Πολύ γλυκιά είναι η δικαίωση μιας προσωπικής άποψης. Κουράστηκα να λέω και να γράφω ότι καμία ομάδα δεν είναι καλύτερη από τον ΠΑΟΚ. Τον κανονικό ΠΑΟΚ. Οσες και όποιες αγωνιστικές αδυναμίες να έχει ο φετινός ΠΑΟΚ κανένας από τους ανταγωνιστές του δεν είναι ανώτερος. Το απέδειξε περίτρανα ο ίδιος, κάνοντας πάρτι στο Καραϊσκάκη και παίρνοντας εύκολα την πρόκριση από τον Ολυμπιακό, το απέδειξε όμως και ο ΟΦΗ, οποίος έβγαλε νοκ άουτ την ΑΕΚ μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Για τον Παναθηναϊκό δεν το συζητάμε καν. Ακόμη κι αυτό το 3-0 επί του φετινού “μικρού” σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια Αρη είναι μαγική εικόνα. Ενα χαλβατζίδικο γκολ στο μακρινό σουτ του Μπακασέτα, δύο ηλίθια πέναλτι που έκανε ο Ρόουζ και το άχαστο που έχασε ο Μόντσου από τα τρία μέτρα σε άδεια εστία, του χάρισαν την πρόκριση και τον έστειλαν αντίπαλο του ΠΑΟΚ στους ημιτελικούς.
Δεν μένει παρά να τον στείλει αδιάβαστο, σε διπλούς πλέον αγώνες, ο ΠΑΟΚ και να πάει θριαμβευτικά στον τελικό, στον οποίο για δεύτερη φορά στην ιστορία του θα αντιμετωπίσει μια ομάδα, τον Λεβαδειακό ή τον ΟΦΗ, που δεν συγκαταλέγεται στους “μεγάλους”. (Η πρώτη ήταν το 1985 όταν αντιμετώπισε τη (σπουδαία, ωστόσο, εκείνα τα χρόνια) Λάρισα. Στους 22 από τους 23 τελικούς στους οποίους έφτασε έως σήμερα ο ΠΑΟΚ, νικώντας στους 8, αντιμετώπισε Ολυμπιακό, ΑΕΚ, Παναθηναϊκό και Αρη! (Και, φυσικά, με τους τρεις της Αθήνας έπαιξε όλους τους τελικούς σε αθηναϊκά γήπεδα, με εξαίρεση τους δύο με την ΑΕΚ στο Πανθεσσαλικό). Με άλλα λόγια, ένας τελικός για τον ΠΑΟΚ ποτέ δεν ήταν εύκολος, σε αντίθεση με τους τρεις της Αθήνας που κέρδισαν Κύπελλα παίζοντας σε τελικούς με Πανιώνιο, Πιερικό, ΟΦΗ, Αθηναϊκό, Απόλλωνα Αθηνών, Ιωνικό, Ατρόμητο, Αστέρα Τρίπολης και Ξάνθη...
Μετά τη νίκη επί του Παναιτωλικού έγραφα: “Την επόμενη μεγάλη ευχάριστη είδηση την περιμένουμε την Πέμπτη με τη νίκη-πρόκριση επί του Ολυμπιακού. Εννοείται ότι δεν είναι εύκολο, εννοείται ότι ο ΠΑΟΚ πρέπει να πιάσει υψηλά στάνταρ απόδοσης και να αποφύγει ολιγωρίες και λάθη, αλλά, όπως και να το κάνουμε, δεν είναι ο Ολυμπιακός ένας αντίπαλος ανώτερος από έναν σοβαρό, αποφασιστικό, γεμάτο ενέργεια, ΠΑΟΚ. Ο οποίος ΠΑΟΚ, αν μη τι άλλο, οφείλει και στον εαυτό του και στον κόσμο του να βγει από τη δύσκολη θέση στην οποία μπήκε, όντας υποχρεωμένος να παλέψει μέσα στο Καραϊσκάκη για την πρόκριση στους “4”, μόνο και μόνο επειδή είχε “κατορθώσει” να χάσει με 4-1 από τον Λεβαδειακό”. Και επειδή δεν μπόρεσε να κερδίσει με ένα γκολ περισσότερο τη Μαρκό, προσθέτω σήμερα.
