Έτσι κλείνει η ψαλίδα
Η Τρίτη είναι μια πολύ σημαντική ημέρα για το ελληνικό ποδόσφαιρο, παρότι ουδεμία αγωνιστική υποχρέωση στην Ευρώπη υπάρχει. Είναι η ημέρα της συνεδρίασης του διοικητικού συμβουλίου της Λίγκας, όπου θα παρθεί οριστική απόφαση για το ζήτημα της κεντρικής διαχείρισης των τηλεοπτικών δικαιωμάτων.
Για να μην μπερδεύεται ο κόσμος πρέπει να διευκρινίσουμε ότι η κεντρική διαχείριση ως όρος είναι πλέον αδόκιμος, καθώς έχουν ήδη υπογραφεί χωριστά συμβόλαια από τις ομάδες. Όμως ένα σύστημα κεντρικής διαχείρισης με αναδιανομή των εσόδων είναι αυτό που πρόταξε ο πρόεδρος της Λίγκας Γιάννης Αλαφούζος, ο οποίος θεωρεί ότι πρέπει να δυναμώσουν οικονομικά οι μικρότερες ΠΑΕ.
Την Τρίτη θα κληθούν να τοποθετηθούν στην πρόταση Αλαφούζου όλοι οι ιδιοκτήτες. Κυρίως αυτοί των μεγάλων ομάδων: Ο Βαγγέλης Μαρινάκης, ο Ιβάν Σαββίδης και ο Μάριος Ηλιόπουλος. Το κλίμα είναι πρόσφορο γιατί η συζήτηση είχε γίνει και πριν αρκετά χρόνια, με δεδομένο ότι όσο άνοιγε η αγωνιστική ψαλίδα μέσω των οικονομικών συνθηκών, άλλο τόσο μειωνόταν η υπεραξία του πρωταθλήματος.
Το ζήτημα είναι πολύ απλό: Οι μεγάλοι να δώσουν στους μικρούς. Τα τηλεοπτικά συμβόλαια να αναδιανεμηθούν και τα οικονομικά δεδομένα να εξορθολογιστούν.
Μία από τις μεγαλύτερες παθογένειες του ελληνικού ποδοσφαίρου είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις καταργεί το πιο γοητευτικό στοιχείο του αθλήματος: Την έκπληξη. Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχουν οι οικονομικές ανισότητες που δημιουργούν το αγωνιστικό χάσμα.
Στο πρωτάθλημα υφίστανται ομάδες δύο ταχυτήτων, σε τέτοιο σημείο που στο παρελθόν το ποδοσφαιρόφιλο κοινό να διακατέχεται από ανία. Τα πράγματα βελτιώθηκαν μετά το γκρέμισμα της δεύτερης παράγκας, αλλά οι ετερόκλητες συμμαχίες λειτούργησαν και πάλι υπέρ των μεγάλων.
Η πρόταση Αλαφούζου είναι πρόταση κοινής λογικής. Διεμβολίζει τα χάσματα και τις ανισότητες και δίνει όραμα σε όσους χαρακτηρίζονταν κομπάρσοι του πρωταθλήματος.
Το ζήτημα έχει λυθεί εδώ και χρόνια στην ποδοσφαιρικά ανεπτυγμένη Ευρώπη. Είτε μέσω της κεντρικής διαχείρισης είτε μέσω της αναδιανομής κερδών. Για πρώτη φορά στην Ελλάδα γίνεται σοβαρή συζήτηση ώστε να απαλλαγούμε από μία μέγγενη που μας κατατρέχει την τελευταία τριακονταετία.
Υπάρχει και ένα άλλο θέμα που βρίσκεται στο κυβερνητικό πεδίο. Η υπουργική δέσμευση ότι το επαγγελματικό ποδόσφαιρο θα πάρει μεγαλύτερο ποσοστό από το στοίχημα γιατί είναι αυτό που εισφέρει τα περισσότερα. Εφόσον γίνει πράξη θα αλλάξουν τα οικονομικά δεδομένα σε τέτοιο βαθμό που σε συνδυασμό με τα έσοδα των τηλεοπτικών συμβολαίων, ακόμα και οι πιο μικρές ομάδες θα αποκτήσουν οικονομική αυτοδυναμία. Απλώς πρέπει να προβλεφθεί με ποιον τρόπο θα ξοδευτούν τα χρήματα, καθώς σε πολλές περιπτώσεις πήγαιναν σε άλλους σκοπούς από αυτούς που διακήρυτταν οι ποδοσφαιρικοί παράγοντες.
Και επειδή μιλάμε για οικονομική εξυγίανση, πρέπει να τραβηχτεί μια οριζόντια γραμμή στο ζήτημα των οφειλών των ΠΑΕ. Ακόμα και γι’ αυτές που προέρχονται από το παρελθόν ή από το προηγούμενο σωματείο που διαλύθηκε. Υπάρχουν χρέη προς ποδοσφαιριστές και προπονητές με τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις που εξακολουθούν να γράφονται στο χιόνι. Δεν μπορείς να εξυγιάνεις οικονομικά ένα χώρο αν δεν φροντίσεις να σβήσεις μονοκοντυλιά τις αμαρτίες του παρελθόντος.
Στην τελευταία συνεδρίαση της Λίγκας ο Γιάννης Αλαφούζος είπε κάτι που σηματοδοτεί και το νέο ξεκίνημα: «Αν κάποιος έχει καλύτερη πρόταση για το θέμα των τηλεοπτικών συμβολαίων, ας τη φέρει στο τραπέζι. Και αν αυτή η πρόταση εξυπηρετεί τις μικρότερες ΠΑΕ, τότε ασφαλώς και θα γίνει δεκτή». Είναι προφανές ότι μακριά από δογματισμούς και αφορισμούς, το ελληνικό ποδόσφαιρο μπορεί να δει το φως στο τούνελ. Κάτι τέτοιο είναι κυρίως υποχρέωση των Big 4 που έχουν και το μαχαίρι, αλλά και το πεπόνι.
