Τρελές ιστορίες και στιγμές από τους ρεπόρτερ ΠΑΟΚ που έμειναν ανεξίτηλες στον χρόνο

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΔΟΒΛΕΤΟΓΛΟΥ

100 χρόνια ΠΑΟΚ! Ένας αιώνας πάθους, ιστορίας και ανατροπών, και οι ρεπόρτερ μας στο Metropolis 95.5 μοιράζονται τα πιο δυνατά τους... highlights! Από την πιο τρελή αποστολή στο εξωτερικό, στις απρόβλεπτες περιπέτειες που μόνο ο Δικέφαλος μπορεί να προσφέρει, μέχρι την περιγραφή και τη συνέντευξη που τους έμειναν χαραγμένες για πάντα. Ζωντανά, με πάθος και αδρεναλίνη, ανοίγουν τα προσωπικά τους αρχεία και μας οδηγούν μέσα στον κόσμο του ΠΑΟΚ, όπως δεν τον έχουμε ξαναδεί – γεμάτο εκπλήξεις και μοναδικές στιγμές.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ

Η πιο τρελή αποστολή στο εξωτερικό

Τρελή δεν ήταν, αλλά θα μου μείνει αξέχαστη γιατί στη Λυών, στον αγώνα με την Ασβέλ Βιλερμπάν, στις 12 Οκτωβρίου του 1988, είχα την ευκαιρία να δω τον Μπάνε Πρέλεβιτς την πρώτη φορά που φόρεσε την ασπρόμαυρη φανέλα σε επίσημο αγώνα. Μολονότι στο ντεμπούτο του πέτυχε 29 πόντους, δεν μπορούσα να φανταστώ τότε ότι θα έφτανε στο σημείο να θεωρείται ο πιο σημαντικός καλαθοσφαιριστής στην ιστορία του ΠΑΟΚ, να βλέπει κρεμασμένη τη φανέλα με το νούμερο 7 από την οροφή στο “Παλατάκι” και να ακούει πάντα, ακόμη και τώρα, όπου βρεθεί κι όπου σταθεί το “Ωωω Μπάνε, Μπάνε”.

Μια περίεργη ιστορία

Δεν έζησα τίποτε πιο περίεργο από το παγκόσμιας πρωτοτυπίας αίσχος του Κομίνη και του Ποντίκη. Κατακυρώνουν το γκολ του Βαρέλα στο ΠΑΟΚ-ΑΕΚ το 2018, μετά το ακυρώνουν, προκαλούν έκρηξη, διακοπή και δύο ώρες μετά, στα αποδυτήρια, κλείνουν το φύλλο αγώνα με οριστική διακοπή, αλλά με σκορ 1-0, που σημαίνει ότι τελικά το γκολ κατακυρώθηκε. Ο ΠΑΟΚ, ωστόσο, χάνει το ματς, χάνει και το Πρωτάθλημα, επειδή οι παίκτες της ΑΕΚ είχαν δήθεν τρομοκρατηθεί από το πιστόλι του Ιβάν Σαββίδη που ΔΕΝ είχαν δει, παρά μόνο εκ των υστέρων, σε φωτογραφία. Τίποτε πιο περίεργο και εξοργιστικό.

Η περιγραφή που δεν θα ξεχάσω

Είναι μία δική μου. Γιατί δεν υπήρξε μεγαλύτερη χαρά από τη ζωντανή μετάδοση του αγώνα που οδήγησε στην κατάκτηση του πρώτου ευρωπαϊκού τροπαίου όχι μόνο για την ομάδα μπάσκετ του ΠΑΟΚ, αλλά στην ιστορία του συλλόγου. Τελικός Κυπέλλου Κυπελλούχων στη Γενεύη, 16 Μαρτίου 1991, ΠΑΟΚ-Σαραγόσα 76-72. Πολύ άγχος, τρομερή αγωνία, φοβερή ένταση, σε ατμόσφαιρα... ασπρόμαυρης κόλασης. Μετέδωσα τον αγώνα για τον ραδιοφωνικό σταθμό Α-103 και ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω πώς κατάφερα να διατηρήσω φωνή έως και τη λήξη, έως και τους πανηγυρισμούς, έως και τα μεθεόρτια, έως και την επόμενη μέρα, μετά από μία αξέχαστη νύχτα.

