Τι ψάχνεις;

100 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΟΚ: Αφιέρωμα στο «ασπρόμαυρο» σπίτι, την Τούμπα

A generic square placeholder image with rounded corners in a figure.

Ο ΠΑΟΚ συμπληρώνει τον 100ο χρόνο ζωής του και το metrosport.gr παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στο «ασπρόμαυρο» σπίτι του συλλόγου, το γήπεδο της Τούμπας που ζει κι αναπνέει τα τελευταία 67 έτη.

Οι Θεσσαλονικείς γιορτάζουν τα 100 χρόνια «πνοής» και σιγά σιγά ετοιμάζονται να μεταφερθούν σε ένα νέο κεφάλαιο της ιστορίας τους, με τις εξελίξεις προς το ξεκίνημα της κατασκευής του καινούριου γηπέδου να τρέχουν τα τελευταία χρόνια. Με το «σπίτι» του ΠΑΟΚ να βρίσκεται στην Τούμπα εδώ και 67 συναπτά έτη με μερικά διαλείμματα, το στάδιο που θα χτιστεί δεν θα αλλάξει τοποθεσία αφού οι «ασπρόμαυροι» οπαδοί έχουν συνδεθεί ακράδαντα με το συγκεκριμένο σημείο. Όμως, πόσα πράγματα διαφοροποιήθηκαν και πως διαμορφώθηκε το γήπεδο μέχρι να πάρει τη μορφή που έχει σήμερα;

Το αντίο στο Σιντριβάνι και το χτίσιμο του νέου γηπέδου

Στα πρώτα χρόνια ζωής του συλλόγου ο Δικέφαλος του Βορρά αγωνιζόταν στο γήπεδο του Σιντριβανίου, ωστόσο το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ζήτησε την απαλλοτρίωσή του το 1956, έτσι ώστε να επεκτείνει τις εγκαταστάσεις του. Με αυτόν τον τρόπο, οι Θεσσαλονικείς καλούνταν να κινηθούν γρήγορα για να βρουν το χώρο που θα στέγαζε το καινούριο στάδιο. Στις αρχές του επόμενου έτους, η επιτροπή γηπέδου κατέληξε στην επιλογή της Άνω Τούμπας, μιας προσφυγικής συνοικίας που θα ταίριαζε με τα όσα πρεσβεύει ο οργανισμός του ΠΑΟΚ. Η έκταση υπολογιζόταν γύρω στα 30 στρέμματα, άνηκε στο Ταμείο Εθνικής Άμυνας και το χρησιμοποιούσαν για να φιλοξενήσουν προσωρινά την εγκατάσταση προσφυγικών οικογενειών και συσμόπληκτων. Ο πρόεδρος της συγκεκριμένης επιτροπής ήταν ο βουλευτής Θεσσαλονίκης και αρμόδιος υπουργός, Γεώργιος Θεμελής, ο οποίος υπέγραψε το συμβόλαιο της πώλησης στο σύλλογο στις 11 Μαΐου του 1957.

Την ίδια ώρα, οι ασπρόμαυροι έπρεπε να καταβάλλουν ένα ποσό και μεταξύ άλλων να καλύψουν τα έξοδα μετεγκατάστασης των προσφύγων που διέμεναν στο χώρο. Αποταμιεύοντας χρήματα από τις εισπράξεις των χρημάτων από τον καιρό που η ομάδα αγωνιζόταν στο Σιντριβάνι, ο ΠΑΟΚ ξεκίνησε το νέο γήπεδο υπό την προεδρία του Γιώργου Χαραλαμπίδη. Το κόστος ήταν τεράστιο για την εποχή και είχε ως αποτέλεσμα το 1/6 του να καλυφθεί από επιχορήγηση της ΓΓΑ, ενώ επίσης ο σύλλογος κυκλοφόρησε το «Λαχείο Ανεγέρσεως Νέου Σταδίου του ΠΑΟΚ» στην τιμή ενός εισιτηρίου αγώνα για τη χρηματοδότηση του έργου, το οποίο μάλιστα έγινε ανάρπαστο και εξαντλήθηκε. Την κατασκευή του σταδίου σχεδίασε ο αρχιτέκτονας, Μηνάς Τρεμπελάς και ο πολιτικός μηχανικός, Αντώνης Τριγλιανός.

