Το δικό του αντίο στο ποδόσφαιρο λέει ο Ερίκ Λαμέλα, ο οποίος αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να συνεχίσει να το υπηρετεί από άλλο πόστο στο πλευρό του Ματίας Αλμέιδα στη Σεβίλλη.
Αναλυτικά τα όσα αναφέρει: «Γεια σε όλους.
Θέλω να σας ανακοινώσω ότι αποφάσισα να βάλω τέλος στην επαγγελματική μου καριέρα. Είναι μια απόφαση που σκέφτηκα για πολύ καιρό και, λοιπόν, ήρθε επιτέλους η ώρα.
Για όσους δεν γνωρίζουν, αντιμετωπίζω προβλήματα στο ισχίο εδώ και 11 χρόνια. Υποβλήθηκα σε επέμβαση και στα δύο ισχία το 2017, με το αριστερό να είναι το πιο επιβαρυμένο. Ήταν μια δύσκολη χρονιά και φοβόμουν πολύ… Πίστευα ότι ίσως τότε να τελείωνε η καριέρα μου, και ήμουν μόλις 25 ετών.
Μετά την επιτυχία των επεμβάσεων, μου χάρισαν τέσσερα ακόμη χρόνια "παράτασης".
Μου είχαν πει ότι η κατάσταση θα χειροτέρευε με τον καιρό — και αυτό είναι που βιώνω τώρα.
Με πολλή θυσία, ατελείωτες ώρες με φυσιοθεραπευτές, ενδυνάμωση στο γυμναστήριο και αναρίθμητες ενέσεις και θεραπείες, κατάφερα να παίξω σχεδόν τα διπλάσια από όσα φανταζόμουν.
Φυσικά, ήταν ένας αγώνας που μόνο όσοι ήταν κοντά μου μπορούν πραγματικά να καταλάβουν. Τίποτα δεν ήταν εύκολο. Ο πόνος, το να προπονούμαι και να αγωνίζομαι με δυσφορία, έγινε κομμάτι της καθημερινότητάς μου.
Τα τελευταία πέντε χρόνια, έπαιρνα φάρμακα πριν από κάθε αγώνα για να μπορώ να βρίσκομαι σε καλή κατάσταση. Ξεκίνησα με την ελάχιστη δόση και έφτασα πρόσφατα να παίρνω τη μέγιστη, δύο ημέρες πριν από τον αγώνα, για να μπορώ να ανταγωνιστώ.
Σήμερα, αποφασίζω να βάλω τέλος σε όλα αυτά. Σήμερα, αυτός ο αγώνας σταματά.
Φέτος, ήταν πολύ δύσκολο για μένα να παρίσταμαι σε κάθε ματς. Προπονήσεις μόνο με ποδήλατο και στο γυμναστήριο. Θα ήθελα να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία να ευχαριστήσω δημόσια τον Ματίας Αλμέιδα που μου το επέτρεψε, όπως και τους συμπαίκτες μου που το αποδέχθηκαν.
Φέτος τα πράγματα άλλαξαν – δεν έγινε αποδεκτός ο τρόπος που προπονούμουν, και το καταλαβαίνω απόλυτα. Γι’ αυτό και συμφώνησα με τον σύλλογο να τελειώσω την πορεία μου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Έτσι τελειώνει αυτό το κεφάλαιο. Έχω ήσυχη τη συνείδησή μου ότι έφτασα μέχρι το τέλος και δεν κράτησα τίποτα πίσω.
Χάρη στο ποδόσφαιρο, ένιωσα πώς είναι να πετάς. Γνώρισα διαφορετικές χώρες, πολιτισμούς, θρησκείες… Είδα μέρη και έζησα στιγμές που ποτέ δεν φανταζόμουν.
Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συλλόγους όπου αγωνίστηκα για την εμπιστοσύνη και τη φιλοξενία τους.
