Ο Πέτρος Μάνταλος θα συνεχίσει να φοράει τη φανέλα και το περιβραχιόνιο της ΑΕΚ μέχρι το 2027, με την Ένωση να ανακοινώνει την επέκταση του συμβολαίου του πριν τη σέντρα της αναμέτρησης με αντίπαλο την Κηφισιά.
Στο βίντεο που έπαιξε στο γήπεδο, ο αρχηγός των «κιτρινόμαυρων» απευθύνεται στον γιο του , γράφοντας του ένα γράμμα σημειώνοντας στην αρχή του «Γιε μου, σήμερα υπέγραψα για άλλη μια χρονιά με την ΑΕΚ».
Το πλήρες κείμενο της επιστολής του Πέτρου Μάνταλου:
«Γιε μου, σήμερα υπέγραψα για άλλη μια χρονιά με την ΑΕΚ. Θα παίξω στην ομάδα μου για 13η σεζόν. Το γράφω και ακόμα δυσκολεύομαι να το πιστέψω. 13 χρόνια με το ίδιο σήμα στην καρδιά, με τα ίδια χρώματα να με βαραίνουν και να με σηκώνουν μαζί. Όταν θα διαβάζεις αυτές τις γραμμές, ίσως να είσαι αρκετά μεγάλος για να καταλάβεις τι σημαίνει πίστη. Όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, αλλά και στη ζωή, γιατί η απόφαση να μείνω δεν ήταν ποτέ επαγγελματική επιλογή, ήταν υπόσχεση στους ανθρώπους που με εμπιστεύτηκαν, στον κόσμο που στάθηκε δίπλα μου στις δύσκολες στιγμές και κυρίως στον εαυτό μου.
Να μη φεύγω όταν τα πράγματα ζορίζουν. Δεν ήταν όλα εύκολα, υπήρξαν τραυματισμοί που πονούσαν περισσότερο από όσο φαινόταν. Ήττες που βάραιναν τα βράδια. Κριτική που καμιά φορά τρυπούσε την καρδιά. Μα υπήρξαν και στιγμές που δεν ανταλλάσσονται με τίποτα. Να σκοράρεις σε τελικό Κυπέλλου, να κατακτάς το πρωτάθλημα, να παίζεις στο γήπεδο που περιμέναμε για 20 χρόνια, να πανηγυρίζεις το νταμπλ, να μπαίνεις στο γήπεδο με εσένα αγκαλιά, να σε χειροκροτεί όλος ο κόσμος. Να βλέπεις φιλάθλους κάθε ηλικίας να φορούν τη φανέλα σου. Να σε σέβονται οι συμπαίκτες σου.
Σήμερα όμως η μεγαλύτερη χαρά δεν είναι το συμβόλαιο. Είναι ότι μεγαλώνεις και θα μπορείς μια μέρα να καταλάβεις γιατί έμεινα. Να ξέρεις ότι ο πατέρας σου δεν διάλεξε πάντα τον εύκολο δρόμο, αλλά εκείνον που έδειχνε σωστός. Θέλω ό,τι κι αν κάνεις στη ζωή σου, να θυμάσαι τρία πράγματα. Να δουλεύεις σιωπηλά με σεβασμό, να κυνηγάς τα όνειρά σου και να μην ξεχνάς ποτέ ποιος είσαι και από πού ξεκίνησες. Η ΑΕΚ μού έδωσε πολλά. Με έκανε καλύτερο παίκτη, αλλά κυρίως καλύτερο άνθρωπο. Εύχομαι μία μέρα, όταν θα κοιτάξεις κι εσύ πίσω τις δικές σου επιλογές, να νιώθεις περήφανος για το πώς στάθηκες, όχι μόνο για το πού έφτασες.
Αν κάποτε με ρωτήσεις γιατί έμεινα τόσα χρόνια, θα σου πω απλά γιατί, όταν η αγάπη είναι αληθινή, δεν μετριέται με χρόνια. Μετριέται με στιγμές. Με όλη μου την καρδιά, ο μπαμπάς σου...»
