Τι ψάχνεις;

Ο πιο ώριμος Ραζβάν μπροστάρης στα 100 χρόνια του ΠΑΟΚ

A generic square placeholder image with rounded corners in a figure.

Υπάρχουν στιγμές που σε κάνουν να συνειδητοποιείς την πραγματική αξία συγκεκριμένων ανθρώπων με τους οποίοους ασχολείσαι καθημερινά λόγω της δουλειάς σου, στην ζωή των απλών οπαδών του ΠΑΟΚ.

Μία τέτοια βίωσε ο γράφων το πρωί της Τρίτης (17/2) περπατώντας στην οδό Λαμπράκη λίγα χιλιόμετρα μακριά από το γήπεδο της Τούμπας. «Χρόνια Πολλά, Κώστα», άκουσα μία φωνή κοντά μου και γυρίζοντας βλέπω έναν κύριο γύρω στα 60, στον οποίο απάντησα απορημένος: «δεν γιορτάζω σήμερα...».

«Όλοι στον ΠΑΟΚ γιορτάζουμε, φίλε μου, έχει γενέθλια ο κοινός μας αδερφός, ο Ραζβάν», ανταπάντησε και προχώρησε με χαμόγελο. Ο σύντομος διάλογός μας με έβαλε να σκέφτομαι από το πρωί πόσο πολύ έχει καταφέρει ο Λουτσέσκου να μπει στα σπίτια των ΠΑΟΚτσήδων, να ενσαρκώνει για περίπου μία επταετία (σε δύο δόσεις), τα όνειρα και τις ελπίδες τους για έναν μεγάλο ΠΑΟΚ.

Από το μυαλό μου πέρασαν διάφορα βιώματα που ως ρεπόρτερ έχω με τον 57χρονο πλέον, Ρουμάνο τεχνικό του Δικεφάλου.

Κατέληξα να σκέφτομαι ότι το πραγματικά εντυπωσιακό με τον πολυνίκη και απόλυτο ρέκορντμαν προπονητή του ΠΑΟΚ δεν είναι απλά οι τίτλοι και οι μεγάλες νίκες που έχει φέρει, αλλά το γεγονός ότι δημιουργεί προσδοκίες για κάτι ακόμη μεγαλύτερο. Και όταν μιλάμε για την σεζόν των 100 χρόνων, αυτή η διαπίστωση αποκτά ξεχωριστή αξία.

Το μυστικό σε αυτή την διαρκή πορεία επιτυχιών του Ραζβάν Λουτσέσκου είναι ότι, παρότι έχει δημιουργηθεί από διάφορους, άσπονδους φίλους του, η εντύπωση ότι είναι ένας προπονητής με εμμονές και κολλήματα, εκείνος εξελίσσεται διαρκώς αποστομώνοντάς του.

Μπορεί ο οποιοσδήποτε να το διαπιστώσει αυτό αν κάνει μία σύγκριση μεταξύ των ομάδων που έχει παρουσιάσει. Η ομαδάρα της πρώτης διετίας έπαιζε πιο δυναμικό, αλλά και παράλληλα κυριαρχικό ποδόσφαιρο με το οποίο έφτασε στην κατάκτηση του νταμπλ του 2019. Στην δεύτερη θητεία του, χρειάστηκε λίγο χρόνο, αλλά παρουσίασε έναν ΠΑΟΚ στην μετεξέλιξή του, μία μοντέρνα ομάδα που μπορεί να μετατρέψει την κυκλοφορία μπάλας σε διαδικασία playstation, αλλά παράλληλα και να επιλέξει ένα πιο άμεσο παιχνίδι, παραδίδοντας μαθήματα τρανζίσιον.

Επιπλέον, είναι αλήθεια ότι αρχικά μας είχε μάθει να δουλεύει κυρίως με έτοιμους παίκτες, γιατί άλλωστε η πίεση που δεχόταν για τίτλους ήταν πολύ μεγάλη, αλλά πλέον παραδίδει μαθήματα διαχείρισης των ταλέντων που ανεβαίνουν από τις Ακαδημίες. Η εξέλιξη του Κωνσταντέλια, του Κουλιεράκη και τώρα των Μύθου, Χατσίδη αποκαλύπτει πόσο ικανός είναι ο 57χρονος προπονητής στο να δουλεύει πάνω στην προσωπικότητα και την ψυχολογία των νεαρών παικτών, να πλάθει σε καθημερινή βάση τον χαρακτήρα τους και να τους εισάγει με τον σωστό τρόπο στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο.

Λένε πολλοί ότι ο Λουτσέσκου παίζει μονίμως με μία διάταξη (4-2-3-1), κάνει μονίμως αλλαγές πάνω στο ίδιο μοτίβο, αποφεύγει να βάζει τρίτο στόπερ όταν η ομάδα χρειάζεται να διατηρήσει ένα σκορ και διάφορα άλλα, τέτοιου τύπου σχόλια.

Προφανώς, έχουν κάποια βάση όλα αυτά και προφανέστατα υπάρχουν πολλοί προπονητές με περισσότερες γνώσεις από εκείνον. Στον ΠΑΟΚ, όμως, όπως λειτουργεί και έχει δομηθεί, κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να έχει την επιτυχία του Λουτσέσκου. Πολύ απλά, γιατί ο πανέξυπνος, κωλοπετσωμένος, Ρουμάνος έχει αποδείξει ότι μπορεί να χειριστεί προς όφελος της ομάδας τους πάντες: από τον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ, Ιβάν Σαββίδη που ένα κομμάτι του περιβάλλοντός του τού χαλούσε το μυαλό να τον διώξει πριν αρχίσει η ιστορική σεζόν των 100 χρόνων και ευτυχώς για τον ΠΑΟΚ λειτούργησε ψύχραιμα, τον... έφηβο Τάισον και τον παθιασμένο Γιακουμάκη, μέχρι και την κερκίδα που όταν παλιότερα ένα κομμάτι της θέλησε να τον αμφισβητήσει, εκείνος δεν είχε κανένα πρόβλημα να την κοιτάξει κατάματα.

Παρατηρώντας την εξέλιξη του ίδιου του Λουτσέσκου στην πορεία των επτά ετών, θα μπορούσε να την παρομοιάσω με το… κρασία που όσο ωριμάζει γίνεται καλύτερο. Ειδικά φέτος που και ο ίδιος, συνειδητά από το καλοκαίρι, αποφάσισε να διαχειρίζεται ήρεμα τις στιγμές που παλιότερα του προκαλούσαν ένταση, βλέπουμε στον πάγκο έναν στρατηγό που δεν χάνει το καθαρό μυαλό του ούτε στην πιο δύσκολη φάση ενός αγώνα.

Κλείνοντας, θα ήθελα να αποκαλύψω κάτι που μου είχε πει λίγο πριν αρχίσει η φετινή σεζόν, όταν ένα μεσημέρι βρεθήκαμε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και τον ρώτησα τι ΠΑΟΚ να περιμένουμε στην επετειακή σεζόν των 100 ετών. «Είναι ξεχωριστή η σεζόν, αλλά να ξέρεις θα έχουμε ένα πνεύμα, το μαχητικό πνεύμα. Και θα φτιάξουμε μία ομάδα που σε κάθε ματς θα κατεβαίνει να παλέψει, ακόμη και σε στιγμές που δεν θα είμαστε καλά. Ετσι θα προευτούμε από την αρχή ως το τέλος».

Και ο λόγος του γίνεται πράξη, σε κάθε ματς, σε κάθε διοργάνωση.