Άρης: Δύο συμβολισμοί γύρω από τον Μάγκνουσον

Κάτι από Στίβεν Τσούμπερ θύμισε η κατάληξη του ενδιαφέροντος του Άρη στον Χόρντουρ Μάγκνουσον, ο οποίος κατέληξε στον Ατρόμητο Περιστερίου. Οι «κιτρινόμαυροι» ενδιαφέρθηκαν μεν για τον Ισλανδό στόπερ και από το στόρι εξάγονται δύο βασικά συμπεράσματα. Το ένα αφορά στο κομμάτι της Επικοινωνίας και το άλλο στις διαθέσεις των «κιτρινόμαυρων» αναφορικά με τα κριτήρια των επιλογών στις φετινές καλοκαιρινές μεταγραφές.

Η αξία ενός ποδοσφαιριστή δε στρέφεται -αποκλειστικά- γύρω από το πού υπογράφει και πως αυξάνει ή ατονεί το ενδιαφέρον μίας ομάδας. Στην περίπτωση Μάγκνουσον, ο Άρης γνώριζε -από πρώτο χέρι- με ποιον είχε να κάνει, γι' αυτό και η φάση του ενδιαφέροντος είχε διαφορετικά στάδια. Το «φαίνεσθαι» είναι ο τρόπος, που κοινοποιήθηκε από το... αρμόδιο τμήμα το ενδιαφέρον στον Ισλανδό κεντρικό αμυντικό.

Όπως και στην περίπτωση Λίντσεϊ Ροζ, που η ΠΑΕ «διέρρεε» περί πιθανής παρουσίας του στην πρώτη της ομάδας, τη στιγμή που δεν είχε γίνει η παραμικρή συζήτηση με τον ποδοσφαιριστή, έτσι και με τον Μάγκνουσον, πέρασε προς τα έξω το ενδιαφέρον, επειδή κάτι έπρεπε να «κινηθεί» στην ειδησεογραφία. Γιατί, ποτέ ο Άρης δεν έφτασε σε βαθμό να θέλει τόσο πολύ τον παίκτη, ώστε να τον φωνάξει για υπογραφές. Αν το ήθελε, προφανώς, και θα τον έκλεινε και ας ζητούσε πολλά περισσότερα από όσα αμειβόταν στον Λεβαδειακό. Το σκεπτικό, όμως, είχαμε εξηγήσει προ δύο μηνών, μετά την ιστορία με τον Ταξιάρχη Φούντα (και εδώ δε χωρούν (επαναλαμβανόμενες συμπτώσεις) και ενδιάμεσα του Ντάνιελ Μαντσίνι.

Και τι έγινε στο τέλος;

Η επικοινωνία της ΠΑΕ για έναν 33χρονο ποδοσφαιριστή έφερε αντίθετα αποτελέσματα, γιατί ο Άρης βγαίνει ο «χαμένος» στα μάτια κάποιας μερίδας κόσμου, η οποία πιστεύει ότι ο Μάγκνουσον προτίμησε τον Ατρόμητο έναντι των Θεσσαλονικέων. Μας συγχωρείτε που χαλάμε -και πάλι- το αφήγημα, αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι. Όσοι είναι καλοί στην απνευστί αποστήθιση και παπαγαλία, σίγουρα κερδίζουν πόντους και απολαμβάνουν προνομίων. Άλλωστε, η παπαγαλία είναι η βασική επιδίωξη.

Παρόμοιο συμβάν και με τον Στίβεν Τσούμπερ, τον περασμένο Ιανουάριο. Ο Ελβετός προτίμησε όχι ομάδα, αλλά πόλη. Ήθελε Αθήνα, ανεξαρτήτως πού κατέληξε, αν και συμπτωματικά, ήταν και πάλι ο Ατρόμητος. Οι εντυπώσεις, όμως, είναι όπως τα stories στα κοινωνικά δίκτυα. Διαρκούν 24 ώρες (άντε λίγο παραπάνω), τις βλέπουν χιλιάδες, αλλά τις θυμούνται ελάχιστοι. Απλώς, όταν οι επικοινωνιακοί χειρισμοί είναι... όπως είναι, τέλος πάντως, συμφέρει η κοντή μνήμη. Οι καλοί στην αποστήθιση, όμως, ξεχνούν πάντα ευκολότερα και γρηγορότερα.

Τι δείχνει η κατάληξη του Μάγκνουσον

Δεδομένα ο Άρης θέλει να κλείσει αριστεροπόδαρο στόπερ. Κούρασε πολύ η επανάληψη της φράσης. Οι προσπάθειες πολλές, το αποτέλεσμα μηδενικό, αλλά η ΠΑΕ δε βιάζεται τόσο, για να κλείσει έναν παίκτη, ο οποίος ζητούσε παραπάνω και αποτελεί καλό ερώτημα με πόσα συμφώνησε στον Ατρόμητο. Μήπως η πρόταση των «κιτρινόμαυρων» δεν ήταν καλή; Δύσκολο να έχει συμβεί, ακόμη και στο πιο σφιχτό πλαίσιο, στο οποίο κινείται πλέον ο οργανισμός.

Τι δείχνει, όμως, η κατάληξη του 33χρονου Μάγκνουσον;

Μήπως ο Άρης στρέφεται σε νεότερους ποδοσφαιριστές; Νεότεροι ηλικιακά, όχι και άπειροι, όμως, οι οποίοι θα έχουν μέλλον και τα συμβόλαιο διετίας και τριετίας θα έχουν... αξία, την οποία θα επιδιώξει να εξαργυρώσει -μελλοντικά- η εταιρεία.

Γιατί να κλείσεις τον 33χρονο Μάγκνουσον (με το βαρύ ιστορικό τραυματισμών) και να ανανεώσεις τον 34χρονο Ροζ, δεν απαιτεί και πλεόνασμα χρημάτων ή διαπραγματευτικών ικανοτήτων. Αυτά τα συζητάμε για τους νεότερους και, αν τελικά, η ΠΑΕ αλλάξει μεταγραφική στρατηγική.

Ακούστε και το σχετικό απόσπασμα για Μάγκνουσον από το 22:00 και μετά: