Ηρακλής: Μοτίβο που «πονάει», δίχως διόρθωση

Ένας τρίτος αγώνας χαμένος με τον ίδιο ακριβώς, σχεδόν σαδιστικό, τρόπο: Ο Ηρακλής έχει να διαχειριστεί υπέρ του προβάδισμα τέτοιο στα τελευταία λεπτά-δευτερόλεπτα, που «δε χάνεται η νίκη». Κι όμως. Ακολουθεί ισοφάριση, παράταση, αναστροφή ψυχολογίας, νέα λάθη και «black out», παράδοση και ήττα…

Κακό μοτίβο το οποίο «πονάει» και επαναλαμβάνεται δίχως διόρθωση. Για τρίτη φορά. Ο Ηρακλής έχασε ακόμη έναν («δικό» του) αγώνα με τον ίδιο ακριβώς -ενοχλητικό- τρόπο. Μπορούσε (και έπρεπε) να «κλειδώσει» τη νίκη, να διαχειριστεί το προβάδισμά του και το χρόνο υπέρ του, όμως έκανε λάθη, κακές επιλογές και σα σε πανικό, έδωσε το δικαίωμα στον αντίπαλο να πιστέψει. Αρχικά ήταν το Περιστέρι, ακολούθησε έπειτα η Δόξα Λευκάδας και το τρίτωσε η Εσθονική Ταρτού στο FIBA Europe Cup. Ματς στο οποίο πάλι υπερτέρησε σε συγκεκριμένες κατηγορίες, αλλά πλήρωσε τα λάθη του και έχασε.

Η ψυχολογία επηρεάζεται, η αθλητικότητα από μόνη της φαίνεται πως δεν αρκεί, τα κενά κάτω από τη ρακέτα «πονάνε» την ομάδα διαρκώς και ο Ηρακλής ψάχνει τρόπο να βάλει «φρένο» σε μια κατάσταση που απαγορεύεται να παραταθεί και να «ποτίσει» περισσότερο στην ταυτότητά του.

Στη συγκυρία του ντέρμπι του Σαββάτου κόντρα στον ΠΑΟΚ, το Ιβανώφειο θα είναι ξανά στήριγμα της ομάδας, παρ’ ότι ο κόσμος είναι «σκασμένος», τόσο από τις ήττες, όμως κυρίως από τον τρόπο που χάνει η ομάδα. Σ’ έναν αγώνα που έχει αντικειμενικές δυσκολίες, με έναν αντίπαλο πολλαπλάσιου μπάτζετ, ο Ηρακλής καλείται να κερδίσει πρώτα απ’ όλα τον δικό του κακό εαυτό, αποφεύγοντας τα λάθη που είναι φανερό πως γέρνουν τους αγώνες στην άλλη πλευρά.