Η συνέντευξη που ποτέ δεν θα ξεχάσω

Κι αυτή δική μου. Εχω ιδιαίτερο λόγο. Ολοσέλιδη συνέντευξη του Γιώργου Κούδα στην εφημερίδα “Θεσσαλονίκη”, καλοκαίρι του 1980. Δημοσιεύεται σε φύλλο Δευτέρας. Την Τρίτη το απόγευμα είμαι στην Τούμπα για να δω την προπόνηση. Κάθομαι σε ένα τσιμεντένιο παγκάκι, μπροστά στην καταπακτή των αποδυτηρίων. Εμφανίζεται ο αρχηγός, σηκώνομαι, χαιρετιόμαστε, μου δίνει το χέρι και μου λέει: “Συγχαρητήρια. Πρώτη φορά αποδόθηκαν τόσο πιστά όσα είπα και χωρίς να έχεις κασετόφωνο”. Στα 21 μου χρόνια, στο ξεκίνημα της δημοσιογραφικής θητείας μου, αυτά τα συγχαρητήρια από τον τεράστιο ποδοσφαιριστή και υπέροχο άνθρωπο Γιώργο Κούδα άξιζαν ένα σωρό εκατομμύρια...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΪΡΗΣ

Η πιο τρελή αποστολή στο εξωτερικό

Το ταξίδι στη Μασσαλία για το ματς με την Μαρσέιγ. Από την παραμονή του αγώνα ζήσαμε απίστευτες καταστάσεις με Γάλλους κουκουλοφόρους να κάνουν βόλτες στο κέντρο της πόλης για να εντοπίσουν φίλους του ΠΑΟΚ κρατώντας στα χέρια ότι μπορεί να φανταστεί κανείς. Αλλά και την μέρα του αγώνα (είναι γνωστά τι έγινε έξω και μέσα στο γήπεδο) κατά την προσέλευση μας στο γήπεδο με το βανάκι που μετέφερε τους δημοσιογράφους, βιώσαμε ένα πολύ επικίνδυνο σκηνικό αφού ο οδηγός επέλεξε να μας μεταφέρει μέσα από τον κεντρικό δρόμο. Δυο φορές περισσότεροι από εκατό οπαδοί της Μαρσέιγ κινήθηκαν απειλητικά ρωτώντας αν είμαστε φίλοι του ΠΑΟΚ ή ακόμη και Ελληνες δημοσιογράφοι. Χάρη στη ψυχραιμία του οδηγού που ήταν διαπιστευμένος της Μαρσέιγ ξεφύγαμε από τα μπλόκα και τους πυρσούς που ήταν έτοιμοι να ρίξουν μέσα στο εσωτερικό του μίνι λεωφορείου.

Μια περίεργη ιστορία

Στα πέτρινα χρόνια του Θωμά Βουλινού. Εργαζόμουν τότε στον Α103 και γνωρίζαμε πως ο τότε πρόεδρος της ασπρόμαυρης ΠΑΕ είχε αποφασίσει να δώσει συνέντευξη Τύπου, σε μια πολύ δύσκολη εποχή που οι σχέσεις του με τον κόσμο της ομάδας είχε φτάσει στα άκρα. Μισή ώρα πριν αρχίσει η συνέντευξη Τύπου μας γίνεται γνωστό το μέρος και θυμάμαι πως ήταν σε ένα ξενοδοχείο στο Πανόραμα. Κάπου λοιπόν από το κέντρο παίρνω ένα ταξί για να προλάβω να φτάσω. Και κάπου στον Νόμο 751, για όσους γνωρίζουν, δηλαδή κάπου περισσότερα από 2 χιλιόμετρα από το ξενοδοχείο, το ταξί κάνει στην άκρη αφού είχε λάστιχο. Ταξί εκείνη την ώρα δεν είχε περάσει, αναγκάζομαι να πω στον οδηγό, φίλο του ΠΑΟΚ που πήγαινα και θυμάμαι να τον βοηθώ να αλλάξει το λάστιχο. Στο παρά ένα, είχα καταφέρει να βρεθώ στην αίθουσα του ξενοδοχείου.

