Εδώ και καιρό ο ΠΑΟΚ έτρεχε στο κενό, χωρίς να νοιάζεται κανείς για το πού πάει
Τα «μηνύματα» ήταν πολλά. Οι αντιδράσεις σχεδόν ανύπαρκτες. Μοναδική εξαίρεση ο ξεσηκωμός των ΠΑΟΚτσήδων που απέτρεψε την πώληση Κωνσταντέλια. Από εκεί και πέρα οι μακαρίως και επί μονίμου βάσεων εφησυχάζοντες παράγοντες της ΠΑΕ, δεν ένιωσαν ποτέ την παραμικρή ενόχληση (παράλληλα κι ευθύνη) για όλα όσα ασυγχώρητα και ακατανόητα προκάλεσαν μικρές και μεγάλες κρίσεις – ακόμη και αδιέξοδα όπως οι τρέχουσες εξελίξεις – που φέρνουν φαρδιά – πλατιά την υπογραφή τους. Ή αν θέλετε την μοιραία αβουλία και την κωμικοτραγική αφωνία τους.
Η εκπροσώπηση του λαοφιλέστατου ΠΑΟΚ από τη στιγμή που ο Ιβάν για τους όποιους δικούς του (και δικαιολογημένους) λόγους, περιόρισε την παρουσία του και την άμεση επαφή του με την ομάδα, εγκαταλείποντας την εξαιρετική συμπεριφορά του, όταν υποδεχόταν τακτικά την ομάδα στην είσοδο της Τούμπας, αγκαλιάζοντας τους πάντες και τα πάντα, περιορίστηκε στην συμπαθέστατη καθόλα Μαρία Γκοντσάρεβα. Η οποία «εκπαιδεύτηκε» ποδοσφαιρικά στον ΠΑΟΚ. Το «πως» είναι ένα άλλο θέμα. Η εκπροσώπηση ωστόσο επί του πρακτέου πέρασε στον κόουτς, ο οποίος άπειρες φορές και βλέποντας την ανύπαρκτη αντίδραση των διοικούντων σε επιθέσεις που δέχονταν η ομάδα, έπαιρνε θαρραλέα τον λόγο και απαντούσε, δεχόμενος ωστόσο τα πυρά των όσων βυσσοδομούσαν σε βάρος της.
Παράλληλα ο ίδιος φορτωνόταν και την ευθύνη κάλυψης της ΠΑΕ, δικαιολογώντας την ανυπαρξία της, ιδιαίτερα στα θέματα της μεταγραφικής ενίσχυσης που είχε το αβαθέστατο ρόστερ. Ο Λουτσέσκου από χαρακτήρα και φιλότιμο δεν άφηνε αναπάντητο το οποιοδήποτε χτύπημα. Στην ΠΑΕ ωστόσο δεν υπήρχε κάποιος που θα μπορούσε να εκπροσωπήσει τον Ιβάν και τον ΠΑΟΚ. Ο τελευταίος περιορίζοντας την παρουσία του στην Θεσσαλονίκη, με εξαίρεση την θεαματική άφιξη του με ελικόπτερο που προσγειώθηκε στην Τούμπα, καθιέρωσε την επαφή μέσω skype, για να ενημερώνεται από τους συνεργάτες του. Τη στιγμή όμως που οι ΠΑΟΚτσήδες έβλεπαν τους ηγέτες των τριών ανταγωνιστών (Ηλιόπουλος Μαρινάκης, Αλαφούζος) σχεδόν σε καθημερινή βάση να ασχολούνται με την ομάδα τους και να την ενισχύουν με μεταγραφές υψηλού επιπέδου. Οι συγκεκριμένες συγκρίσεις είναι αλήθεια πως πονάνε.
