Άρης: Στην τύχη τα 'χω ρίξει κι εγώ
Μια ξεγυρισμένη πεντάρα στο πρώτο -υποτιθέμενο- crash test της σεζόν, όπου κατέβηκε, για να «βγάλει χαρακτήρα», να «βάλει δύσκολα στην ΑΕΚ», λόγια κενού περιεχομένου. Ο Άρης βρέθηκε ανάμεσα στα κενά, που δημιούργησε η δική του διοίκηση και οδήγησε τον Γρηγορίου να κάνει χρήση του πρώτου άλλοθι: Της απουσίας του Φαμπιάνο. Και κράσαρε.
Θα αφήσουμε στην άκρη την εμμονική λούπα, στην οποία, τα κουμάντα της ΠΑΕ, βάζουν την καθημερινότητα της εταιρείας όσον αφορά στα μεταγραφικά. Θα αφήσουμε στην άκρη τον απόντα τεχνικό διευθυντή και θα πάμε στα πέντε γκολ από την Ένωση, «ξεχνώντας» τα «φιλικά» έξι από τη Νάπολη. Η ΠΑΕ επένδυσε εκατομμύρια μεσοεπιθετικά, αλλά επίθεση, χωρίς καλή άμυνα, σε φέρνει κάτω από το όριο της φτώχειας.
Αν ο Γρηγορίου, τοποθετείται μπροστά στην κάμερα, για να πει ότι έλειψε ο Φαμπιάνο, τότε κάτι πάει πολύ στραβά. Και το μισό ιατρικό ιστορικό να είχε Βραζιλιάνος, είναι ολίγον τι αδιανόητο να στηρίζεις πάνω του ένα ολόκληρο Πρωτάθλημα και παιχνίδια στο Κύπελλο. Ο Γρηγορίου πρέπει να νιώθει απελπισμένος ξέροντας -λογικά- ότι ο Φαμπιάνο έχασε πέρσι τρεις μήνες, λόγω τραυματισμού, και ότι η ΠΑΕ ακόμη δεν έχει αγοράσει έτοιμη λύση στο κέντρο της άμυνας ή έστω έναν ποδοσφαιριστή, ο οποίος θα τον κάνει να νιώσει ασφαλής. Ίσως ο Σούταλο εξελιχθεί σε τέτοιο παίκτη, αλλά στη Ν. Φιλαδέλφεια δεν περίμενες να κάνει και πολλά έχοντας τον Κροάτη δίπλα σε ποδοσφαιριστή (Γένσεν), ο οποίος δεν είναι στόπερ, αλλά στον Άρη αναγκάζεται να παίζει εκεί, επειδή το θέμα απόκτησης κεντρικού αμυντικού αφέθηκε στην τύχη του.
Από την άλλη, ο Άρης «δε θα πάρει στόπερ, για να πάρει», όπως είπε ο προπονητής των «κιτρινόμαυρων», για να μπερδέψει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Θέλει μεν στόπερ, αλλά δε θα πάρει, για να πάρει... Ποιος είναι, τελικά, ο κατάλληλος και πόσο πρέπει να παραταθεί η μεταγραφική περίοδος, για να έρθει ποδοσφαιριστής που είναι στόπερ και όχι να μοιάζει με στόπερ;
Αν αυτό είναι το σκεπτικό των ανθρώπων, που μεταφέρουν στον Γρηγορίου, τότε η μισή και πάνω σεζόν θα αναλωθεί στις ευχές για υγιή Φαμπιάνο, παρά το γεγονός πως δε θα γίνουν περισσότερα από όσα γίνονται ήδη.
Εν πάσει περιπτώσει, το ένα φέρνει το άλλο, όπως είδαμε στην Allwyn Arena, όπου ο Άρης δεν είχε καμία τύχη και, εδώ που τα λέμε, δεν την έψαξε. Οι Θεσσαλονικείς βρέθηκαν απέναντι στην -ίσως- όχι καλύτερη ομάδα της Ελλάδας αλλά στην πιο... ομάδα και έφεραν τον Γρηγορίου στην άβολη θέση να διαλύει τον άξονα, αφαιρώντας από την εντεκάδα τον Τομ Ντέλε Μπασίρου (όχι πως τα πήγε καλά όσο έπαιξε), για να βάλει τον Μάρτιν Χόνγκλα, ο οποίος πρέπει να υπέστη σοκ από την όλη κατάσταση και, προφανώς, δεν ήταν έτοιμος για τέτοιο παιχνίδι.
Το τελικό σκορ είναι πολύ βαρύ και το χειρότερο είναι πως ο Άρης παραδόθηκε νωρίς και άφησε τα κομμάτια του, για να τα συμμαζέψει ο Γρηγορίου, ο οποίος ήθελε αλλά δεν μπορούσε.
Υ.Γ: Η παρουσία Γιαννιώτα, ελλείψει άλλων, εξελίσσεται σε απουσία, όταν τα παιχνίδια είναι υψηλών απαιτήσεων. Μόνο με το πείσμα, δε φτάνεις μακριά.
Υ.Γ.1: Ο Παλάσιος εξαφανίζεται στα αριστερά, ο Γκαρέ θέλει να παίζει δεξιά αλλά πού είναι ο παίκτης που θα κάνει τη διαφορά... σταθερά;
Υ.Γ.2: Η νοοτροπία θέλει προσωπικότητες και παίκτες που το έχουν μέσα τους. Δε διδάσκεται σε on-line σεμινάρια, δεν είναι τακτική που κρέμεται στον πίνακα.
