Αλέσιο, δεν χρειάζονται λόγια, οι «απαντήσεις» δίνονται στο γήπεδο

Όλοι όσοι αγαπάνε το ποδόσφαιρο θα αρχίσουν με ένα «μπράβο» στην ομάδα του Παναγιώτη Χριστοφιλέα για το ωραίο ποδόσφαιρο που έπαιξε στην Τούμπα (δεν κάνει εύκολα 2,35xgoals μία ομάδα κόντρα στον ΠΑΟΚ στην έδρα του) και έναν καλό λόγο παραπάνω για τον Κοσταρικανό, Κένεθ Βάργκας που με την χθεσινή εμφάνισή του, τα δύο γκολ που σημείωσε (το ένα με κερδισμένο δικό του πέναλτι), την πάσα κλειδί που έβγαλε στο τρίτο γκολ της Καλαμάτας και την κερδισμένη αποβολή του Τσιφτσή λίγο νωρίτερα, έβαλε τον εαυτό του στην λίστα των υπό παρακολούθηση παικτών από τις μεγάλες ελληνικές ομάδες.

Ο 27χρονος μεσοεπιθετικός γνώριζε πόσο μεγάλη ευκαιρία (θα την χαρακτήριζε κανείς, ευκαιρία καριέρας) ήταν για εκείνον μία εξαιρετική εμφάνιση κόντρα σε μία ομάδα του μεγέθους του ΠΑΟΚ και φρόντισε να την εκμεταλλευτεί στο έπακρο. Εκανε, δηλαδή, ότι απέτυχαν να κάνουν οι παίκτες του Αλέσιο Λίσι που είχαν την δυνατότητα με νίκη να βρεθούν στην πρώτη θέση της βαθμολογίας, συγκάτοικοι με τον Παναθηναϊκό και την πέταξαν στα σκουπίδια.

Το κάζο ήταν πρωτοφανές και από χθες το βράδυ όταν ο Κατσικογιάννης σφύριξε για τελευταία φορά στο ματς, πλανάται το ερώτημα «τι έφταιξε και ο ΠΑΟΚ ήταν τόσο αποκαρδιωτικός;». Προσπάθησα να πάρω απάντηση από τον ίδιο τον προπονητή του ΠΑΟΚ στη συνέντευξη Τύπου μετά το ματς και όταν τον ρώτησα αν μετάνιωσε για κάτι στην προετοιμασία που επέλεξε να κάνει στο διάστημα της διακοπής λόγω των Εθνικών ομάδων, χωρίς να του αναφέρω κάτι για ρεπό, είπε μόνος του «αν μιλάτε για το θέμα του ρεπό (σ.σ. εννοώντας αυτό που έδωσε την Πέμπτη) δεν ξέρω τι θα είχε συμβεί αν δεν το είχα δώσει». Και μόνο που επέλεξε ο ίδιος να κάνει αναφορά σε αυτό το θέμα χωρίς να ρωτηθεί, δείχνει μία αβεβαιότητα για την ορθότητα της επιλογής που έκανε. Για να το θέσω πιο απλά, έβγαλε την ανασφάλεια που προκύπτει από την απειρία ενός προπονητή στον πρωταθλητισμό.

Μετά Χριστόν προφήτης δεν μου αρέσει να γίνομαι, οπότε δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να παραστήσω τον ειδικό πάνω στο πότε και πόσα ρεπό πρέπει να δίνει ένας προπονητής στους παίκτες του, πόσο μάλιστα τώρα που υπήρξε η πρωτόγνωρη εμπειρία για τις ομάδες της διακοπής τριών εβδομάδων για τους αγώνες του Nations League.

Θα ήθελα, όμως, να καταθέσω την εμπειρία μου από την συνύπαρξη στα χρόνια που κάνω ρεπορτάζ με προπονητές που έχουν περάσει από τον πάγκο του ΠΑΟΚ στο πώς διαχειρίζονταν δύσκολες βραδιές. Το πιο φρέσκο παράδειγμα είναι βέβαια ο κορυφαίος προπονητής στην ιστορία του συλλόγου, ο Ραζβάν Λουτσέσκου που γνωρίζει άριστα πώς να μην χάνει τον έλεγχο των συναισθημάτων. Ο Ρουμάνος κόουτς μπορούσε να κοντρολάρει την απογοήτευση του κόσμου, τα έντονα συναισθήματα μετά από μία αναπάντεχη ήττα, μιλούσε «τόσο-όσο» και έψαχνε άμεσα τις λύσεις για να αντιδράσει η ομάδα του στο αμέσως επόμενο ματς.

Ο Αλέσιο Λίσι έδειξε μία διάθεση να πάρει πάνω του όλη την ευθύνη για το στραπάτσο με την Καλαμάτα και προφανές το έκανε για να μπει ασπίδα προστασίας και να προφυλάξει τους παίκτες του. Ωστόσο, υπάρχει ο κίνδυνος να «κάψει» το δικό του χαρτί και από μόνος του έδωσε στο ματς με τον Ηρακλή εναν χαρακτήρα τελικού επιβίωσης, ακόμη και σε προσωπικό επίπεδο. Ίσως θα πρέπει να είναι πιο φειδωλός σε τέτοιες καταστάσεις και να αποφεύγει να μιλά πολύ, ρίχνοντας όλο το βάρος στο τι πρέπει να κάνει στις προπονήσεις για να διορθώσει τα πράγματα.

Στην προκειμένη, αυτό που πρέπει να κάνει στον ΠΑΟΚ είναι να βρει τον τρόπο να «σφίξει» η ανασταλτική λειτουργία και να μην φτάνουν εύκολα σε θέση βολής οι αντίπαλοι.

Μόνο αν το χθεσινό πάθημα μετατραπεί σε μάθημα, θα μπορούν ο Ιταλός τεχνικός και οι συνεργάτες του να μακροημερεύσουν στον ΠΑΟΚ. Φυσικά, χρειάζεται και την βοήθεια της διοίκησης που καλό είναι να «κλείσει» γρήγορα τις ανανεώσεις που υπάρχουν ανοιχτές (Μιχαηλίδης, Ζίβκοβιτς) για να είναι απόλυτα συγκεντρωμένο το μυαλό όλων των παικτών στους στόχους που έχουν τεθεί.

Υ.Γ. 1 Ήταν μάλλον γραφτό ότι ο Μοναστηρλής θα βουτήξει απότομα στα δύσκολα, καθώς σχεδόν πάντα έτσι γίνεται με τα μεγάλα ταλέντα στον ΠΑΟΚ.

Υ.Γ. 2 Ο ΠΑΟΚ αλλάζει συνεχώς μέσους, αλλά την αρχοντιά του Μεϊτέ με την τρομερή κάλυψη και την έξοχη πάσα της μπάλας, δεν την έχει βρει ακόμη.