ΠΑΟΚ-Άριτζ Ελουστόντο: Οι στιγμές που τον στιγμάτισαν-Ιστορίες από το παρελθόν
Ο νέος ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ, Άριτζ Ελουστόντο, αποτελεί μια ισχυρή προσωπικότητα με μεγάλη επιρροή στα αποδυτήρια και φημίζεται για τα χιουμοριστικά παρατσούκλια που χαρίζει στους συμπαίκτες του, ωστόσο ο ίδιος κλήθηκε να αντιμετωπίσει και πολλές δύσκολες στιγμές στην καριέρα του, που τον στιγμάτισαν και τον πλήγωσαν.
Ο Βάσκος αμυντικός υπέγραψε συμβόλαιο με τον Δικέφαλο του Βορρά για τα επόμενα δύο χρόνια και θα ενισχύσει με ποιότητα και εμπειρία το «ασπρόμαυρο» ρόστερ. Ο 32χρονος έχει στην «πλάτη» του μια τεράστια καριέρα την οποία πέρασε εξ ολοκλήρου στο δυναμικό της Ρεάλ Σοσιεδάδ, με αποκορύφωμα τις δύο στιγμές της λύτρωσης το 2020 και το 2026 όταν οι κόποι ολόκληρης της ομάδας ανταμείφθηκαν κατακτώντας το Κύπελλο Ισπανίας.
Ακόμη, ο Ελουστόντο που έχει σκοράρει τόσο ενάντια στην Μπαρτσελόνα όσο και κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης, αποτελεί μια ισχυρή προσωπικότητα στα αποδυτήρια και γνωρίζει πολύ καλά να στέκεται στο πλάι σπουδαίων παικτών, αφού είχε άψογη συνεργασία καταγράφοντας περισσότερες από 100 εμφανίσεις στο πλευρό των πέντε πρωταθλητών Ευρώπης με τη «φούρια ρόχα».
Συγκεκριμένα, ο ίδιος είναι γνωστός για τα παρατσούκλια που δίνει στους συμπαίκτες του, ενώ οι ρόλοι αντιστράφηκαν όταν ο νυν ποδοσφαιριστής της Ατλέτικο Μαδρίτης, Αλεξάντερ Σόρλοθ αποφάσισε να πάρει την πρωτοβουλία και να τον ονοματίσει ως «Κάιζερ του Μπεασαΐν» όταν αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός και «Καφού του Μπεασαΐν» στις στιγμές που δοκιμάζεται ως δεξιός μπακ.
«Αυτά είναι τα παρατσούκλια που μου έδωσε ο Σόρλοθ, παρόλο που δεν έχω τίποτα κοινό με αυτούς τους δύο. Αλλά στο τέλος, έχω αυτή τη θετική πλευρά: ο προπονητής μπορεί να με υπολογίζει ως κεντρικό αμυντικό ή ως ακραίο αμυντικό» δήλωσε ο Βάσκος στην ισπανική «AS» πριν από μερικά χρόνια κι έπειτα αναφέρθηκε και στο λόγο που τον κάνει να δίνει σε όλους τους συμπαίκτες του αξιοπερίεργα παρατσούκλια:
«Μου αρέσει να διατηρώ τη διάθεσή μου ανεβασμένη και να φέρνω λίγη χαρά στα αποδυτήρια – νομίζω ότι έχω βγάλει παρατσούκλια σε όλους τους συμπαίκτες μου. Το ωραίο είναι ότι είμαστε σαν οικογένεια και τα πάμε περίφημα μεταξύ μας. Κι εγώ είμαι αυτός που φέρνει λίγο κέφι και πειράγματα στα αποδυτήρια».
Τα πρώτα ποδοσφαιρικά βήματα του Ελουστόντο και η στήριξη του πατέρα του
Ο νέος παίκτης του ΠΑΟΚ λάτρευε το ποδόσφαιρο από μικρή ηλικία και δεν έχανε κάθε ευκαιρία για να παίξει το αγαπημένο του άθλημα. Ο Ελουστόντο είχε τον πατέρα του για στήριγμα στα χρόνια που αγωνιζόταν στα τμήματα υποδομής, ο οποίος τον ακολουθούσε σε όλους τους αγώνες και τις προπονήσεις δίχως να τον κρίνει για την απόδοσή του, όπως έχει αναφέρει ο ίδιος στο παρελθόν:
«Ήμουν το τυπικό παιδί που, από μικρό παιδί, λάτρευε να πηγαίνει βόλτες με τον μπαμπά μου, με μια μπάλα κρυμμένη κάτω από τη μασχάλη. Εκμεταλλευόμουν κάθε τοίχο για να σουτάρω. Ο μπαμπάς μου ερχόταν πάντα σε όλους τους σχολικούς αγώνες, στις προπονήσεις των κάτω των 12, κάτω των 14... Πάντα ερχόταν μαζί μου. Θυμάμαι ότι μετά την προπόνηση, είτε είχα παίξει πολύ καλά είτε πολύ άσχημα, όταν έβγαινα από το ντους με το σακίδιό μου, δεν έλεγε λέξη. Απλώς με αγκάλιαζε. Δεν μου έλεγε αν είχα σκοράρει, με τύλιγε στην αγκαλιά του και αυτό ήταν όλο».
Η απώλεια που τον καταρράκωσε αλλά συνάμα τον πείσμωσε
Ο Βάσκος αμυντικός έκανε το ντεμπούτο του με τη Ρεάλ Σοσιεδάδ τον Δεκέμβριο του 2014 και η στιγμή που στιγμάτισε τη ζωή του ήρθε δύο χρόνια αργότερα, όταν ο πατέρας του απεβίωσε μετά από βαριά ασθένεια. Αν και αυτό επηρέασε την ψυχολογία του σε τόσο μεγάλο βαθμό που φάνηκε και μέσα στο χορτάρι, σιγά σιγά ο 32χρονος κατάφερε να το ξεπεράσει και να το αφήσει πίσω του.
«Με επηρέασε ο θάνατος του πατέρα μου. Σταμάτησα να παίζω καλά και άρχισα να αμφισβητώ τα πράγματα. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι για εκείνον έπρεπε να αλλάξω την κατάσταση» εξιστορεί ο ίδιος και συνεχίζει:
«Η ασθένεια του πατέρα μου χτύπησε όταν ήμουν νέος, στα 22 μου. Ήμουν υποψήφιος για την πρώτη ομάδα και έπαιζα πολύ υπό τις οδηγίες του Εουσέμπιο. Εκείνη η δεύτερη σεζόν ήταν καλή, αλλά κατά τη διάρκεια της επόμενης προετοιμασίας, ανακαλύψαμε ότι είχε καρκίνο του ήπατος. Δεν το δέχτηκα καλά και έπρεπε να πηγαίνω στο Ζουμπιέτα κάθε μέρα για να αποσυνδεθώ και να ξεχάσω τι συνέβαινε στην πατρίδα μου, όπου περνούσαμε μια δύσκολη περίοδο. Αλλά ταυτόχρονα, συνειδητοποίησα ότι δεν απολάμβανα το ποδόσφαιρο».
Δεν τα πήγαινα καλά και άρχισα να παίζω άσχημα, αναρωτώμενος αν ήμουν καν ικανός να παίξω στην πρώτη κατηγορία. Έβγαινα στο γήπεδο και δεν ένιωθα συγκροτημένος, μου έλειπε η σπίθα και η διαύγεια. Δεν σκέφτηκα να τα παρατήσω, αλλά σκέφτηκα πόσο περήφανος πρέπει να ήταν ο πατέρας μου για μένα. Είπα στον εαυτό μου ότι για εκείνον, έπρεπε να αλλάξω τα πράγματα και πλησίασα εκείνη την προετοιμασία με πολύ ενθουσιασμό και επέστρεψα στον παλιό μου εαυτό. Είναι αλήθεια ότι ακόμα νιώθω μια τύψη λύπης που δεν είχε περισσότερο χρόνο να με δει να παίζω, να απολαύσει τον γιο του».
«Ζούσα στο ίδιο σπίτι με τον πατέρα μου μέχρι να φύγει από τη ζωή. Μου λείπει πολύ. Ο αδερφός μου, η οικονόμος μου, η τωρινή μου γυναίκα... όλοι τον φροντίζαμε».
Οι συνεχόμενοι τραυματισμοί και η αντίδραση στις δύσκολες στιγμές
Μπορεί ο 32χρονος αμυντικός να πέρασε μια γεμάτη 10ετία στη Ρεάλ Σοσιεδάδ με περισσότερες από 300 συμμετοχές, αλλά ταλαιπωρήθηκε με πολλούς μικροτραυματισμούς που εμφανίζονταν αρκετά συχνά, με αποκορύφωμα τις σεζόν 2018/19, 2019/20 και 2023/24 που έμεινε εκτός δράσης για μικρό διάστημα σε τέσσερις διαφορετικές στιγμές. Τα προβλήματα περιόρισαν τον χρόνο συμμετοχής του, ωστόσο το πνεύμα θυσίας του παίκτη από το Μπεασέιν ήταν πάντα στην υπηρεσία του συλλόγου:
«Υπήρξαν και κακές στιγμές. Τις χρησιμοποίησα για να βελτιωθώ, να μάθω να διαχειρίζομαι αυτές τις σκέψεις και να σταματήσω να σκέφτομαι αρνητικά. Για παράδειγμα, πέρασα δύσκολα όταν τραυμάτισα τον αστράγαλό μου. Έπρεπε να κάνω τρεις ενέσεις κορτιζόνης. Πέρασα μερικές πολύ δύσκολες στιγμές επειδή πλησίαζε το Κύπελλο Ισπανίας και τελικά μπόρεσα να παίξω» αποκάλυψε ο ίδιος.
Επίσης, ο Ελουστόντο συνηθίζει να μην κρύβει τα συναισθήματά του και το ίδιο έκανε όταν τον ενημέρωσαν πως δεν θα συνεχίσει την καριέρα του στο Σάντσεθ-Πιθχουάν έπειτα από τόσα χρόνια:
«Την ημέρα που μου είπαν ότι φεύγω, πόνεσα. Όταν πετυχαίνεις ορόσημα, όπως το ντεμπούτο σου ή οτιδήποτε άλλο, συνειδητοποιείς ότι είναι ένα όνειρο. Με την πάροδο του χρόνου, βλέπεις ότι ένας από τους στόχους σου είναι να είσαι άνθρωπος του ενός συλλόγου. Αυτός ήταν ο απώτερος στόχος μου. Δεν ήταν γραφτό να γίνει και πρέπει να αποδέχεσαι τις αποφάσεις του συλλόγου .Θα ήθελα πολύ να ολοκληρώσω την καριέρα μου στη Ρεάλ Σοσιεδάδ, αλλά δεν μπορούσα να κάνω τίποτα», εξήγησε με απόλυτη ειλικρίνεια.
Το μεγαλείο της ψυχής που δεν... κρύβεται
Το μεγαλείο της ψυχής του Βάσκου έχει φανεί σε διάφορες περιόδους στη La Liga, με τον ίδιο να παραδίδει «ποδοσφαιρικά μαθήματα» που σπανίως συμβαίνουν στη χώρα μας. Συγκεκριμένα, ο Ελουστόντο έδωσε τη φανέλα του σε δύο νεαρούς οπαδούς της μεγάλης αντιπάλου της Σοσιεδάδ, Αθλέτικ Μπιλμπάο, κατά τη διάρκεια ενός ντέρμπι με υψηλή ένταση.
Τη συγκεκριμένη ιστορία έφερε στη δημοσιότητα ένας φίλαθλος που βρισκόταν στο γήπεδο, αναφέροντας στο «X» τα όσα διαδραματίστηκαν στην αναμέτρηση των δύο ομάδων της χώρας των Βάσκων:
«Καθόμουν ακριβώς στη γωνία και οι παίκτες της Ρεάλ Σοσιεδάδ έκαναν ζέσταμα εκεί. Επειδή η θερμοκρασία ήταν ευχάριστη χθες το βράδυ, όλοι όσοι έκαναν ζέσταμα έβγαλαν τις μπλούζες τους και τις άφησαν στο έδαφος. Κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του αγώνα, ο Άριτζ Ελουστόντο σταμάτησε να μιλήσει με έναν νεαρό οπαδό της Αθλέτικ Μπιλμπάο στην πρώτη σειρά, πήρε μια μπλούζα και την έδωσε στο αγόρι. Και μετά τον αγώνα, ο ίδιος ο Άριτζ έδωσε τη φανέλα του σε έναν άλλο νεαρό οπαδό της Αθλέτικ Μπιλμπάο»
«Το θέμα μου είναι: τα χρώματα και οι αντιπαλότητες δεν έχουν σημασία. Για μένα, αυτού του είδους οι χειρονομίες κάνουν τους αθλητές σπουδαίους. Ακόμα και σε στιγμές έντασης όπως ο χθεσινός αγώνας, αν μπορούν να αφιερώσουν πέντε δευτερόλεπτα για να κάνουν ένα παιδί χαρούμενο, νομίζω ότι αυτό τους ανυψώνει ως αθλητές και ως ανθρώπους. Ήταν μια πολύ ωραία χειρονομία και ελπίζω να βλέπω χειρονομίες σαν κι αυτή πιο συχνά στο ποδόσφαιρο».
