Νέα πνοή για τη Λεωφόρο-Αλαφούζος: «Ύψιστης σημασίας στοιχείο μνήμης της Αθήνας»

Η μετακόμιση του Παναθηναϊκού στο νέο γήπεδο του Βοτανικού δεν σημαίνει απαραίτητα το τέλος για το ιστορικό «Απόστολος Νικολαΐδης». Αντίθετα, βρίσκεται στο τραπέζι μια φιλόδοξη πρόταση που φιλοδοξεί να δώσει νέα ζωή στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, διατηρώντας ζωντανή τη σύνδεσή της με την αθλητική και κοινωνική ιστορία της Αθήνας.

Σύμφωνα με το σχέδιο που παρουσιάστηκε από τον Γιάννη Αλαφούζο στο ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ για το μέλλον των εγκαταστάσεων του συλλόγου, προβλέπεται η αξιοποίηση σημαντικού μέρους του υπάρχοντος γηπέδου, με στόχο τη δημιουργία ενός σύγχρονου πολυχώρου αθλητισμού και αναψυχής. Η πρόταση περιλαμβάνει τη διατήρηση βασικών τμημάτων των κερκίδων, τη διαμόρφωση εκτεταμένων χώρων πρασίνου και τη φιλοξενία νέων αθλητικών υποδομών, όπως γήπεδα μπάσκετ και εγκαταστάσεις κολύμβησης.

Το εγχείρημα φιλοδοξεί να συνδυάσει τον σεβασμό στην ιστορική ταυτότητα της περιοχής με τις ανάγκες της σύγχρονης πόλης, προσφέροντας έναν ανοιχτό χώρο για τους κατοίκους και τους επισκέπτες. Η τελική υλοποίηση θα εξαρτηθεί από τις αποφάσεις των αρμόδιων φορέων, οι οποίοι καλούνται να αξιολογήσουν τη βιωσιμότητα και την προοπτική της πρότασης.

Για τον Βοτανικό, ο ισχυρός άνδρας του Παναθηναϊκού, αρχικά, ανέφερε: «Θα είναι ένα πάρα πολύ όμορφο και σύγχρονο γήπεδο. Με διαφορά το πιο όμορφο της Αθήνας και με ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό το οποίο δεν μπορεί να αντιγράψει κανείς άλλος: Ότι από μεγάλο μέρος θα φαίνεται η Ακρόπολη!

Ο Παναθηναϊκός θα αλλάξει σταδιακά, μετά το γήπεδο. Θα μπορεί να σταθεί στα πόδια του και μόνος του. Μαζί με το Κορωπί, που είναι το μεγαλύτερο και πιο σύγχρονο προπονητικό κέντρο, ο Παναθηναϊκός θα έχει και γήπεδο και προπονητικό κέντρο για πάντα».

Ενώ για τη Λεωφόρο σημείωσε: «Το γήπεδο πρέπει να είναι ένα στοιχείο μνήμης της πόλης και από κλειστό κιβώτιο να γίνει ανοιχτό πρόπυλο για να πάμε στον Λυκαβηττό. Αυτή είναι η πρόταση που κάνουμε ως γραφείο για την τροποποίηση του κτιρίου, θεωρώντας το υψίστης σημασίας στοιχείο μνήμης της Αθήνας.

Κρατάμε τα δύο πέταλα, τη Θύρα 13 και το πέταλο προς την Κυριακού, αλλά και την πρώτη κερκίδα της Αλεξάνδρας, που δημιουργεί ένα σαφές όριο, γιατί το γήπεδο είναι μπροστά σε μεγάλο δρόμο και έτσι χρειαζόμαστε ένα όριο, οπτικό και ακουστικό, που να απομονώνει το πάρκο. Επίσης, κόψαμε κάποιες κερκίδες και έχουμε περάσματα προς το πάρκο. Από την άλλη, είναι ανοιχτό και βλέπουμε τον Λυκαβηττό. Θα υπάρχουν ανοιχτοί χώροι άθλησης.

Θα είναι κρίμα να γκρεμιστεί. Γκρεμίζοντας την κερκίδα προς τον Λυκαβηττό και διατηρώντας τις άλλες δύο, το μέτωπο προς την Αλεξάνδρας, προτείνουμε να γίνουν καταστήματα. Οι άλλες δύο πλευρικές κερκίδες, ανοίγουν από την κάτω μεριά, αποκαλύπτουν μπάσκετ και πισίνα και θέλουμε να αποδοθούν στα παιδιά των Αμπελοκήπων ως ανοιχτοί χώροι».