Η περιγραφή που δεν θα ξεχάσω

Δύσκολο να απαντήσω. Μπορεί κάποιοι από εσάς να θεωρούν πως θα επιλέξω μια από όλα αυτά τα τελευταία χρόνια όπου είχα την ευλογία να ζήσω όλους τους τίτλους της ομάδας ή τα σπουδαία της ευρωπαϊκά παιχνίδια. Θα κάνω όμως την έκπληξη. Και θα γυρίσω τον χρόνο πίσω. Πολύ πίσω. Στα πρώτα μου βήματα κα πάλι τότε για τον Α103, είχα την ευλογία να ζήσω από τα δημοσιογραφικά τα μεγάλα ματς του ΠΑΟΚ με τον Αρη στο Αλεξάνδρειο. Με ιερά τέρατα του μπάσκετ μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Και με ένα μεγάλο σχοινί να χωρίζει τους φίλους των δυο ομάδων στο πέταλο. Δεν θα ξεχωρίσω κάποιο από εκείνα τα ματς. Αλλά ναι, να περιγράφεις τη μάχη του Πρέλεβιτς και του Κόρφα απέναντι σε Γκάλη και Γιαννάκη, είναι στιγμές που θα τις κουβαλάω για πάντα μέσα μου.

Η συνέντευξη που δεν θα ξεχάσω

Ευκολα θα μπορούσα να επιλέξω αυτή που κάναμε με τον Κώστα Πετρωτό πριν από δυο χρόνια στην Ολλανδία και αναφέρομαι στον Αντρέ Βιεϊρίνια. Αλλά και πάλι θα κάνω την έκπληξη. Θα σας γυρίσω πίσω στο μακρινό 1992. Σε εκείνη την μαύρη νύχτα του αγώνα με την Παρί Σεν Ζερμέν. Το ματς έχει διακοπεί οριστικά και έξω από τα αποδυτήρια της Τούμπας υπάρχουν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις. Με έναν μαγικό... τρόπο έχω καταφέρει να βρεθώ έξω από τα αποδυτήρια της ομάδας με το κασετόφωνο (το έχω ακόμη όσο και ας σας φαίνεται παράξενο) να είναι έτοιμο να γράψει έστω και μια δήλωση. Και ναι, ο Μαγκντί Ντολμπά σταμάτησε και μου μίλησε. Και ήταν κρίμα γιατί εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν τα κινητά. Να καταγράψω τα βουρκωμένα μάτια του και τον τρόπο με τον οποίο έβγαιναν με δυσκολία οι λέξεις.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΣΤΑΝΗΣ

Η πιο τρελή αποστολή στο εξωτερικό

Στις 14 Νοεμβρίου 2002, ο ΠΑΟΚ αντιμετώπισε στην Ελβετία την Γκρασχόπερς. Στον δεύτερο αγώνα για τον δεύτερο γύρο του Κυπέλλου UEFA. Στο πρώτο ματς της Τούμπας, ο ΠΑΟΚ είχε κερδίσει με σκορ 2-1. Ο Δικέφαλος πήρε την μεγάλη πρόκριση στις καθυστερήσεις μετά από σουτ του Μάρκου και ενώ η μπάλα έκανε «καραμπόλα» σε σώματα παικτών στην αντίπαλη περιοχή. Εκείνο το γκολ, που «μετρούσε» (τότε) ως «διπλό», έδωσε την πρόκριση στον Δικέφαλο και το έναυσμα σε 8.000 ΠΑΟΚτσήδες που είχαν κάνει ειρηνική κατάληψη του γηπέδου, να ξεσπάσουν σε τρελούς πανηγυρισμούς. Η χρονική συγκυρία της επίτευξης του γκολ του Μάρκου, έδωσε στον ΠΑΟΚ μία τρελή πρόκριση.

Μια περίεργη ιστορία

1 Δεκεμβρίου 2011. Λονδίνο. Γήπεδο Τότεναμ: Γουάιτ Χαρτ Λέϊν: Τότεναμ – ΠΑΟΚ: 1-2 και σπουδαία πρόκριση στους «32» του Europa League κόντρα στους σπουδαίους Μόντριτς και Μπέιλ. Ο Ολλανδός διαιτητής Ναιχάουζ είχε αποβάλει τον Σταφυλλίδη στο 37ο λεπτό, ο ΠΑΟΚ προηγούνταν με 2-0 κράτησε έως το τέλος, απέναντι στην Τότεναμ που είχε βασικό τον Λούκας Μόντριτς (!!) και από το 69ο λεπτό τον Γκάρεθ Μπέϊλ. Οι δύο τους, μετά την Τότεναμ έκαναν μεγάλη καριέρα στην Ρεάλ Μαδρίτης με κατακτήσεις Champions League. Ο ΠΑΟΚ με σκόρερ τους Αθανασιάδη και Σαλπιγγίδη, σούπερ τον Πάμπλο Γκαρσία και εξαιρετικό τον Κοντρέρας, με την καθοδήγηση του Μπόλονι προκρίθηκε, αφήνοντας εκτός την Τότεναμ, στην παλιά της έδρα.

