Από το -15 στη σπουδαία νίκη: Το μέταλλο μίας ομάδας που δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω

Σπουδαία νίκη για τον ΠΑΟΚ στην Ισπανία
Από το -15 στη σπουδαία νίκη: Το μέταλλο μίας ομάδας που δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω

Ο ΠΑΟΚ πανηγύρισε μία σπουδαία νίκη επί της Μανρέσα με 80-88, ανέβασε το ρεκόρ του στο 6-2 και έκανε αποφασιστικό βήμα για την κατάληψη μίας εκ των δύο πρώτων θέσεων του ομίλου. Παρότι απέχουμε αρκετά, όλα δείχνουν ότι η αναμέτρηση με την Μπαχτσεσεχίρ (29/12) θα είναι εκείνη που θα κρίνει την πρωτιά στον τέταρτο όμιλο.

Η αντίδραση που έβγαλε στην Ισπανία ήταν απρόσμενη, αλλά άκρως πειστική. Απρόσμενη όχι γιατί δεν έχει την ποιότητα να το κάνει, αλλά επειδή βρισκόταν σε ένα δύσκολο σημείο. Το γήπεδο έμοιαζε... κατηφορικό, με τη Μανρέσα να έχει βάλει για τα καλά τους οπαδούς της στην εξίσωση. Όλα έδειχναν ότι η ομάδα του Ντιέγκο Οκάμπο θα επιχειρούσε να καλύψει τη διαφορά των 15 πόντων, με την οποία είχε ηττηθεί (93-78) στην PAOK Sports Arena.

Ένας ΠΑΟΚ χωρίς τον Τσέντι Όσμαν, χωρίς τον Μάρκους Φόστερ, αλλά κυρίως χωρίς καθαρό μυαλό από το 20' έως το 23', βρέθηκε να χάνει με 15 πόντους (63-48). Κάπου εκεί, όμως, όλα γύρισαν τούμπα. Ο Δικέφαλος έπαιξε συγκλονιστική άμυνα, καθώς από εκείνο το σημείο και έπειτα περιόρισε τη Μανρέσα στους μόλις 17 πόντους, την ίδια στιγμή που ο ίδιος σημείωσε 40! Μία ανατροπή που επισφραγίστηκε με μία άκρως καθοριστική νίκη για τις ισορροπίες του ομίλου.

Όλοι έδωσαν κάτι

Δεν χρειάζεται να μιλήσουμε ιδιαίτερα για τον Μπριν Ταϊρί. Η κλάση του ήταν δεδομένη και φρόντισε να το επιβεβαιώσει ξανά. Αυτή τη φορά, όμως, ήταν η σειρά του Τρέβορ Χάτζινς να βγει μπροστά, σημειώνοντας 18 πόντους και ευστοχώντας σε ορισμένα τεράστια σουτ που έδωσαν πολύτιμες λύσεις στον ΠΑΟΚ.

Σημαντική ήταν και η συνεισφορά του Νίκου Χουγκάζ, ενώ ο Νικ Καλάθης ήταν... σε εργοστασιακές ρυθμίσεις, κάνοντας λίγο από όλα και προσφέροντας την απαραίτητη ισορροπία. Ο Ναζ Μήτρου-Λονγκ είχε ένα μεστό πρώτο ημίχρονο, όπως και ο Ντονάτας Μοτιεγιούνας. Ο ΡαϊΚουάν Γκρέι, αν και δεν είχε σκοράρει μέχρι εκείνο το σημείο, πέτυχε το τρίποντο-μαχαιριά (77-82, 3:09 πριν από το τέλος).

Ξεχωριστή αναφορά αξίζει και στον Κάιλ Αλεξάντερ, ίσως τον πιο αδικημένο παίκτη του ρόστερ στα μάτια του κόσμου. Για ακόμη μία φορά ήταν απολαυστικός κοντά στο καλάθι, έδωσε πολλές μάχες, κέρδισε τις περισσότερες και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο σερί του Δικεφάλου στην τρίτη περίοδο.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