Μπράβο αξίζουν στον Λάζαρο Ρότα για την ανθρωπιά του και τα μηνύματα που πέρασε
Δεν σας το κρύβω ότι εντυπωσιάστηκα από τα μηνύματα που πέρασε στην κοινωνία, ένας ποδοσφαιριστής που αποτελεί ίνδαλμα για χιλιάδες ανθρώπους. Ο λόγος γίνεται για τον ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ, τον Λάζαρο Ρότα.
Εξεπλάγην, γιατί την ημέρα που στην Νέα Φιλαδέλφεια πανηγύριζαν την κατάκτηση του πρωταθλήματος και με την φιέστα που ακολούθησε, αποφάσισε ένας ποδοσφαιριστής να ξεφύγει από τα τετριμμένα. Να μην μιλήσει δηλαδή για ποδόσφαιρο, να μην αναφερθεί στο Πρωτάθλημα που κατέκτησε η ομάδα του, να μην κάνει λόγο για την φιέστα. Απλά και ανθρώπινα, άγγιξε ευαίσθητες χορδές ο Λάζαρος Ρότα. Στέλνοντας πολλαπλά μηνύματα σε όλη την ελληνική κοινωνία.
Με αφορμή την αυτοκτονία, δύο νέων κοριτσιών που αποφάσισαν να τερματίσουν την ζωή τους, σοκάροντας τις οικογένειές τους και ολόκληρο τον ελληνισμό.
Δεν θυμάμαι, πρόσφατα τουλάχιστον, κάποιον άλλο ποδοσφαιριστή, να στέκεται σε ένα κοινωνικό θέμα με τις προεκτάσεις που έχει.
Χαίρομαι που το έκανε ένας ποδοσφαιριστής. Έχει την προσωπικότητα και το έπραξε. Για αυτό, του αναγνωρίζω ειλικρινά αυτό το θάρρος της γνώμης που τον διακατέχει.
Βλέπετε, οι αθλητές, είναι παίζουν ποδόσφαιρο, είτε παίζουν μπάσκετ, είτε βόλεϊ, είτε χάντ μπολ, αποτελούν ινδάλματα για χιλιάδες ανθρώπους. Και όταν στέλνουν μηνύματα στην κοινωνία, πέρα από το άθλημα στο οποίο αγωνίζονται, αυτά πρέπει να αναγνωρίζονται.
Είναι βασικό οι ποδοσφαιριστές, οι αθλητές γενικότερα, να είναι ενημερωμένοι. Να διαβάζουν. Να έχουν ενσυναίσθηση. Να κάνουν χαρούμενους τους φιλάθλους της ομάδας που αγωνίζονται, αλλά παράλληλα να στέλνουν μηνύματα και σε όλους τους άλλους, πως πάνω από όλα είναι ΑΝΘΡΩΠΟΙ.
Πολλά μπράβο λοιπόν στον Λάζαρο Ρότα, για όσα είπε δημόσια.
Παραθέτουμε τις δηλώσεις που έκανε το βράδυ της Κυριακής, στην φιέστα της ΑΕΚ:
«Θέλω δύο λεπτά από τον χρόνο σας. Ίσως είναι ο πιο σημαντικός λόγος. Είμαστε κάποιοι άνθρωποι που έχουμε επιρροή, έστω και στο 1% των ανθρώπων. Είναι τρομακτικό αυτή τη στιγμή να χάνονται νέες ζωές. Είναι ακόμη πιο τρομακτικό που μέχρι αυτή τη στιγμή τους βλέπεις, λες και είναι οι πιο χαρούμενοι άνθρωποι στον κόσμο, ότι είναι δυνατοί και ότι όλα είναι καλά, δίχως κανείς να καταλάβει πως είναι μέσα τους. Αναφέρομαι στις αυτοκτονίες των κοριτσιών».
«Ζούμε σε μια εποχή που ο κόσμος είναι συνδεδεμένος, αλλά μέσα του είναι φοβισμένος και εξαντλημένος για να αποδείξει ότι είναι καλά και δυνατός. Ίσως θα έπρεπε και εμείς από την πλευρά μας, όταν ρωτάμε κάποιον για το αν νιώθει ή είναι καλά να το εννοούμε αληθινά και ίσως έτσι ο άνθρωπος στον οποίον αναφερόμαστε να μην αισθάνεται ότι είναι βάρος, αλλά ότι κάποιος τον νοιάζεται κανονικά. Μια τέτοια κίνηση, μια ομιλία, μια αγκαλιά, ίσως είναι η αιτία στο να σωθούν ζωές.
Κάτι τελευταίο, θα αναφερθώ στους ίδιους που καθημερινά παλεύουν σιωπηλά μέσα τους. Να μην πάρουν μια απόφαση που θα είναι μόνιμη και χωρίς γυρισμό για έναν πόνο που μπορεί να ξεπεραστεί. Ελπίζω έστω και 1% να βοηθήσουμε τους ανθρώπους που παλεύουν καθημερινά μέσα τους, γιατί είναι πολύ άσχημο να ζούμε σε μια κοινωνία και να χάνονται νέες ζωές».