Οντως, λοιπόν, αποδείχτηκε η ανωτερότητα του ΠΑΟΚ ακριβώς επειδή απέφυγε ολιγωρίες και λάθη, ήταν σοβαρός, ήταν αποφασιστικός, ήταν γεμάτος ενέργεια, ήταν και αποτελεσματικός. Και, όπως είπε ο πάντα κύριος, με όλη τη σημασία της λέξης, Μεντιλίμπαρ, σε κανένα σημείο του αγώνα και σε κανέναν τομέα δεν ήταν ο Ολυμπιακός καλύτερος από τον ΠΑΟΚ. Ναι, στο πρώτο 15λεπτο οι στιγμές βοήθησαν να δούμε δύο υπέροχα γκολ, που μπορεί και να μην τα πετύχαινε ο ΠΑΟΚ, κάλλιστα όμως θα μπορούσε να πετύχει σε άλλες φάσεις αν δεν είχε αλλάξει το 0-0. Το τόνισε και ο ίδιος ο προπονητής του Ολυμπιακού όταν προσπάθησαν να προκαλέσουν μία δήλωσή του που να περιέχει δικαιολογίες και κάλυψη της κατωτερότητας του Ολυμπιακού.
Ομως, γιατί να μην τα πετύχαινε ο ΠΑΟΚ αυτά τα δύο γκολ; θα μου πείτε. Εντάξει, υποθετικά μιλάμε, για να δώσουμε έμφαση στην επιβλητική επικράτηση του ΠΑΟΚ, που, βάσει όλης της εικόνας του αγώνα, ήταν βέβαιο ότι θα προέκυπτε, όποιος κι αν ήταν ο τρόπος. Λέω, λοιπόν, ότι θα μπορούσε να τα χάσει ο πιτσιρικάς ο Μύθου και να μην καταφέρει να αποφύγει τον Τζολάκη. Μετά θα μπορούσε να χάσει το κοντρόλ, μια που η μπάλα έμεινε λίγο πίσω και δυσκολεύτηκε να την κρατήσει στον έλεγχό του. Οποιο από τα δύο συνέβαινε, δεν θα γινόταν το 0-1. Για το εκπληκτικό 0-2, σίγουρα το βάζω μέσα στα 10 πιο ωραία γκολ που έχω δει από τον ΠΑΟΚ στα 55 πλας χρόνια που παρακολουθώ ποδόσφαιρο. Φαντασμαγορικό γκολ. Χάρμα οφθαλμών. Οσες φορές και να το δεις, δεν το χορταίνεις. Η σέντρα του Τάϊσον προς τον Ζίβκοβιτς, το εναέριο γύρισμα του Σέρβου προς τον Οζντόεφ και το σουτ ποίημα του Ρώσου που έστειλε την μπάλα στο απέναντι παραθυράκι της εστίας του Τζολάκη. Ο οποίος, απλά, γύρισε να δει την μπάλα και να απολαύσει κι εκείνος την γκολάρα που έφαγε. Χρειαζόταν ωστόσο και λίγη τύχη. Και στο γύρισμα του Ζίβκοβιτς, ώστε να βρει βολικά την μπάλα ο Οζντόεφ και, πολύ περισσότερο, στο να πιάσει ο Οζντόεφ το τέλειο σουτ ώστε να πάρει η μπάλα την πορεία που πήρε και να βρει τη δεξιά... αράχνη της εστίας του Ολυμπιακού.