Στη Ρίβερ Πλέιτ, που με διαμόρφωσε, δίνοντάς μου τα πάντα — από φαγητό μέχρι μόρφωση. Δεν ξεχνώ τίποτα· θυμάμαι όσους με βοήθησαν.
Τίποτα απ’ όσα πέτυχα δεν θα ήταν δυνατό χωρίς εσάς. Ευχαριστώ όλους τους εργαζομένους που συνάντησα στον δρόμο μου, πρώην συμπαίκτες και προπονητές, φυσιοθεραπευτές, όλη μου την οικογένεια, τον μάνατζέρ μου Πάμπλο Σαμπάγκ που στάθηκε δίπλα μου σε όλη μου την πορεία, και φυσικά τους γονείς μου που ήταν πάντα εκεί — με πήγαιναν σε κάθε ματς και κάθε προπόνηση για να φτάσω στην κορυφή.
Στη γυναίκα μου, που ήταν δίπλα μου χωρίς όρους – ακόμη και όταν κοιμόταν δίπλα μου στο νοσοκομειακό κρεβάτι στις πιο δύσκολες στιγμές… που με βοηθούσε μέρα με τη μέρα όλον αυτόν τον καιρό.
Στα παιδιά μου, που είναι οι Νο. 1 θαυμαστές μου, που μου έδιναν δύναμη και ενέργεια να συνεχίσω. Σας αγαπώ.
Αυτό το ταξίδι φτάνει στο τέλος του – ένα ταξίδι που πολλές φορές απόλαυσα και άλλες όχι τόσο, αλλά χωρίς αμφιβολία, το ποδόσφαιρο με δίδαξε να είμαι πιο δυνατός άνθρωπος και να μην τα παρατάω ποτέ.
Ένα κομμάτι μου νιώθει λύπη που δεν θα αγωνιστώ ξανά επαγγελματικά. Το να μπαίνω στο γήπεδο, να σηκώνω το κεφάλι και να βλέπω τον κόσμο, να πανηγυρίζω ένα γκολ, να παλεύω για μια μπάλα… είναι μια αδρεναλίνη που δύσκολα θα ξαναβρώ στο σώμα μου. Αφήνω πίσω αυτό που αγαπώ και που έκανα σχεδόν όλη μου τη ζωή.
Ένα άλλο κομμάτι μου, όμως, νιώθει ανακούφιση.
Σήμερα, απαλλάσσομαι από το βάρος να πρέπει να είμαι παρών σε κάθε παιχνίδι, ανεξάρτητα από την κατάστασή μου. Να πρέπει να συγκεντρώνομαι μέσα στον πόνο και να ξέρω ότι ένα γεμάτο στάδιο με περιμένει σε κάθε φάση.
Το συνήθισα, αλλά από εδώ και πέρα θα φροντίζω την υγεία μου.
Είμαι υπερήφανος για τον τρόπο που τελείωσα αυτή τη σεζόν — αγωνιζόμενος και σκοράροντας σε σημαντικά παιχνίδια, παρά τις δυσκολίες.
Αυτές είναι αναμνήσεις που θα μείνουν για πάντα στην καρδιά και στο μυαλό μου.
Σε ευχαριστώ, ποδόσφαιρο, για όλα όσα μου έδωσες. Και φυσικά, ευχαριστώ όλους όσοι με στήριξαν όλον αυτόν τον καιρό — και ιδιαίτερα εκείνους που χάρηκαν βλέποντάς με να παίζω!
Ευχαριστώ Ρίβερ Πλέιτ, Ρόμα, Τότεναμ, Σεβίλλη και AEK - θα έχετε πάντα μια θέση στην καρδιά μου».
Ακολουθήστε τη σελίδα του metrosport.gr και στο google news
Μπείτε στην παρέα μας στο instagram
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook
Εγγραφείτε στο κανάλι του metrosport.gr και του Metropolis 95.5 στο youtube
Μαζί και στο spotify
