Ο Άρης πάει στη Νέα Φιλαδέλφεια για να παίξει, όχι για να περιμένει
Το 2/2 έδωσε στον Άρη αυτό που χρειαζόταν περισσότερο στο ξεκίνημα της σεζόν: βαθμούς, ηρεμία και μία πρώτη επιβεβαίωση ότι η δουλειά που έγινε το καλοκαίρι αρχίζει να βγαίνει στο γήπεδο.
Τώρα, όμως, έρχεται η πρώτη πραγματικά δύσκολη βραδιά. Η ΑΕΚ, ειδικά εντός, είναι άλλο επίπεδο απαιτήσεων. Περισσότερη ένταση, μεγαλύτερη ποιότητα, καλύτερος ρυθμός και μία έδρα που από μόνη της ανεβάζει τον βαθμό δυσκολίας. Αυτό που έχει σημασία, όμως, είναι πώς θα αντιμετωπίσει ο Άρης αυτή τη συνθήκη.
Ο Γρηγορίου δεν δείχνει διάθεση να αλλάξει τη λογική του. Δεν θα πάει για να βάλει δέκα παίκτες πίσω από την μπάλα και να περιμένει. Θα επιχειρήσει να πιέσει, να κρατήσει κατοχή όταν μπορέσει, να βγει σωστά από το pressing και να χτυπήσει στους χώρους που αφήνει η ΑΕΚ όταν ανεβάζει γραμμές. Εκεί μπορεί να βρει πράγματα.
Η ΑΕΚ είναι ευάλωτη στις μεταβάσεις και ο Άρης έχει πλέον παίκτες που μπορούν να εκμεταλλευτούν ανοιχτό γήπεδο. Η ταχύτητα και η ποιότητα στη μεσοεπιθετική γραμμή είναι από τα δυνατά στοιχεία αυτής της ομάδας και σε τέτοια παιχνίδια μπορεί να αποδειχθούν καθοριστικά.
Το θέμα είναι να υπάρξει ουσία. Ο Άρης δεν θα έχει πολλές καθαρές ευκαιρίες και θα πρέπει να είναι πιο αποτελεσματικός από όσο χρειάστηκε στα δύο πρώτα παιχνίδια. Το μεγάλο ερωτηματικό βρίσκεται πίσω. Η απουσία του Φαμπιάνο θα δημιουργήσει μία δύσκολη συνθήκη, με τον Σούταλο να ετοιμάζεται για ντεμπούτο δίπλα στον Γένσεν. Και αυτό απέναντι σε Βάργκα και Γιόβιτς.
Το αποτέλεσμα φυσικά μετράει. Πάντα μετράει στο… τέλος της ημέρας. Αλλά απόψε, για τον Άρη, έχει σημασία και κάτι ακόμη: να δείξει ότι το καλό του ξεκίνημα δεν ήταν απλώς προϊόν δύο ευνοϊκών αγωνιστικών συνθηκών. Να δείξει ότι μπορεί να σταθεί, να παίξει και να διεκδικήσει πράγματα ακόμη κι όταν ο αντίπαλος και το γήπεδο τον υποχρεώνουν να ανεβάσει επίπεδο.