Ναι, αλλά ακόμη κι αν δεν κατάφερνε να σκοράρει ο ΠΑΟΚ σ' αυτές τις δύο περιπτώσεις, θα το πετύχαινε με μαθηματική ακρίβεια αργότερα στις άλλες ευκαιρίες που δημιούργησε και έχασε, κυρίως με τον Ζίβκοβιτς. Αν δεν το είχε το γκολ, θα το έβρισκε. Εχοντας ήδη δύο γκολ, πιο πολύ ενδιέφερε την ομάδα η διαχείριση και όχι να τα κάνει τρία ή τέσσερα. Εξ ου και το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός έχασε δύο ευκαιρίες όλες κι όλες κι εκείνες στις καθυστερήσεις, όταν, πολύ κακώς για εμένα, ο ΠΑΟΚ καθόταν πίσω και οι παίκτες του απλώς... κοπανούσαν όπως-όπως την μπάλα για να τη διώξουν μακριά. Κι αυτό είχε αρχίσει όχι στις καθυστερήσεις των τεσσάρων λεπτών που έγιναν πέντε, αλλά με το που έδειξε ο δείκτης του χρονομέτρη 80. Επί 15 λεπτά βλέπαμε τους παίκτες του ΠΑΟΚ να μην κρατάνε μπάλα, να μην κυκλοφορούν μπάλα, να μην μπορούν να σταυρώσουν μια επίθεση, απλά να χρονοτριβούν και να διώχνουν όπως-όπως. Ηταν το μόνο που δεν μου άρεσε από τον χθεσινό απολαυστικό σε όλα τα επίπεδα ΠΑΟΚ.
Κι ας μην ήταν απολαυστικός όσο μας έχει συνηθίσει ο Κωνσταντέλιας. Σα να είχε επηρεαστεί κι αυτός από την ίωση, σα να ήταν γενικώς αδιάθετος, σα να...λυπήθηκε τον Ολυμπιακό, σαν κι εγώ δεν ξέρω τι μπορεί να συνέβαινε, πάντως ήταν αυτό ένα από τα ελάχιστα παιχνίδια που δεν πρόσφερε κάτι ιδιαίτερο στον κόσμο, πέρα από την προσφορά προς την ομάδα με τα τρεξίματα και την ενέργειά του. Ούτε αυτή η προσφορά είναι μικρή, αλλά μιλάμε για τον αγαπημένο μας μάγο, που τόσο μας έχει καλομάθει...
Για να τελειώσω όπως άρχισα: Ναι, ο ΠΑΟΚ είναι ανώτερος από όλους. Ναι, ήδη από χθες είναι φαβορί για την κατάκτηση του Κυπέλλου. Προφανώς μπορεί να πάρει ΚΑΙ το Πρωτάθλημα, να κάνει, δηλαδή, πάλι νταμπλ. Και, ναι, μπορεί να προχωρήσει μακριά και στο Γιουρόπα Λιγκ. Από τους παίκτες και τον Λουτσέσκου εξαρτώνται όλα. Και από την επιπλέον ποιοτική μεταγραφική ενίσχυση, διότι εχθρός του καλού είναι το καλύτερο...
ΥΓ: Προσοχή! Μην πάμε από τους πανηγυρισμούς στα μοιρολόγια. ΠΑΟΚ-ΟΦΗ την Κυριακή. Εχει μεταμορφωθεί μέσα στον Δεκέμβριο ο ΟΦΗ. Εχει γίνει άλλη ομάδα. Είναι πάρα πολύ επικίνδυνος. Ας σκεφτούν οι παίκτες του ΠΑΟΚ ότι αντίπαλός τους είναι ο Ολυμπιακός. Κι ας είναι εξίσου σοβαροί, με την ίδια ενέργεια από το πρώτο λεπτό. Και την Κυριακή και σε κάθε ανεξαίρετα αγώνα. Ολοι όσοι παίζουν και για όσα λεπτά παίζουν...