Αφήνοντας στην άκρη τα όποια και σοβαρά κατά γενική ομολογία προβλήματα αντιμετωπίζουν οι γηπεδούχοι σε βάθος χρόνου, με κορυφαίο την απουσία του υπερπολύτιμου Κωνσταντέλια, προσθέτοντας και τα νέα που ήρθαν με τον τραυματισμό του Πέλκα, χθες το κακό συμπληρώθηκε με την αποχώρηση από το παιχνίδι του φορμαρισμένου Μεϊτέ.
Επιβάλλεται ωστόσο να μείνουμε σταθερά και στην εμφανή καταπόνηση που προέκυψε από την υπερπροσπάθεια η οποία καταβλήθηκε για να αντιμετωπιστούν οι απαιτήσεις ενός προγράμματος, που δικαιολογημένα χαρακτηρίζεται Γολγοθάς. Τα αλλεπάλληλα ντέρμπι με την ψυχοφθόρα και όχι μόνο απουσία μιας στοιχειώδους ξεκούρασης, ήταν επόμενο να εμφανιστούν κάποια στιγμή. Χαρακτηριστικό «δείγμα» η χθεσινή «αετομαχία». Στην οποία ο ένας αντίπαλος προερχόταν από αλλεπάλληλες συγκρούσεις με ισχυρές ομάδες και ο άλλος προσήλθε ξεκούραστος και αεράτος. Τα περί γκίνιας τα τοποθετούμε στην απώλεια του πέναλτι, από έναν παίκτη που αποδεδειγμένα έχει κρύο αίμα και θεωρείται από τους πλέον εύστοχους.
Αναντίρρητα ο Λουτσέσκου προσπάθησε να εξουδετερώσει αυτό το σοβαρό ντεσαβαντάζ με rotation. Τα κατάφερε μέχρις ενός σημείου βέβαια. Δυστυχώς το ρόστερ δεν τον βοήθησε όσο θα έπρεπε, σε αυτή την τόσο δύσκολη προσπάθεια. Η έλλειψη σοβαρών εναλλακτικών λύσεων είναι έργο και ευθύνη των διοικούντων, που δεν «τόλμησαν» να εκτιμήσουν σοβαρά τον ενδεχόμενο κίνδυνο της καταπόνησης. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τους λόγους που δεν ασχολήθηκαν μεταγραφικά και βάση σχεδίου, ώστε να εμποδίσουν αυτό που ήταν επόμενο να φανεί αργά ή γρήγορα. Στα rotation η ομάδα όσο είχε δυνάμεις έδινε τον καλύτερο εαυτό της και έμενε όρθια και πολύ κοντά στους στόχους της. Στο χθεσινό παιχνίδι θέλουμε δεν θέλουμε είμαστε υποχρεωμένοι να επισημάνουμε, εκτός από την εμφανέστατη εικόνα της κούρασης (κάποιοι από τους παίκτες είναι έτοιμοι να σκάσουν), ότι αυτά τα rotation διαταράσσουν κάποιες ισορροπίες, από κινήσεις που είναι αναγκασμένος ο Ραζβάν να κάνει. Φορτωμένος λοιπόν ο ΠΑΟΚ από προβλήματα, διαχρονικά αλλά και της τελευταίας στιγμής, έχασε μαζί με το πέναλτι και την μεγάλη ευκαιρία να ξεφύγει να μείνει στην κορυφή της βαθμολογίας ολομόναχος.
Στην ατομική απόδοση, ο Παβλένκα δεν χρειάστηκε να επέμβει. Τα δύο δοκάρια των φιλοξενούμενων προέκυψαν από την αφελή αντιμετώπιση των συμπαικτών του. Σταθερά καλός ο Κένι. Ο Μπάμπα συνεχίζει να βελτιώνεται. Μαχητής ο Κετζιόρα. Κορυφαίος όλων ο Γιάννης Μιχαηλίδης! Χθες είχαμε και μια σταθερή επιβεβαίωση για την χρησιμότητα (πολυεργαλείο) του Χρήστου Ζαφείρη. Ο Ζίβκοβιτς έδωσε ότι μπορούσε. «Σκασμένος» ο αρχηγός και εξυπηρετώντας τις «καταστάσεις» για να βγει σωστά η διάταξη της επίθεσης, έπαιξε και δεξιά και αριστερά, χάνοντας κάπως τον γνωστό ρυθμό του. Ο Τάισον αποτέλεσε τον «εφιάλτη» της αντίπαλης άμυνας με τις εκρηκτικές «διεισδύσεις» του. Ο νεαρός Χατσίδης ασφαλώς και χρειάζεται ρυθμό και οδηγίες που θα του δώσουν την ευκαιρία, να ωριμάσει και σε θέματα τακτικής. Ο Γιακουμάκης έφαγε πολύ ξύλο. Δεν προστατεύτηκε από τον καλό κατά γενική ομολογία Γερμανό διαιτητή. Τέλος, η χθεσινή ισοπαλία μπορεί να ήταν μια ευκαιρία να ξεφύγουν βαθμολογικά οι γηπεδούχοι. Όμως αυτό ασφαλώς και δεν σημαίνει πως δεν βρίσκονται σταθερά και σε απόσταση αναπνοής από τον μεγάλο στόχο τους (κατάκτηση πρωταθλήματος).
Νομίζω ότι είδατε το τι συνέβη στη Λειβαδιά. Ο VARίστας Τζήλος (ο οποίος ήταν θύμα λιντσαρίσματος, γνωρίζετε ασφαλώς από ποιους) «έσβησε»… τη φωτιά με το γκολ της ομάδας του Παπαδόπουλου να ακυρώνεται. Όσο για την αποβολή του Όζμπολντ, αυτή έγινε με το σύστημα «ψεκάστε – σκουπίστε – τελειώσατε». Η λύπη μας επικεντρώνεται στη διαιτησία του συμπαθέστατου… Φωτιά ο οποίος δυστυχώς δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, διευκολύνοντας τον… παραπαίοντα θρύλο να φύγει «κλέβοντας» ένα βαθμό.