Η περιγραφή που δεν θα ξεχάσω

Στις 16 Μαρτίου 2022 στο Βέλγιο, ο ΠΑΟΚ κέρδισε την Γάνδη με σκορ 1-2, προκρίθηκε στους «8» του Conference League καταγράφοντας μία ιστορική επίδοση. Είχα την τύχη να περιγράψω για το Metropolis 95,5 το συγκεκριμένο παιχνίδι και να δω από κοντά την προσπάθεια των παικτών του Ράζβαν Λουτσέσκου. Τα γκολ των Κρέσπο και Ντόουγκλας Αουγκούστο στο 77΄ θα μου μείνουν χαραγμένα στην μνήμη μου. Περισσότερα από όλα όμως, η συγκλονιστική παρουσία του Βιεϊρίνια. Έπαιξε με ματωμένο κεφάλι, με επίδεσμο και από το δικό του πάθος, παρασύρθηκαν οι συμπαίκτες του και οδήγησαν τον ΠΑΟΚ στην ιστορική πρόκριση. Η μεγαλύτερη στιγμή της ευρωπαϊκής πορείας του ΠΑΟΚ.

Η συνέντευξη που ποτέ δεν θα ξεχάσω

Διπλή συνέντευξη, για την ακρίβεια, που έγινε την ίδια χρονική στιγμή, με τους δύο κορυφαίους της ιστορίας του ΠΑΟΚ. Τον Γιώργο Κούδα και τον αείμνηστο Σταύρο Σαράφη. Και οι δύο, top scorer στην ιστορία του ΠΑΟΚ από τότε που ιδρύθηκε ο μεγάλος σύλλογος. Δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω την απλότητα και των δύο πολύ ισχυρών προσωπικοτήτων που γαλούχησαν γενιές ΠΑΟΚτσήδων. Παρά τα όσα έκαναν στο γήπεδο και μάγευαν με τις κινήσεις τους, στην καθημερινότητά τους, παρέμεναν απλοί και ανθρώπινοι. Ακόμη και σήμερα ο Μεγαλέξανδρος που δεν έχει αλλάξει καθόλου. Ακόμη και πριν από μερικά χρόνια ο ανεπανάληπτος Σταύρος Σαράφης.

ΚΩΣΤΑΣ ΠΕΤΡΩΤΟΣ

Η πιο τρελή αποστολή στο εξωτερικό

Αρχές Αυγούστου 2023, μία παρέα δημοσιογράφων και πιστών φίλων του ΠΑΟΚ κάναμε οδικώς, με βανάκι, το ταξίδι για το Σπλιτ όπου ο Δικέφαλος επρόκειτο να αντιμετωπίσει την Χάιντουκ. Μία μέρα πριν είχε πέσει νεκρός από μαχαιριά ο οπαδός της ΑΕΚ, Μιχάλης Κατσούρης, παραμονές του αγώνα της Ενωσης με την Ντιναμό Ζάγκρεμπ. Οι κροατικές Αρχές μας κράτησαν πέντε ώρες στα σύνορα με την Σερβία, μας πήγαν συνοδεία μέχρι το Σπλιτ, το ξενοδοχείο μας ήταν υπό 24ωρη φρούρηση. Ακόμη και τον καφέ μας το μεσημέρι πριν τον αγώνα τον ήπιαμε συνοδεία αστυνομικών, ενώ τα μέτρα για την μετάβασή μας στο γήπεδο, δεν θα λαμβάνονταν ούτε για τον Τραμπ. Κι ας μην μιλήσουμε για την επιστροφή που έγινε μέσω Βοσνίας, Μαυροβουνίου και Αλβανίας.

