Άρης: Στη υγειά του combo «στρώνει, δεν γκαζώνει»
Ήταν στα μέτρα του, το έφερε εκεί όπου έπρεπε και το 3/3 είναι γεγονός για τον Άρη, ο οποίος πατά στην υπόσχεση του προπονητή του, για «άλλη ομάδα μετά τη διακοπή». Ο Ατρόμητος ήρθε στο «Κλ. Βικελίδης», για να προβληματίσει τους ποδοσφαιριστές του Μιχάλη Γρηγορίου, ωστόσο δεν τα κατάφερε στο ελάχιστο παρά το γεγονός πως οι γηπεδούχοι ούτε... μπαλάρα έπαιξαν, ούτε γκάζωσαν σε μεγάλα διαστήματα του αγώνα, απλώς... στρώνουν.
Το γκάζι βρέθηκε πάνω από τα επιτρεπτά όρια σε κατοικημένη περιοχή μόνο για 45 λεπτά. Σε αυτά τα «διαστήματα» χωρά κουβεντούλα, γιατί οι Θεσσαλονικείς φαίνεται πως επιλέγουν πού γκαζώνουν και πού αφήνουν το δεξί πόδι, για να λειτουργήσουν περισσότερο συμπλέκτη και φρένο.
Χθες (25/10), ο Άρης δεν παρουσίασε καμία αλλαγή, σε σχέση με τα προηγούμενα ματς απέναντι σε ΝΠΣ Βόλο και Κηφισιά, πέτυχε όμως τρία γκολ σε ένα ημίχρονο (σ.σ: το πρώτο), όπως έκανε και κόντρα στους Θεσσαλούς, ωστόσο παρουσίασε αλλαγή συγκριτικά με κάποια ματς πριν τη διακοπή, στα οποία τα καλά διαστήματα είχαν σημαντικές μεταπτώσεις, οι οποίες είχαν εξήγηση την ομοιογένεια στην εντεκάδα και τη φυσική κατάσταση συγκεκριμένων μονάδων.
Ο Γρηγορίου, ακούγεται, ότι έχει την τάση να δουλεύει με «καλά 10λεπτα», στα οποία οι ποδοσφαιριστές του θα ανεβάζουν τέμπο, στη συνέχεια θα το ρίχνουν και ακολούθως θα ανεβάζουν ξανά. Μέχρι στιγμής η συγκεκριμένη λογική αποδίδει σε ικανοποιητικό βαθμό, αφενός γιατί -πράγματι- το γκρουπ σταθεροποιεί διαστήματα, στα οποία παίζει ποδόσφαιρο εντάσεων, πίεσης και δημιουργίας, ενώ -σταδιακά- ρίχνει ρυθμό, κρατώντας τις γραμμές και χωρίς να αφήνει πολλά περιθώρια αμφισβήτησης της υπεροχής. Τακτική που -αναλόγως- αντιπάλου μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και αντίστροφα αποτελέσματα.
Τα στοιχεία του... 10λεπου φάνηκαν περισσότερο με αντίπαλο τους Περιστεριώτες και όχι με ΝΠΣ Βόλο και Κηφισιά, όπου τα πράγματα είχαν διαφορετική πορεία αλλά ίδια κατάληξη. Δηλαδή, οι Θεσσαλονικείς ένιωσαν κίνδυνο, πίεσαν το στομάχι τους, στο τέλος όμως έφυγαν με high-5.
Αν, λοιπόν, τα «καλά διαστήματα» αποτελούν προϊόν συνειδητής και δουλεμένης επιλογής δεν είναι κατ' ανάγκη «αγχωτικό», διότι ο Γρηγορίου σε στάνταρ χρονικά σημεία μπορεί να παίρνει το περισσότερο που δύναται, από τους παίκτες του, χωρίς να ζητά και να επιδιώκει το ανέφικτο. Ομάδες, στη μέση της βαθμολογίας και κάτω, βρίσκουν μεγαλύτερα εμπόδια, βλέποντας έναν πιο συγκεντρωμένο Άρη, ο οποίος κάνει αυτό που θέλει στα χρονικά σημεία που το θέλει. Εάν θελήσουμε να μιλήσουμε για τον ανταγωνισμό από την 5η ή 4η θέση και πάνω, τότε οι παράμετροι στον διάλογο αλλάζουν τη στιγμή που υπάρχουν και αντίπαλοι με καλύτερα διαστήματα, όπως ο ΟΦΗ.
Στην παρούσα φάση, όμως, ο Άρης μοιάζει να καλύπτεται από το πρόγραμμα που είχε και θα έχει στις επόμενες τρεις αγωνιστικές (Λεβαδειακό, Παναιτωλικό, Αστέρα Τρίπολης) κι αυτή η προσέγγιση είναι και «τίμια» και straight. Ο Γρηγορίου έχει φτάσει στο σημείο να παίρνει περισσότερα από τους βασικούς του «11», χωρίς να περιμένει (πολλά) από τις αλλαγές και, προς το παρόν, αυτό το στοιχείο δεν έχει αλλάξει δραματικά. Του βγαίνει στο χορτάρι, μέσα από το combo συνειδητής επιλογής και τύχης.
