Κι όμως ο ΠΑΟΚ μπορεί!
Μπορεί ο ΠΑΟΚ να πάρει τη νίκη μέσα στο Καραϊσκάκη κόντρα σ’ αυτόν τον «περίεργο» Ολυμπιακό; Είναι ένα ερώτημα που περιλαμβάνει πολλές μεταβλητές που κάνουν την πρόβλεψη να μοιάζει αδύνατη ή να παίρνει χαρακτήρα «σύμπτωσης και τύχης» προκειμένου να επιτευχθεί.
Δυστυχώς η ομάδα του ΠΑΟΚ μαστίζεται από πολλαπλά προβλήματα τους τελευταίους μήνες, τα οποία έχουν οδηγήσει στη σαφή σμίκρυνση της δυναμικότητάς της και της ικανότητας να διεκδικεί ως φαβορί τη νίκη σε κάθε παιχνίδι. Ο «Σίγουρος» κατά πολλούς δημοσιογράφους, οπαδούς ακόμη και ποδοσφαιριστές, πρωταθλητής ΠΑΟΚ, μετατράπηκε σε μια ομάδα που πρακτικά ο στόχος που απέμεινε να διεκδικήσει είναι αυτός της δεύτερης θέσης. Εδώ τίθεται το αρχικό ερώτημα σχετικά με τις πιθανότητες διεκδίκησης νίκης τόσο στο Καραϊσκάκη όσο και μετά στην Τούμπα κόντρα στην ΑΕΚ. Η λογική και η παρουσία του Δικεφάλου στο γήπεδο μέχρι και τις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου στο ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός, καταδεικνύει ένα σαφέστατο «ΟΧΙ». Οι τραυματισμοί, οι απουσίες και η έλλειψη εναλλακτικών λύσεων στερούν από την ομάδα τη δυνατότητα να παρουσιάσει τον καλύτερο της εαυτό και να κατακτήσει νίκες απέναντι σε αντιπάλους που διεκδικούν τίτλους ή έστω την δεύτερη θέση.
Μέχρι το γκολ του Ζίφκοβιτς και το 2-1 την περασμένη αγωνιστική στην Τούμπα, παρακολουθούσαμε έναν αγώνα στον οποίο ο Δικέφαλος παρουσιαζόταν και έμοιαζε με ομάδα που βρισκόταν, το πολύ, στη μέση της βαθμολογίας. Τα Πολλά λάθη και οι ασυντόνιστες οι γραμμές των παικτών εντός αγωνιστικού χώρου μετέτρεπαν τον ΠΑΟΚ σε εύκολο αντίπαλο για ομάδες όπως ακόμη και ο Ολυμπιακός Βόλου. Οι ελπίδες για κάτι καλό περιορίστηκαν ακόμη περισσότερο με την ισοπαλία κόντρα στον Παναθηναϊκό. Και κάπου εκεί, τη στιγμή που όλοι έβλεπαν στην Τούμπα έναν Ολυμπιακό να έχει κάνει ευκαιρίες και να καταθέτει σοβαρές υποψηφιότητες για το διπλό, ήρθε ο Ζίφκοβιτς με τον Κωνσταντέλια να αλλάξουν τα πάντα. Δεν ήταν μόνο το 2-1 που έδινε πρωτοπορία στο σκορ.
Ήταν το φυτίλι που άναψε τις ποδοσφαιρικές ψυχές όσων βρίσκονταν στον αγωνιστικό χώρο και άλλαξε άρδην την εικόνα του ματς. Στο πρώτο ημίχρονο, για παράδειγμα, δεν υπήρχε Ζίφκοβιτς. Έμοιαζε κουρασμένος και μη ικανός να προσφέρει στη θέση του αυτά που προσδοκούσε ο Λουτσέσκου. Μετά το 2-1 είδαμε έναν άλλο Ζίφκοβιτς. Έτρεχε, μάρκαρε, δημιουργούσε… Είδαμε τους παίκτες να αναβαθμίζουν την απόδοσή τους, να ισορροπούν και να είναι άκρως αποτελεσματικοί στις τελικές προσπάθειες. Το ζήτημα για την ερχόμενη Κυριακή είναι αν ο Δικέφαλος θα μπορέσει να εμφανίσει από την αρχή του παιχνιδιού την καλή αγωνιστική νοοτροπία του δευτέρου ημιχρόνου.
Οι απόψεις μοιράζονται γιατί κάποιοι δίνουν μεγαλύτερο βάρος στην αγωνιστική κατάσταση ενώ άλλοι θεωρούν ότι η δύναμη της ψυχολογίας μπορεί να ανεβάσει την απόδοση.
Συμπερασματικά: θεωρούμε ότι το κλειδί είναι ο Λουτσέσκου. Αν ο προπονητής του ΠΑΟΚ μπορέσει όχι απλώς να εμφυσήσει τις οδηγίες του αλλά να καταφέρει να έχει από το πρώτο λεπτό μια ομάδα που τα δίνει όλα έχοντας δημιουργήσει παίκτες «καμικάζι» τότε ο ΠΑΟΚ μπορεί. Μένει να δούμε αν θα τα καταφέρει
