Άρης: Η πραγματική ζωή πίσω από την ιστορία ενός προπονητή
Το μερίδιό του στην επιτυχία μέσα σε φουλ αποτυχημένη σεζόν διεκδικεί ο Μιχάλης Γρηγορίου. Είναι ο μοναδικός εργαζόμενος στην εταιρεία, ο οποίος μπορεί να εισπράξει bonus από τον εργοδότη του, εφόσον το ενδεχόμενο παραμονής μετατραπεί σε παραμονή. Και δεν είναι pulp fiction είναι κάτι που θα γίνει -επίσημα- γνωστό λίγο μετά την ολοκλήρωση της Stoiximan Super League, δηλαδή, από Κυριακή (17/5) και μετά.
Όταν ένας προπονητής, ο οποίος ξέρει ότι υπέγραψε με ορίζοντα 6μήνου -ούτε μέρας παραπάνω- και φτάνει να δηλώσει ότι η παραμονή «υφίσταται ως ενδεχόμενο», τότε δεν ερμηνεύει τα άστρα και τη φορά των πλανητών, αλλά έχει πάρει την πληροφορία. Πρώτο επίπεδο επιτυχίας... δικό του και, όπως διακρίνεται στο βάθος θα ξεπεράσει και τον φαβοριτισμό του Νίκου Παπαδόπουλου.
Ο προπονητής του Λεβαδειακού είχε ζητήσει συγκεκριμένα ποσά από τον Θόδωρο Καρυπίδη, ο οποίος ήταν διστακτικός και το θέμα είχε μείνει κάπως στάσιμο, αλλά οι αποχρώσες ενδείξεις που δεν απείχαν και από τις αποδείξεις έδειχναν πως θα έκανε -σύντομα- το δρομολόγιο Λιβαδειά-Θεσσαλονίκη.
Ο Γρηγορίου πάλι γύρισε πλάτη σε κάθε τι γραφόμενο και λεγόμενο, αν και γνώριζε από πρώτο χέρι πολλές πτυχές του... ρεπορτάζ, και μετά από πέντε ματς χωρίς νίκη (τέσσερα στην κανονική περίοδο και ένα στα play off), άρχισε να γυρίζει υπέρ του την «καλή δουλειά», που γινόταν στο «Δασυγένειο».
Καλή δουλειά, χωρίς αίσθηση πίεσης
Η υπερβολή από τη λογική απέχει μερικά χιλιοστά. Ο Γρηγορίου παρέλαβε ένα σφιγμένο -μυϊκά και πνευματικά- γκρουπ ποδοσφαιριστών, το οποίο είχε χάσει τη διάθεση για μπάλα. Ο Μανόλο Χιμένεθ τέντωνε τους ποδοσφαιριστές με αποτέλεσμα να εμφανίζονται σαν να έπαιζαν το πρώτο φιλικό μετά από 5 μέρες διπλών προπονήσεων στην προετοιμασία. Ο Γρηγορίου εντόπισε το πρόβλημα, το διόρθωσε, απελευθέρωσε τους ποδοσφαιριστές και η ευτυχής -για εκείνον- συγκυρία ήταν πως το... άγχος της 5ης θέσης δεν μπλόκαρε κανέναν, γιατί ο Άρης ήταν το outsider. Οι «κιτρινόμαυροι» θυμήθηκαν ξανά πώς είναι η αίσθηση της νίκης, αλλά κάθε ιδέα stress έφυγε από τη στιγμή που ο ΟΦΗ κέρδισε τον ΠΑΟΚ, πήρε το Κύπελλο και βγήκε Europa League. Έτσι, οι παίκτες του Γρηγορίου -απλούστατα- έπαιζαν μόνο για τους εαυτούς τους και ο Γρηγορίου έβλεπε την «καλή δουλειά» να προμοτάρεται -παραπάνω από το φυσιολογικό- μέσω τα Media και να φτάνει και στα αφτιά του Καρυπίδη, που είναι το μόνο εύκολο.
Ο Γρηγορίου καταλάβαινε πως μόνο κέρδη θα του αφήσει ενδεχόμενη κατάκτηση της 5ης θέσης, ακόμη και το... ενδεχόμενο αυτής καθαυτής της παραμονής. Και όσο το σενάριο δουλεύεται τόσο μπορεί να μεταφερθεί και στην πραγματική ζωή, γιατί ο Καρυπίδης είναι τόσο απρόβλεπτος όσο και η 11χρονη διαδρομή του στην ΠΑΕ Άρης.
Το ίδιο λάθος ή μήπως όχι;
Ο Άρης και ο επικεφαλής της ποδοσφαιρικής Ανώνυμης Εταιρείας έχει «ιστορική» ευκαιρία να διαλέξει προπονητή, ελλείψει ευρωπαϊκών υποχρεώσεων και «σκληρού» προγραμματισμού. Και το λέμε αυτό, χωρίς δόση υπερβολής, γιατί τα παραδείγματα προπονητών, τους οποίος ο Καρυπίδης ήθελε να διώξει, με την ολοκλήρωση της σεζόν, αλλά τελικά τους κρατούσε, για να τους διώξει 2-3 μήνες μετά, είναι τόσα που δεν χρειάζονται υπενθύμιση και -κυρίως- επανάληψη.
Αν ο Καρυπίδης κρίνει ότι ο Άρης της σεζόν 2026-27, που, όπως φαίνεται, θα έχει χαμηλότερο μπάτζετ και μικρότερα συμβόλαια, είναι συμβατός με τη λύση Γρηγορίου, τότε ας το αποφασίσει, επειδή ο ίδιος το πιστεύει και όχι επειδή τον «έκαναν» να το πιστέψει. Αν ο Παπαδόπουλος είναι ακριβός, για τα φετινά δεδομένα, είναι «τίμιο» να τον παραμερίσει και να πάει στην (όχι και τόσο) δοκιμασμένη λύση του Γρηγορίου ή όποια άλλη προκύψει στην πορεία.
Αν πρόκειται, όμως, ο Γρηγορίου να έχει την ίδια καθημερινότητα και ρουτίνα με τους προκατόχους του, σε θέματα οργάνωσης αγωνιστικού και μεταγραφών, τότε η τύχη του είναι μάλλον προδιαγεγραμμένη, αλλά το σημαντικότερο είναι η επιβίωση του Άρη και όχι των μονάδων του, όποιες κι αν είναι αυτές.
Η δομή και ο άνθρωπος που την καθορίζει, είναι εξόχως σημαντικότερη από το όνομα ή το πρόσωπο στην άκρη του πάγκου. Αν το πλαίσιο μείνει αναλλοίωτο, απλώς, ένας ολόκληρος οργανισμός, όπως ο Άρης, θα κυνηγάει την ουρά του, προσφέροντας όνειρο σε κάθε φιλόδοξο προπονητή ή ποδοσφαιριστή, που ψάχνει διέξοδο στην καριέρα του.
