Ηρακλής: Η σταδιακή βελτίωση στη «σκιά» της κλοπής
Η βαθμολογική συγκομιδή του Ηρακλή θα μπορούσε κάλλιστα (και θα έπρεπε) να αντικατοπτρίζεται στον αριθμό 9. Στη «σκιά» της κλοπής για την οποία κάνουν λόγο οι «κυανόλευκοι», ελέω των διαιτητικών αποφάσεων, η ομάδα του Βάλτερ Ματσάρι ανεβάζει τα ποσοστά ετοιμότητάς της και βελτιώνεται.
Δικαίως γίνεται λόγος για τη διαιτησία, αρχικά και κατά βάση, μετά τον αγώνα του Ηρακλή με τον Ατρόμητο στο Πανθεσσαλικό Στάδιο. Μπορεί το VAR να έχει μπει στην ελληνική ποδοσφαιρική ζωή τα τελευταία χρόνια, αλλά το θέμα διαχρονικά ήταν οι άνθρωποι και η διαχείριση της τεχνολογίας. Οι «κυανόλευκες» τοποθετήσεις αποτυπώνουν το αίσθημα της αδικίας σε κάθε βαθμό: Από την πιο συγκρατημένη (με δυσκολία) και προσεκτική του Πραξιτέλη Βούρου, την ξεκάθαρη του Βάλτερ Ματσάρι και την δικαίως οργισμένη του Παναγιώτη Μονεμβασιώτη.
Οι φάσεις του γκολ του Ίβι Λόπεθ και του Κρίστιαν Κούστα έχουν αναλυθεί πολλές φορές, όμως οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά: Τα 5-6 δευτερόλεπτα που χρειάστηκε ο Κατόπης για να πειστεί ότι πρόκειται για επιθετικό φάουλ, ενώ στην εξέλιξη του αγώνα είχε οπτική και δεν υπέδειξε παράβαση. Στο ότι του δόθηκε μια «παγωμένη» εικόνα και ένα πλάνο από μια συγκεκριμένη γωνία και λήψη 5 δευτερολέπτων. Κυρίως όμως είναι η κίνηση του Κούστα που βλέπει μόνο την μπάλα, η κίνηση του Σταυρόπουλου που καταλαβαίνει πως θα χάσει τη μονομαχία και τρέχει να καλύψει τον αμαρκάριστο Μαρκές και μπερδεύονται τα πόδια του με του επιθετικού του Ηρακλή.
Στη δε φάση του Ίβι Λόπεθ η μπάλα -συγκριτικά με το γκολ που μέτρησε για τον Βόλο- δείχνει να είναι πιο μέσα από τη γραμμή. Σαφέστατα πάντα με την αμφιβολία, όπως και στη φάση που συζητήθηκε πριν από δύο αγωνιστικές. Κοινός παρονομαστής είναι η κακή θέση των βοηθών.
Στη «σκιά» όλων αυτών ο Ηρακλής αγωνιστικά σημείωσε βελτίωση. Και πάλι δέχθηκε φάσεις, ξανά δεν ήταν εντυπωσιακός. Ήταν όμως καλύτερος, με μεγαλύτερα ποσοστά ετοιμότητας, σε κάποιες στιγμές και ομοιογένειας που σταδιακά βγάζει η ομάδα του Ματσάρι. Μια ομάδα που είναι διατεθειμένη να παλέψει, που κάνει φυσικά λάθη (αρκετά ειδικά στις μεταβιβάσεις), αλλά έχει ποιότητα και προοπτικές. Δεν είναι όμως έτοιμη και απόλυτα σχηματισμένη.
Ο Ματσάρι δείχνει ότι προσπαθεί να διαχειριστεί την κατάσταση με την ετοιμότητα των παικτών, χρησιμοποιώντας αρχικά τους έτοιμους και επιλέγοντας τους πιο ποιοτικούς (όπως έχει φανεί ως τώρα) ως αλλαγή στο δεύτερο μέρος. Η σταθερότητα και εμπειρία του Νεμάνια Ραντόγια να αναπτύξει το παιχνίδι της ομάδας από τη μεσαία γραμμή, η δημιουργία (και εκτέλεση) του Ίβι Λόπεθ και τα τελειώματα του Πέδρο Μάρκες, είναι αισιόδοξα στοιχεία που θα προστεθούν στον Ηρακλή του 100%.
Τα λόγια του Ιταλού τεχνικού περί 100% ετοιμότητας μετά τη διακοπή, έχουν λογική βάσει των όσων σταδιακά εμφανίζει η ομάδα, η οποία αποκτά χαρακτήρα και ταυτότητα στο γήπεδο. Οι δε διαιτητικές αποφάσεις που της έχουν στερήσει βαθμούς ίσως αποτελέσει και έξτρα στοιχείο συσπείρωσης «εντός των τειχών», που μπορεί να ενώσει 20+ νεοφερμένους ποδοσφαιριστές. Όμως προφανώς ο Ηρακλής δουλεύει δείχνοντας σιγά-σιγά σημάδια βελτίωσης στο γήπεδο.