Μια περίεργη ιστορία

Δεν θα αναφέρω ονόματα, γιατί ίσως δεν το θέλουν οι πρωταγωνιστές της ιστορίας. Το βράδυ που ο ΠΑΟΚ είχε νικήσει τον Ολυμπιακό στην σεζόν του νταμπλ, παρέα με έναν συνάδελφο πάμε σε γνωστό κατάστημα κοντά στο λιμάνι και μπροστά μας βρίσκεται μία παρέα παικτών του Δικεφάλου που πανηγύριζε για τον θρίαμβο υπό τις ιαχές του «we are the champions» των Queen. Σηκώνουμε τα κινητά να τραβήξουμε βίντεο, και βλέπω έναν από τους ξένους παίκτες του ΠΑΟΚ να μου πετάει χαρτάκια κάνοντας νεύμα να κατεβάσω το κινητό. Λίγη ώρα αργότερα, ένας άλλος ξένος, με φωνάζει και μου λέει ότι το… χαρτάκι έπεσε γιατί δίπλα υπήρχε παίκτης άλλης ομάδας της πόλης, παλιός συμπαίκτης του άλλου ξένου που δεν έπρεπε να φανεί σε αυτό το βίντεο όπως κι έγινε.

Η περιγραφή που δεν θα ξεχάσω

Μία από τις ελάχιστες τηλεοπτικές περιγραφές μου είναι αυτή που με έχει σημαδέψει. Είναι την σεζόν 2003-2004, όταν ο ΠΑΟΚ για πρώτη φορά εξασφάλισε θέση στα προκριματικά του Champions League. Το διπλό με ανατροπή στην Ριζούπολη επί του Ολυμπιακού ήταν ίσως το πιο καθοριστικό αποτέλεσμα, το περιέγραψα με φυσικό ήχο από το γήπεδο, στο Europe One που εκείνη την χρονιά συνεργαζόταν με το Magic TV που είχε τα δικαιώματα των εντός έδρας αγώνων της πειραϊκής ομάδας. Πολλοί περίμεναν ότι θα άκουγαν κάποιον συνδεσμίτη της Θύρας 7 στο μικρόφωνο και εξεπλάγησαν που καυτηρίαζα τις κακές αποφάσεις, κυρίως, του επόπτη Τομαρά. Στο τέλος έπαιρναν τηλέφωνα στο κανάλι για την παλικαρίσια μετάδοση μέσα από την Ριζούπολη, νομίζοντας ότι ήμουν εκεί.

Η συνέντευξη που ποτέ δεν θα ξεχάσω

Εχω κάνει ουκ ολίγες συνεντεύξεις, ειδικά ποδοσφαιριστών του ΠΑΟΚ, θα μπορούσα να διαλέξω διάφορες, αλλά θα σταθώ σε μία από τις δύο μεγάλες που είχα πάρει από τον Αλεξάντερ Πρίγιοβιτς, γιατί ήταν αυτή που μιλούσε για πρώτη φορά μετά την ξαφνική αποχώρησή του και την υπογραφή συμβολαίου με την Αλ Ιτιχάντ. Θυμάμαι διάφορους μέσα από την οικογένεια του ΠΑΟΚ να με καλούν και να μου κάνουν παραινέσεις για να δώσω περισσότερο υλικό από την συνέντευξη πριν αυτή δημοσιευτεί. Ήταν τότε που ο Σέρβος που είχε κατηγορηθεί ως πραγματικά απαιτητικός σε σχέση με τον ΠΑΟΚ, είχε αποκαλύψει ότι χαρίζει 1,5 εκατομμύριο ευρώ στον ΠΑΟΚ.

ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΛΙΑΝΟΣ

Η πιο τρελή αποστολή στο εξωτερικό

Ξεκάθαρα το Άιντραχτ Φρανκφούρτης – ΠΑΟΚ. Με το βανάκι του Μετρόπολις και 7 ακροατές! Μαζί με Κώστα Πετρώτο, διασχίσαμε όλη την πρώην Γιουγκουσλαβία, όπου μας …έγδυσαν κυριολεκτικά στα σύνορα της Κροατίας,καθώς μας θεώρησαν «ύποπτους». Διασχίσαμε τις Άλπεις, για να κάνουμε διαμονή στην κατάλευκη και χιονισμένη Αυστρία. Εφόσον καταφέραμε και ξεκολλήσαμε το βανάκι από τα χιόνια, την επόμενη μερα φτάσαμε Φρανκφούρτη,όπου στην διαδρομή ο οδηγός μας πρόβλεψε ότι θα σκοράρει ο…Κιετζόρα και του είπα ότι αν βάλει γκολ ο Πολωνός θα γυρίσω με τα πόδια Θεσσαλονίκη. Τελικό αποτέλεσμα στην «Κομερτζ Μπανκ Αρένα» 1-2 με γκολ Κεντζιόρα, τα υπόλοιπα είναι πλέον ιστορία!

