Άρης: Ο Γρηγορίου, ο Κλοπ και η θεωρία ότι οι αναπληρωματικοί δεν είναι ρεζέρβες
Η πρόσφατη συνάντηση Γρηγορίου-Κλοπ στις εγκαταστάσεις του «Δασυγένειου», στο πλαίσιο της προετοιμασίας της Εθνικής Γερμανίας, για το Nations Lague και το παιχνίδι κόντρα στην Ελλάδα, δεν έβγαλε προς τα έξω τι -πραγματικά- διημείφθη μεταξύ των δύο προπονητών, καθώς ο τεχνικός του Άρη τα κράτησε για τον εαυτό του και καλά έκανε. Βλέποντας το κυριακάτικο (12/10) παιχνίδι με αντίπαλο τον ΝΠΣ Βόλο και την απότομη αλλαγή, προς το χειρότερο, στο δεύτερο ημίχρονο, αναρωτιέμαι, αν ο Κλοπ μετέφερε στον Έλληνα ομόλογό του την άποψη περί της χρησιμότητας και της αξίας των αναπληρωματικών ποδοσφαιριστών.
Κατά καιρούς, ο πρώην τεχνικός της Μάντσεστερ Σίτι και της Μπορούσια Ντόρτμουντ, έχει αναφερθεί στη σημασία της σωστής αξιοποίησης των παικτών, που έρχονται από τον πάγκο. Ιστορικά, ο Γιούργκεν Κλοπ υπήρξε ο πιο ένθερμος υποστηρικτής της θεωρίας ότι οι αναπληρωματικοί δεν είναι απλώς «ρεζέρβες», αλλά εκείνοι που έρχονται, για να αλλάξουν τις ισορροπίες των αγώνων, ενώ χρησιμοποίησε και τον όρο «game changers». Την ίδια άποψη συμμερίζεται και ο Πεπ Γκουαρδιόλα, αλλά ας εστιάσουμε στον Γερμανό συνάδελφό του, τον οποίο είχε την ευκαιρία να γνωρίσει ο τεχνικός των Θεσσαλονικέων.
Μάλιστα, οι New York Times ετοίμασαν ολόκληρο αφιέρωμα για να αναδείξουν την οπτική του Γερμανού. Επίσης, έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι η προετοιμασία των παικτών που έρχονται από τον πάγκο είναι εξίσου σημαντική με εκείνη της αρχικής ενδεκάδας, γιατί οι αναπληρωματικοί πρέπει να νιώθουν -πάντα- ότι η δουλειά τους είναι να μπουν στο γήπεδο και να κρίνουν το αποτέλεσμα, εκμεταλλευόμενοι την κούραση του αντιπάλου.
Ένα από τα κλειδιά στην προσέγγισή του είναι η λέξη «προετοιμασία», η οποία στην περίπτωση του Μιχάλη Γρηγορίου δε φαίνεται ότι έχει την ανάλογη προσαρμογή. Μετά τον αγώνα με τον ΝΠΣ Βόλο, ο Έλληνας τεχνικός δήλωσε: «Είναι διαφορετικό να μπαίνεις σε ένα διάστημα στο οποίο υπάρχει αυτό το 3-0. Ο ποδοσφαιριστής κοιτάει να είναι ουσιαστικός μπροστά, να πετύχει κάποιο γκολ. Είναι πρόβλημα όμως ότι οι αλλαγές χαλούν την ομοιογένεια. Δίχως βέβαια να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι γίνονται μαζεμένες αλλαγές. Προς το παρόν δεν έχουμε πάρει πράγματα από τις αλλαγές».
«Οι αλλαγές χαλούν ομοιογένεια». Μάλιστα... Εντυπωσιακή παραδοχή λάθους, εκ μέρους του Γρηγορίου, ο οποίος δεν είναι η πρώτη φορά που αναφέρεται σε κάτι που είναι οφθαλμοφανές. Στα δεύτερα ημίχρονα, με εξαίρεση στην πρεμιέρα στην Καλαμάτα και στο ματς της 2ης αγωνιστικής απέναντι στον ΟΦΗ, ο Άρης αλλάζει -δραματικά- την απόδοσή του και αποσυντονίζεται, όταν έρχονται οι παίκτες από τον πάγκο. Το ίδιο παρατηρήσαμε και με αντίπαλο τους Θεσσαλούς. Ο Άρης είχε -φαινομενικά- τελειώσει το θέμα «νίκη» από το πρώτο 45λεπτο, αλλά να που το τέλος έλεγε κάτι για... άγχος, αδικαιολόγητα μεν, με εξήγηση δε.
Οι αλλαγές, στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, αν δε γίνονται αναγκαστικά, λόγω τραυματισμών, δεν γίνονται, σίγουρα, για καθυστερήσεις, ούτε ελλείψει τακτικού πλάνου. Στην (επαναλαμβανόμενη) περίπτωση του Άρη, η παραδοχή έρχεται από τον πλέον αρμόδιο άνθρωπο και από εκείνον, ο οποίος αποφασίζει τις αλλαγές.
Επομένως, ποδοσφαιριστές που μπαίνουν απροετοίμαστοι, από τις προπονήσεις της εβδομάδας, και που είναι τελείως ανέτοιμοι σωματικά και ίσως ψυχολογικά, είναι αδύνατον να βοηθήσουν, είναι αδύνατον να εξελιχθούν σε κομμάτι του αγώνα. Δεν είναι ότι ο Άρης δεν έχει game changers, ακόμη και σε παιχνίδι που κερδίζει με 3-0 στο ημίχρονο, είναι ότι δεν κάνει τη δουλειά για να τους μετατρέψει σε παράγοντες του δευτέρου ημιχρόνου.
