Ηρακλής: Παραλογισμός… Γιατί συνυπήρξαν οπαδοί ή γιατί «έσπασαν» τα μέτρα;

Μετά τις νέες σφαγιαστικές αποφάσεις εις βάρος του Ηρακλή, την επικοινωνιακή πίεση για την απουσία του Βάλτερ Ματζάρι από τη συνέντευξη Τύπου, το νέο θέμα που έχει… πειράξει στα απόνερα του ντέρμπι κόντρα στον Παναθηναϊκό, είναι η παρουσία των οπαδών του στο Καυτανζόγλειο. Τελικά τι είναι σημαντικότερο; Το ότι συνυπήρξαν οπαδοί δίχως κανένα απολύτως πρόβλημα (επιτέλους) ή ότι «έσπασαν» τα μέτρα και ποιοι ευθύνονται γι’ αυτό;

Οι αποφάσεις του Ευαγγέλου με τις τρεις κόκκινες κάρτες που κακώς δε δόθηκαν σε Αντίνο και Κοντούρη συμπεριλήφθηκαν στον μακρύ κατάλογο των φετινών αποφάσεων εις βάρος του Ηρακλή. Η ΚΕΔ/ΕΠΟ με τη στάση του Βαλέρι για την απόδοση του Ευαγγέλου, ήρθε να επιβεβαιώσει και το (δικαιολογημένο) ερωτηματικό για το αν ο Σίριλ Ντέσερς ήταν ή όχι σε θέση οφσάιντ στο γκολ της ισοφάρισης του Παναθηναϊκού.

Ακόμη και η παραδοχή για τα λάθη από τον Ιταλό αναπληρωτή πρόεδρο της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας, δεν σημαίνουν τίποτα παραπάνω στην ουσία των πραγμάτων, στη βαθμολογική συγκομιδή του Ηρακλή. Μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, και τα λάθη να αναγνωρίζονται, πέραν του… όποιου επικοινωνιακού «κέρδους», δεν αποδίδει τίποτα.

Ο Ματζάρι «προστάτευσε» τον εαυτό του

Στο πλαίσιο του… επικοινωνιακού ακολούθησε η απουσία του Βάλτερ Ματζάρι από τη συνέντευξη Τύπου. Ήταν εμφανώς εκνευρισμένος και πώς να μην ήταν μ’ όλα τα συσσωρευμένα σφυρίγματα σε βάρος της ομάδας από την αρχή μιας νέας προσπάθειας και για τον ίδιο, σε ένα διαφορετικό πρωτάθλημα και μια χώρα στην οποία ήθελε πολύ να δουλέψει. Δικαιολογείται ο Ματζάρι για την απουσία του, στην προοπτική να προστατεύσει τον ίδιο και την ομάδα, από τη στιγμή που ο εκνευρισμός του ήταν έντονος.

Θα μπορούσε σίγουρα να το διαχειριστεί και διαφορετικά, προσπαθώντας με έξυπνο και μη ζημιογόνο τρόπο να υπερασπιστεί τον ίδιο και την ομάδα σ’ όσα συμβαίνουν. Είναι μεγάλη προσωπικότητα, έχει άλλη βαρύτητα ο δικός του λόγος και θα «μετρούσε» αλλιώς. Όμως είναι και στοιχείο εμπειρίας να επιλέγει μια τέτοια απόφαση, αν υπάρχει η αμφιβολία μέσα του πως μπορεί να πει πράγματα που θα κάνουν κακό στον ίδιο ή την ομάδα. Άλλωστε ακόμα κι έτσι προκάλεσε «θόρυβο». 

Στρουθοκαμηλίζοντας μπροστά στη «μεγάλη εικόνα» του Καυτανζογλείου

Το τρίτο ζήτημα που προέκυψε από το ντέρμπι Ηρακλή-Παναθηναϊκού στο Καυτανζόγλειο ήταν η παρουσία των οπαδών των «πράσινων», αλλά όχι για την ουσία των πραγμάτων όπως φαίνεται. Μια εικόνα που έλειψε για χρόνια, σε ντέρμπι με χρώμα και από τις δύο πλευρές στο Καυτανζόγλειο. Εμφανίστηκε στην πρεμιέρα στη Ν. Φιλαδέλφεια κόντρα στην ΑΕΚ, επίσης χωρίς προβλήματα. Ήταν και αρκετά πιθανό να συνέβαινε στο «Κ. Βικελίδης» και το ντέρμπι Άρη-Ηρακλή, αλλά τελικά απετράπη.

Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού βρέθηκαν στη θύρα 15, δίπλα στους οπαδούς του Ηρακλή στη θύρα 13 για πολύ ώρα πριν την έναρξη του αγώνα. Δεν υπήρξε κανένα απολύτως πρόβλημα, όπως και αργότερα που μεταφέρθηκαν στο πέταλο των φιλοξενούμενων.

Μια εικόνα που συνηθίζεται στα προηγμένα πρωταθλήματα της Ευρώπης, όπου προβλεπόμενα και τηρώντας τα μέτρα, οπαδοί των ομάδων… παρακολουθούν τις ομάδες τους. Ναι, είναι τόσο αυτονόητο όσο διαβάζεται. Και ήταν και μια απορία που δεν μπορούσε να κατανοήσει ο Βάλτερ Ματζάρι (όσον αφορά στην απουσία των οπαδών εκτός έδρας) στην οποία αυθόρμητα σχολίαζε πως θα μπορούσε προστατευμένα να συμβεί, όπως συμβαίνει παντού στην Ευρώπη.

Παρ’ όλα αυτά στα «απόνερα» του ντέρμπι στο Καυτανζόγλειο, η κουβέντα που… ανοίγει δεν είναι για τη «μεγάλη εικόνα», την κοινή παρουσία οπαδών και μάλιστα δίχως κανένα πρόβλημα, αλλά το γιατί συνέβη αυτό εφόσον υπήρχε απαγόρευση. Πώς πήραν τα εισιτήρια ή σε ποιον αναλογεί η ευθύνη που τα προμηθεύτηκαν.

Τελικά τι είναι σημαντικότερο; Ότι δεν τηρήθηκαν τα μέτρα ή ότι όλα κύλησαν υποδειγματικά και αποτελεί μια κίνηση-εικόνα ευοίωνη για το μέλλον; Ή μήπως δεν αποτελεί πλέον ξεκάθαρη απόδειξη πως όταν και όπου υπάρχει θέληση μεταξύ των οπαδών (ίσως ακόμα να μη μπορεί να συμβεί παντού και ανάμεσα σ' όλους), μπορούν να συνυπάρχουν σ’ ένα γήπεδο για να στηρίξουν την ομάδα τους; Προφανώς με μέτρα και προβλεπόμενα μπορεί πλέον να συμβεί και η απαγόρευση δεν είναι -τουλάχιστον όχι πάντα- το ιδανικό μέτρο.