Μια περίεργη ιστορία

Ταξίδι στο Αμπερντήν για το Conference League με την ομώνυμη ομάδα. Αποστολή μόνος μου, σ ένα δύσκολο προορισμό με το αεροπλάνο, καθώς οι πτήσεις ήταν από Θεσσαλονίκη – Αθήνα, Αθήνα – Λονδίνο, Λονδίνο – Αμπερντήν. Κατά την διάρκεια της πτήσης από Αθήνα για Λονδίνο, κι ενώ πετούσαμε πάνω από τις Άλπεις , μας ενημερώνει ο πιλότος ότι το αεροπλάνο έχει βλάβη! Τρόμος στην καμπίνα και αναγκαστική προσγείωση στην Ρώμη. Ευτυχώς όλα καλά ως εκεί, αναγκαστική διανυκτέρευση στην αιώνια πόλη και πρωινή πτήση για Ολλανδία και Άμστερνταμ και μετά από εκεί Άμπερντην για να φτάσουμε 3 ώρες πριν το ματς! Υπολογίζαμε όμως χωρίς την ομίχλη, όπου καθυστερεί όλες τις πτήσεις ανά την Ευρώπη και φτάνουμε Ολλανδία με καθυστέρηση 2 ωρών. Μετά από διαπραγματεύσεις μπαίνω σε αεροπλάνο τελευταίας γραμμής για Αμπερντήν, όπου φτάνω στο αεροδρόμιο μισώ ώρα πριν το ματς και πηγαίνω απευθείας στο γήπεδο. Τελικό αποτέλεσμα Αμπερντην – ΠΑΟΚ 2-3 με ανατροπή, χαλάλι η ταλαιπωρία! 

Η περιγραφή που δεν θα ξεχάσω

Ξεκάθαρα η πρώτη που έκανα το 2003! Και τι πρώτη εεε… Από νωρίς στα βαθιά καθώς πρόκειται για από τα πλέον επεισοδιακά παιχνίδια ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός για τον θεσμό του κυπέλλου! Μεγάλος νικητής ο ΠΑΟΚ με 3-1! Το παιχνίδι σημαδεύτηκε εκτός από την μεγάλη νίκη του Δικέφαλου του Βορρά, από τον…κωμικό ρεφερυ Τσαγκαράκη, όπου είχε σφυρίξει τότε ένα από τα πλέον κορυφαία πέναλτι μαϊμού στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, υπέρ του Ολυμπιακού σε βουτιά του Καστίγιο και φυσικά με τον Άγγελο Αναστασιάδη να κοουτσάρει από την θύρα 4 ,για να ηρεμήσει τον κόσμο! Από τότε ακολούθησαν εκατοντάδες μεταδόσεις, με πολύ πάθος και συγκινήσεις, αλλά σαν την πρώτη φορά δεν έχει, ειδικά αν στο ματς έχουν γίνει τόσα πολλά.

Η συνέντευξη που ποτέ δεν θα ξεχάσω

Πολλές συνεντεύξεις, όλες είναι σαν ένα μικρό παιδί σου. Δύσκολα να ξεχωρίσεις κάποια. Αν θα διάλεγα αναγκαστικά μια, θα ήταν αυτή με τον Βλάνταν Ίβιτς. Ήταν λίγο πριν τα σημαντικά παιχνίδια με τον Άγιαξ το 2010! Πήγα στο προπονητικό της Σουρωτής για να του κάνω την συνέντευξη, η αλήθεια λίγο τρακαρισμένος. Ωστόσο ο Βλάνταν ήταν πολύ προσιτός, πολύ ανθρώπινος, επικοινωνιακός. Τεράστια μορφή, και πολύ εύστροφος ο Σέρβος, που φαινόταν από τότε ότι θα ακολουθήσει την προπονητική. Θυμάμαι πίστευε πολύ στην πρόκριση επί του Άιαντα, δυστυχώς οι λεπτομέρειες στο χορτάρι δεν ήταν μαζί μας!