Ηρακλής: Η «δίψα» για τη.... μεγάλη επιστροφή
Η έλευση του Παναγιώτη Μονεμβασιώτη στον Ηρακλή έφερε την πολυπόθητη αλλαγή, επέστρεψε την κανονικότητα σε σύγκριση με το πρόσφατο δύσκολο παρελθόν και η προσπάθειά του για να μπορέσει και πάλι η ποδοσφαιρική ομάδα να βρει την... Ιθάκη της απέφερε καρπούς.
Η επιστροφή του Ημίθεου στη Super League 1 είναι ήδη γεγονός. Αυτό ήταν το πρώτο και το πιο σημαντικό.
Γιατί από τότε πέρασαν εννιά χρόνια, εννιά ολόκληρα χρόνια, που προκάλεσαν αναμφίβολα τεράστια ζημιά στην ψυχοσύνθεση του Ηρακληδέα.
Ήταν δύσκολη περίοδος, που δημιούργησε όντως μεγάλα προβλήματα, διότι πέρα των άλλων, έφερε... οπαδική γενοκτονία.
Όμως, ο Ημίθεος άντεξε. Πάλεψε και άντεξε. Και είναι εδώ. Πάλι εδώ. Ποτέ άλλωστε δεν έπεσε αγωνιστικά...
Όλα αυτά, όμως, τα εννιά χρόνια μπορεί να πει κάποιος ότι ανήκουν στο παρελθόν με την πίστη, την αισιοδοξία, την ελπίδα να μείνουν εκεί και να μην επιστρέψουν ποτέ ξανά.
Η ώρα της μεγάλης επιστροφής, άλλωστε, πλησιάζει.
Και το ζητούμενο από εδώ και πέρα είναι ο Ηρακλής, που είναι και πάλι εδώ, όπου δικαιωματικά έπρεπε να βρίσκεται, να βρει τη σταθερότητά του.
Βέβαια, αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Γιατί η πρώτη μεγάλη μάχη έβγαλε κερδισμένο τον ποδοσφαιρικό Ηρακλή, αλλά ο ποδοσφαιρικός «πόλεμος» τώρα αρχίζει. Μπορεί να πει κάποιος ότι δεν τελείωσε ποτέ, αλλά πλέον τα λάθη δεν θα συγχωρούνται τόσο εύκολα.
Μετά από την πρόσληψη Ματσάρι και τις 18 μεταγραφικές κινήσεις, έπεται συνέχεια, αλλά η ομάδα δεν είναι σε… πληρότητα. Λείπουν κομμάτια από το παζλ. Κι αυτό το βλέπουν όλοι.
Η συμπλήρωση του ρόστερ έχει καθυστερήσει, κι αυτό είναι σίγουρο. Έπρεπε να είχαν γίνει ήδη κάποιες ακόμη κινήσεις. Λάθη επίσης έγιναν τόσο επικοινωνιακά, όσο και οργανωτικά.
Όλα αυτά, όμως, που παρά το γεγονός ότι μπορούν να αποτελέσουν πολύ εύκολα μεγάλο θέμα συζήτησης ή ακόμη και καλόπιστης δυνατής κριτικής, πάλι μπορούν να μείνουν στην άκρη διότι ο Ηρακλής είναι και πάλι εδώ, στη φυσική του θέση.
Η δίψα για τη... μεγάλη επιστροφή, η ανάγκη για… Ηρακλή, η χρόνια αναμονή, που προκάλεσε κακό, αλλά και πείσμωσε καταστάσεις, η σκέψη για αποστολή πολλαπλών μηνυμάτων προς πάσα κατεύθυνση μπορούν να αποτελέσουν άξονες στο μυαλό του κάθε κυανόλευκου οπαδού για να δώσει «παρών» στον ποδοσφαιρικό «αγώνα», που αρχίζει, με κάθε τρόπο, παραμερίζοντας τα όποια λάθη και τις ελλείψεις στο ρόστερ.
Το όνειρο είναι αληθινό. Έμεινε ζωντανό... χάρη σε κάποιους που πάλεψαν, δεν τα παράτησαν, που προσπάθησαν...
Μπασκετική η κερκίδα, αλλά τα συνθήματα... ενιαία.
