ΠΑΟΚ: Χαμηλές προσδοκίες με την ελπίδα (που πεθαίνει πάντα τελευταία) του κόσμου να δει φως στο τούνελ!
Οι άτολμες και ημιτελείς κινήσεις και η ανεξήγητη φοβία να ανακοινώσεις σοβαρές αποφάσεις που πήρες, θέλεις δεν θέλεις, οδηγούν μοιραία σε όχι και τόσο ευοίωνες και ενθαρρυντικές προοπτικές… για τα επερχόμενα.
Ευχής έργο να διαψευστεί και μάλιστα σε απόλυτο βαθμό η εισαγωγική μου άποψη, αλλά βρε αδερφέ όταν εδώ και περίπου περισσότερο από ένα μήνα έχεις αποφασίσει να διώξεις τον προπονητή σου (ανεξάρτητα με το ποιος είναι και τι σου έχει προσφέρει) και παράλληλα χωρίς να κρύβεσαι (ή μάλλον χωρίς να έχεις και τη στοιχειώδη προνοητικότητα να το κάνεις κάπως κομψά και επιδέξια), αναζητάς τον διάδοχο του, τον οποίο βρίσκεις (!) τελικά. Και με τον οποίο από χίλιες πλευρές επιβεβαιώνεται ότι έχεις συμφωνήσει, ελάχιστες ημέρες πριν από την προετοιμασία της ομάδας σου, δεν τολμάς να το ανακοινώσεις, γράφοντας τον κόσμο και την αγωνία του, στα παλαιότερα των υποδημάτων σου.
Το συναινετικό «διαζύγιο» - το οποίο μάλλον δεν ήταν συναινετικό – μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφονται αυτές οι αράδες, δεν ανακοινώθηκε από τον «όλο οργανισμό». Το ίδιο και η συμφωνία με τον διάδοχο του! Αυτό το τελευταίο βέβαια κατά πάσα πιθανότητα να καθυστερεί, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, στην αντίδραση της πλειοψηφίας του κόσμου του ΠΑΟΚ, ο οποίος δεν έμεινε ικανοποιημένος από την «επιλογή». Προφανώς και από την σύγκριση του επιπέδου των δύο προπονητών! Και άντε να δεχθείς μία σχετική διστακτικότητα λόγω της ανάρμοστης συμπεριφοράς σου. Αλλά δεν σου πέρασε ποτέ από το μυαλό το πόσο σημαντικός και πολύτιμος ήταν ο χρόνος για την ομάδα σου που κραύγαζε απεγνωσμένα: «βοήθεια»;
Ημιτελείς και αμφιλεγόμενες θεωρούνται και οι προσεγγίσεις στα θέματα Κεντζιόρα και Γιαννούλη. Στο μεν πρώτο, απλά δεν αντέδρασαν προφανώς γιατί προέκυπτε μια συμφωνία οικονομικής ωφέλειας για πάρτη τους. Χάνοντας έτσι μια σημαντική μονάδα, τη στιγμή που είσαι σχεδόν ξεβράκωτος στις θέσεις των στόπερ. Και προβάλλοντας προς τα έξω το άλλοθι ότι αναπλήρωσες το κενό με έναν όντως έμπειρο κεντρικό οπισθοφύλακα, ο οποίος έμεινε ελεύθερος και τον οποίο είχες την ευκαιρία να τον κλείσεις όπως εύκολα τον έκλεισες, χωρίς όμως να πουλήσεις τον Κεντζιόρα. Ο Ελουστόντο (φωτο) έχει άριστο βιογραφικό. Είναι 32 ετών αλλά 1,80 ύψος. Κάτι που σημαίνει ότι δεν λύνει το πρόβλημα των αερομαχιών, όπως προφανώς δεν το έλυσε και ο Λόβρεν, ο οποίος επίσης είχε ένα σημαντικό ευρωπαϊκό βιογραφικό.
Στον «αέρα» και η «περίπτωση Γιαννούλη». Ο Ολυμπιακός επανήλθε και μάλλον θα αποχωρήσει και πάλι για δεύτερη φορά. Η ελπίδα όπως όλα δείχνουν στηρίζεται προφανώς στην επιμονή του παίκτη, ίσως και στην υποχώρηση των υπολοίπων – πλην του Ολυμπιακού – διεκδικητών, για τον ίδιο λόγο. Θα ήταν σωστό να υπήρχε μια επιστροφή του ΠΑΟΚ με μια προσφορά όχι όπως η πρώτη τελείως αναιμική, την οποία ειρωνεύτηκαν άπαντες.
Πέραν όλων αυτών και των διαρροών ότι θα επιμηκυνθούν τα συμβόλαια κάποιων δανεικών, μερικοί από τους οποίους δεν έπεισαν, η ενίσχυση του ρόστερ εικάζεται ότι θα πραγματοποιηθεί με «φερέλπιδες» από τις Ακαδημίες. Και… ίσως άλλες μία ή δύο προσθήκες, με συμφωνίες που έχουν προχωρήσει αλλά δεν ξέρουμε γιατί ακόμη δεν έχουν οριστικοποιηθεί, στις οποίες μπορεί να είχε γνώμη και λόγο ο μετά βεβαιότητας (;) – να το διακινδυνεύσουμε – διάδοχος του Λουτσέσκου. Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε σε άλλες «περιπτώσεις» εξίσου ουσιαστικές και σημαντικές, για να υποστηρίξουμε τον τίτλο του σημερινού σχολίου. Μένουμε με σεβασμό απέναντι στην αγωνία του κόσμου, που περιμένει επιτέλους να δει κάποιο φως στο τούνελ. Υπάρχουν ακόμη ελπίδες κάποιοι να συνέλθουν και να συναισθανθούν τις ευθύνες που έχουν, ώστε να αλλάξουν ρότα. Θα λέγαμε ποτέ δεν είναι αργά. Αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση ευσταθεί το… έστω και αργά!