Οι εργασίες ξεκίνησαν την άνοιξη του 1958 και ολοκληρώθηκαν σε διάστημα μόλις 14 μηνών, με πολλούς οπαδούς του συλλόγου να προσφέρουν την πολύτιμη εθελοντική τους βοήθεια αφότου σχολούσαν από τις δουλειές τους. Μέχρι το καλοκαίρι του 1959, ο Δικέφαλος του Βορρά είχε ετοιμάσει το νέο του «σπίτι» στην Τούμπα, με αποτέλεσμα η τελευταία επίσημη αναμέτρηση που διεξήχθη στο παλαιό στάδιο να είναι στις 31 Μαΐου του 1959, κόντρα στον Ολυμπιακό που επικράτησε με 2-3. Αντιθέτως όμως, οι ασπρόμαυροι συνέχισαν να το χρησιμοποιούν για αγώνες φιλικού χαρακτήρα στις αρχές της δεκαετίας του 1960.

Από τα εγκαίνια της Τούμπας έως το τρομερό ρεκόρ εισιτηρίων

Η Τούμπα εγκαινιάστηκε στις 6 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς και το παρθενικό παιχνίδι στο καινούριο στάδιο ήταν ένα φιλικό με την ΑΕΚ διάρκειας 70 λεπτών. Εκεί όπου ο ΠΑΟΚ κέρδισε με 1-0 με σκόρερ τον Κουρτζή στο 20’ υπό την παρουσία των 15 χιλιάδων θεατών. Στο πέρασμα των επόμενων ετών, διαπιστώθηκε πως η χωρητικότητά του δεν είναι αρκετή για να καλύψει τις ανάγκες του συλλόγου βάσει της ζήτησης που υπήρχε. Έτσι, το 1966 ξεκίνησαν οι εργασίες επέκτασης και τον Μάρτιο του έτους που ακολουθούσε, καταγράφηκε ο αριθμός των 31.500 εισιτηρίων.

Αρχικά, στις 20 Μάϊου του 1970, διαδραματίστηκε ο παρθενικός νυχτερινός αγώνας στο γήπεδο κόντρα στη Μίλαν, ο οποίος αποτέλεσε σταθμό για την ιστορία του γηπέδου. Η Τούμπα έζησε την κορυφαία εποχή της στη δεκαετία του 1970, όταν ο Δικέφαλος του Βορρά ξεκίνησε να κατακτά τους πρώτους του τίτλους με αποκορύφωμα την αναμέτρηση που ο σύλλογος εξασφάλισε και μαθηματικά το τρόπαιο του πρωταθλήματος το 1976. Στη συνέχεια, το ρεκόρ θεατών που έχει καταγραφεί μέχρι και σήμερα, συνέβη στο παιχνίδι της 19ης Δεκεμβρίου του ίδιου έτους όταν ο πρωταθλητής ΠΑΟΚ υποδέχτηκε την ΑΕΚ στην 11η αγωνιστική της Α’ Εθνικής με τελικό σκορ 0-0. Τότε, τα εισιτήρια που κόπηκαν ήταν 45.252 ενώ το στάδιο είχε επεκταθεί δύο χρόνια νωρίτερα για να φτάσει μέχρι τη χωρητικότητα των 45.000 οπαδών. Μάλιστα, εκείνη την εποχή δέσποζαν δύο μπασκέτες μπροστά στη Θύρα 4 και πίσω από το τέρμα.

Οι μαύρες στιγμές

Όπως είναι λογικό, ο μεγάλος σεισμός των 6,5 ρίχτερ που έπληξε τη Θεσσαλονίκη το 1978 χτύπησε και την Τούμπα, με τη Θύρα 8 να υποστεί σοβαρά ρήγματα. