Άρης: Θα τους έχει, όταν τους χρειαστεί;
Επί της... διαδικασίας, αν και βρισκόμαστε στο πρώτο 15νθήμερο του Οκτωβρίου εξακολουθεί να βρίσκεται ο Μιχάλης Γρηγορίου, όσον αφορά τα στανταράκια του στον καταρτισμό της βασικής εντεκάδας. Ο προπονητής του Άρη έχει κλειδωμένες θέσεις, αλλά ορισμένως παραμένουν, ακόμη, υπό διαμόρφωση κάτι που, ωστόσο, δεν ισχύει για τον κεντρικό επιθετικό και τον ποδοσφαιριστή πίσω από εκείνον. Τίνο Καντεβέρε και Κριστιάν Κουαμέ είναι... άχαστοι, αλλά τι θα γίνει στο σενάριο που χρειαστεί να λείψει ένας εκ των δύο;
Με εξαίρεση τους δύο Αφρικανούς, οι υπόλοιποι φορ είναι αρκετά χιλιόμετρα πίσω και δεν είναι καθόλου σίγουρο πόσο μπορούν να βάλουν σε πειρασμό τον προπονητή τους, ξέροντας ότι Καντεβέρε και Κουαμέ έχουν σαφέστατο προβάδισμα. Η πρότερη εμπειρία, όμως, και η οποία δεν απέχει -πολύ- χρονικά, καθώς στην περασμένη σεζόν αμφότεροι απουσίασαν αρκετά, και ειδικά ο Καντεβέρε, λέει ότι οι Λορέν Μορόν και Ράφα Μιρ λέει μπορεί να είναι αναπληρωματικοί, όμως, δεν πρέπει να θεωρούνται ρεζέρβες. Κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να καταλάβει -έγκαιρα- ο Γρηγορίου, πριν «χάσει» -ψυχολογικά- και τους δύο. Στη λίστα δεν περιλαμβάνεται ο Μιγκέλ Αλαφαρέλα, ο οποίος είναι πιο πολύ... εκτός, παρά εντός επιλογών.
Για τον Μορόν, η κατάσταση είναι περισσότερο πολύπλοκη, καθώς η δυσαρέσκειά του -δικαίως ή αδίκως- καταγράφεται, από πέρσι, και δεν έχει αλλάξει δραματικά. Ο Γρηγορίου θα χρειαστεί να προσπαθήσει πολύ, για να τον επαναφέρει... ολικά και να τον έχει -ψυχή τε και σώματι- όταν παραστεί ανάγκη, όπως είχαμε σημειώσει στις 13 Σεπτεμβρίου, όταν ο Ισπανός επανερχόταν στην «αγωνιστική» επικαιρότητα.
Για τον Μιρ, τα πράγματα έπρεπε να είναι αλλιώς. Ο ποδοσφαιριστής εξακολουθεί να παίρνει λίγο χρόνο συμμετοχής, ο οποίος δε δικαιολογείται βάσει βιογραφικού, εμπειριών και του ντόρου, που έγινε, όταν ήρθε από τη Σεβίλλη με τη μορφή δανεισμού. Ο Γρηγορίου θα ήθελε να νιώθει σίγουρος ότι ο Μιρ θα είναι... εκεί, όποια στιγμή κι αν χρειαστεί, αλλά... θα είναι;
Ανάμεσά στα καθήκοντα του προπονητή είναι να εμπνέει και να παίρνει το maximum από κάθε διαθέσιμη μονάδα. Εύκολο να το λέμε και να το γράφουμε, δυσκολότερο να γίνεται στην πράξη, αλλά με δύο διαθέσιμους επιθετικούς, δεν μπορεί να είσαι ήσυχος επ' αόριστον.