Αν είχε πρόσωπα η ήττα του ΠΑΟΚ στη Λιθουανία

Ας ξεφύγουμε από τη λογική του ότι κάποια στιγμή θα ερχόταν και η ήττα για τον ΠΑΟΚ. Νομοτελειακά έρχεται για κάθε ομάδα και γι’ αυτήν την ομάδα που επί της ουσίας δημιουργήθηκε από την αρχή, ίσως και να άργησε περισσότερο από όσο θα μπορούσε κανείς να την περιμένει. Ήρθε όμως από τη Λιετκάμπελις και πάνω σε αυτήν θα πρέπει να αποκομίσει οφέλη και όχι αφορμές για εύκολη, ισοπεδωτική κριτική.

Ο Τρινκιέρι δεν «έδωσε» κανέναν γιατί θα ήταν μία κακή επιλογή να το κάνει. Κι όμως, η ήττα του ΠΑΟΚ στο Πανεβέζις μπορεί να θεωρηθεί ότι είχε πρόσωπα. Όχι με την έννοια ότι την ευθύνη τη μοιράζονται ένας ή δύο παίκτες. Περισσότερο με την έννοια ότι υπάρχουν παίκτες που ακόμη είναι εκτός πνεύματος. Κι αυτό όμως είναι φυσιολογικό μέχρι ενός σημείου γιατί δεν προσαρμόζονται όλοι με την ίδια ταχύτητα. Δεν χρειάζεται λοιπόν ιδιαίτερη ανάλυση για το ότι…

Ο Τρέβορ Χάτζινς, που δεν ήταν στην πρώτη πεντάδα, μπήκε, έπαιξε 4,5 λεπτά και δεν ξαναμπήκε γιατί ήταν εντελώς έξω από το πνεύμα του αγώνα. Αν είχε μία διαφορετική εικόνα στα προηγούμενα παιχνίδια, θα μπορούσε κανείς να μιλήσει απλά για κακό βράδυ. Δεν ήταν όμως, αφού ο Αμερικανός χωρίς αμφιβολία προσπαθεί να βρει τον ρόλο του μέσα από ένα παιχνίδι έξω από την ομάδα. Σε έναν μικρότερο βαθμό μπορεί να το πει κανείς αυτό και για τον Μπριν Ταϊρί. Ο ΠΑΟΚ διαβάζει με πολύ διαφορετικό τρόπο το παιχνίδι χωρίς τον Καλάθη και η νοοτροπία του σκόρερ που έχουν και οι δύο Αμερικανοί είναι η εξήγηση. Δεν είναι όμως η λύση.

Ο Κάιλ Αλεξάντερ δυσκολεύεται πολύ να υπηρετήσει το παιχνίδι με αλλαγές στην άμυνα και εκεί οι αντίπαλοι τον «χτυπάνε» με ανησυχητική συχνότητα. Θα κόψει ή θα αλλοιώσει σουτ, θα καρφώσει την μπάλα μετά από δημιουργία των γκαρντ αλλά ασφαλώς και δεν αρκεί.

Έλλειψη πάθους. Γιατί;

Για να μην μπλέξουμε περισσότερο σε αυτού του είδους την ανάγνωση από την οποία δεν μπορούν να εξαιρεθούν πολλοί, στα πρόσωπα της πρώτης ευρωπαϊκής ήττας ασφαλώς και περιλαμβάνεται ο Αντρέα Τρινκιέρι. Ο ΠΑΟΚ έχει ατελείωτες ώρες δουλειάς, ταξιδιών και αγώνων μπροστά του, να κάνει όμως η αναφορά σε έλλειψη πάθους είναι συνολική ευθύνη και βέβαια δεν αφορά και τους 16 παίκτες του ρόστερ. Μπορεί, αλήθεια, να υπάρχει λόγος για έναν, δύο ή και για όλους ξεχωριστά να μην προσεγγίσουν το παιχνίδι με το απαραίτητο πάθος; Ασφαλώς και όχι. Είναι θέμα συνολικά του οργανισμού για τους κάνουν να το εμφανίσουν.

Ο ΠΑΟΚ ωστόσο μπορεί να κρατήσει 1-2 οφέλη της χθεσινής βραδιάς. Το πόσο επιδραστικός μπορεί να γίνει ο Ραϊκουάν Γκρέι, πολύ περισσότερο όταν αρχίσει να γίνεται παράγοντας και στο κομμάτι της εκτέλεσης και το πόσο διαφορετικό μπορεί να γίνει το παιχνίδι με 15-20 ποιοτικά λεπτά του Μοτιεγιούνας που βέβαια θα ήταν αφύσικο να παίξει χθες περισσότερο.

Οι υπόλοιπες εξηγήσεις της ήττας, άλλες ορατές και άλλες όχι, θα δοθούν στην πράξη. Από τη διαχείριση των αμέσων επόμενων ημερών και αγώνων.