ: Καλή εμφάνιση, δίκαιη επικράτηση, αγκαλιά με την πρόκριση!

Ξεκίνησε τις ευρωπαϊκές του υποχρεώσεις με το δεξί, επιβεβαιώνοντας τον τίτλο του φαβορί. Ήταν σαφέστατα καλύτερος και θα μπορούσε να κλείσει το 90λεπτο με ένα σκορ που θα του διασφάλιζε σε απόλυτο βαθμό την πρόκριση του. Αν σκεφτείς όμως το διπλό «σοκ» που υπέστη και ήρθε «με το καλημέρα» (γκολ από το πουθενά και αναγκαστική αποχώρηση λόγω τραυματισμού) και τον τρόπο που αντέδρασε, οφείλεις να παραδεχθείς ότι δεν επηρεάστηκε ούτε στο ελάχιστο από το διπλό χτύπημα. Αντίθετα ρολάρισε σαν μια ομάδα έμπειρη και «κ@λοπετσομένη», παίρνοντας σχεδόν άμεσα και τα ηνία του αγώνα.

Ο χθεσινός ΠΑΟΚ παρά το γεγονός των πολλαπλών εμποδίων και των προβλημάτων που αφορούσαν ιδιαίτερα την προσαρμογή των νεοαποκτηθέντων που χθες «επιστρατεύτηκαν», λειτούργησε ανεπηρέαστα, παρουσιάζοντας μια εξαιρετική εικόνα στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα. Οι γηπεδούχοι προφανώς αιφνιδιάστηκαν, περιμένοντας να δουν απέναντι τους, κάτι «διαφορετικό». Δυστυχώς για αυτούς τα πράγματα που ήρθαν τους ξάφνιασαν σε τέτοιο βαθμό, που έχασαν στην κυριολεξία την αυτοπεποίθηση τους, πετώντας λευκή πετσέτα για το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα. Μηδέν ευκαιρίες! Ενώ ο αντίπαλος τους είχε βάλει μέσα στα δίχτυα, προηγήθηκε με 3-1 και από καθαρή τύχη γλίτωσαν την πανωλεθρία.

Ξαφνικά βέβαια και προς το τέλος του αγώνα, θαρρείς και ξύπνησαν από ένα κακό όνειρο, μείωσαν την διαφορά, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι μπορούν να ελπίζουν σε κάτι καλύτερο. Όπως δηλαδή στον επαναληπτικό να αναστρέψουν τα «πράγματα» που όπως όλοι είδαν χθες, δεν πρόκειται να αλλάξουν με τίποτα. Ο αντίπαλος τους είναι σχεδόν αγκαλιά με την πρόκριση και στον επαναληπτικό αγώνα δεν θα χαλαρώσει όπως το έκανε προς το τέλος της αναμέτρησης. Ούτε θα χάσει… τα άχαστα.

Σε γενικές γραμμές οι νικητές ήταν κυρίαρχοι στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα. Οι αλλαγές με την συμμετοχή των νεοαποκτηθέντων δεν προκάλεσαν το παραμικρό πρόβλημα. Η ομάδα επαναλαμβάνουμε ρολάρισε εξαιρετικά. Δύο τα νέα στοιχεία στο παιχνίδι της θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν: η γρήγορη μεταβίβαση και η αποφυγή μιας παλιάς κακής συνήθειας που η μπάλα να γυρίζει πολύ συχνά πίσω στον τερματοφύλακα, από τον οποίο ξεκινούσαν οι επιθέσεις με τις γνωστές περιπέτειες και τα γκολ – δώρα που ερχόντουσαν μοιραία. Η μπάλα δηλαδή μπροστά και να φεύγει γρήγορα. Κάτι τέτοιο φάνηκε τουλάχιστον, σαν μια διαφορά από το «χθες».

Συνοψίζοντας, επαναλαμβάνουμε πως η επικράτηση ήταν δίκαιη και η εικόνα πολύ καλή. Θεωρώντας σίγουρη την πρόκριση, δυο λόγια και για την ατομική απόδοση των νικητών. Ο Παβλένκα δεν φέρει μεγάλη ευθύνη στα γκολ, γιατί δεν είχε καλή ορατότητα. Ο Κένι σταθερός. Ο Μιχαηλίδης βοήθησε στην ανάπτυξη του παιχνιδιού με τις μεταβιβάσεις του, ενώ ο Χατζηδιάκος στάθηκε αρκετά καλά, αν συνυπολογίσει κανείς ότι μετρούσε ελάχιστες προπονήσεις με την ομάδα. Φιλότιμος ο Γκόμες. Ο Ζαφείρης με πολύ τρέξιμο, συμμετοχή στα γκολ και σκόρερ του δεύτερου τέρματος. Αθόρυβος στην πρώτη του εμφάνιση ο Σάντα Μαρία, που ωστόσο συνδύασε το ντεμπούτο του και με ένα ωραίο γκολ. Ζίβκοβιτς και Ντέλιας οι κορυφαίοι, αναστάτωσαν την αντίπαλη άμυνα. Μαχητής ο Μύθου, ενώ ο Τάισον στον χρόνο που έπαιξε απέδειξε ότι μπορεί να υπολογίζει κανείς στην παρουσία του.