Αφήνοντας στην άκρη τα περί «εκπροσώπησης» και προχωρώντας σε μια σύντομη επισκόπηση των όσων συμβαίνουν εδώ και αρκετό καιρό στον «οργανισμό ΠΑΟΚ», καταλήγουμε στην άποψη πως αυτός δεν λειτουργούσε προς τη σωστή κατεύθυνση. Οι προσοδοφόρες πωλήσεις, ιδιαίτερα νεαρών παικτών που δεν είχαν προλάβει να φορέσουν και την φανέλα του ΠΑΟΚ, συνοδευόντουσαν πάντοτε ή τις περισσότερες φορές με αντικαταστάσεις που προκαλούσαν ερωτηματικά κα αμφιβολίες. Η πολιτική σε ότι αφορά τις παντός είδους σχέσεις και τις θέσεις του συλλόγου στον χώρο, παρουσίαζαν μια όχι και τόσο ευπρεπή εικόνα. Οι ανιστόρητες και ανίερες συμμαχίες που πλήγωναν την περηφάνια των ΠΑΟΚτσήδων, περνούσαν σαν επιτυχίες! Ανεξάρτητα αν πολύ σύντομα ναυαγούσαν. Τα πάντα λειτουργούσαν ή υπολειτουργούσαν κατά περίσταση, εξυπηρετώντας προσωπικές φιλοδοξίες συγκεκριμένων προσώπων και όχι του συλλόγου (ο νοών νοείτο). Η ενίσχυση της ομάδας είχε περάσει σε δεύτερο και τρίτο επίπεδο. Μια εξωδιοικητική παρεούλα είχε στήσει μια φάμπρικα πονηρή. Τα παρασκήνια βοούσαν και βοούν για τα επιτεύγματα της. Εδώ και αρκετό καιρό κάποιοι δεν ενδιαφερόντουσαν για την ισχυροποίηση της ομάδας. Ο ΠΑΟΚ σε όλο αυτό το διάστημα έμοιαζε να τρέχει στο κενό, χωρίς να νοιάζεται κανείς για το που πάει. Ήρθε το θέμα Κωνσταντέλια για να υπάρξει μια συντριπτική και υγιής αντίδραση. Δεν ξέρουμε αν και το προχθεσινό σοκ με την απώλεια του κυπέλλου και την ασυγχώρητη αγωνιστική ταπείνωση, προκάλεσε έναν υγιή σπασμό και υποχρεώσει μερικούς να αλλάξουν συμπεριφορές και τακτικές, που οδηγούν σε αδιέξοδες καταστάσεις. Το ευχόμαστε χωρίς να το ελπίζουμε.
Κλείνοντας, θα αναφερθούμε μόνο σε ένα χαρακτηριστικό γεγονός, για να αντιληφθείτε πως όσα γενικόλογα προαναφέραμε, έχουν και τις ανάλογες επιβεβαιώσεις. Σήμερα κορυφαίοι παίκτες της ΑΕΚ κατά γενική ομολογία είναι ο Ρουμάνος Μάριν και ο Πινέδα. Ο πρώτος είναι ποδοσφαιρικό παιδί του συγχωρεμένου Μιρτσέα Λουτσέσκου. Με την δική του προτροπή ήρθε στον ΠΑΟΚ για να συζητήσει την μεταγραφή του. Το ποσό ήταν λογικό και προσβάσιμο και όλα έδειχναν πως δεν υπήρχε κανένας λόγος σοβαρός για να μην ολοκληρωθεί η συγκεκριμένη συμφωνία. Το ποιος ή ποια χειρίστηκε από την πλευρά του ΠΑΟΚ την υπόθεση δεν έχει σημασία. Η ουσία είναι ότι σχεδόν τον έδιωξαν. Για να έρθει ύστερα από λίγο καιρό ο Ηλιόπουλος για να δώσει άνετα ότι του ζήτησαν (σχεδόν το διπλό ποσό) και να τον αποκτήσει η ΑΕΚ. Έναν παίκτη για τον οποίο ο Νίκολιτς όταν αναφέρεται… «στάζει μέλι».
