ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ: Ένα βήμα μπρος, δύο βήματα πίσω

Όταν μια απόφαση καθυστερεί και πάει από αναβολή σε αναβολή, συνήθως δεν υλοποιείται. Ειδικά στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Μετά το πετυχημένο σχέδιο της ΚΕΔ στο Κύπελλο Ελλάδος, φάνηκε να έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για να επιστρέψουν Ελληνες διαιτητές στα ντέρμπι του πρωταθλήματος. Η ΕΠΟ ήταν θετική, οι παράγοντες πιο διαλλακτικοί και οι ρέφερι σαν έτοιμοι από καιρό. Τελικά το σχέδιο Λανουά παραπέμφθηκε στις καλένδες.

Η στήλη είχε προτείνει μια μεταβατική διαδικασία με Ελληνες στο χορτάρι και ξένους στο VAR στα ντέρμπι του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος. Αν το πράγμα δεν πήγαινε καλά, τότε θα επανερχόμασταν στο μοτίβο της τελευταίας δεκαετίας. Δυστυχώς ούτε η μετάβαση έγινε δεκτή.

Αντίθετα, ο Γάλλος αρχιδιαιτητής πρότεινε να υπάρξει επαναξιολόγηση με τη λήξη του πρώτου γύρου. Να παραστεί ο ίδιος στη συνεδρίαση της Επιτροπής Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου της ΕΠΟ και να συζητήσει με τους Big 4 αν είναι ικανοποιημένοι με τα σφυρίγματα των ξένων! Μιλάμε για ανάποδη ντρίμπλα.

Η ρηξικέλευθη πρόταση Λανουά αποδεικνύει και το αδιέξοδο. Η επιστροφή των Ελλήνων διαιτητών μπαίνει στο τελευταίο και πιο βαθύ συρτάρι και ουσιαστικά ξεκινάμε από την αρχή. Παράλληλα ο παραγωγικός ιστός της ελληνικής διαιτησίας παραμένει ανενεργός και η διαφήμιση της ΕΠΟ «γίνε διαιτητής» αναποτελεσματική.

Ολη αυτή η διαδικασία συμπαρασύρει το ανοιχτό ζήτημα της θεσμικής εκπροσώπησης των εγχώριων ρέφερι. Παρά την πρωτοβουλία Γκαγκάτση ώστε να πειστεί η πολιτεία και να αλλάξει τον αθλητικό νόμο, δεν παρατηρείται οποιαδήποτε τέτοια κινητικότητα. Στο μεταξύ, οι αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων δικαιώνουν τους Συνδέσμους Διαιτητών και οι ΕΠΣ βρίσκονται σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση.

Ο καθένας κατανοεί τη συναινετική στάση της ΕΠΟ έναντι των Big 4. Όμως απ’ αυτό το σημείο μέχρι να συνδιοικεί η ΚΕΔ με τους ποδοσφαιρικούς παράγοντες, υπάρχει μια τεράστια απόσταση.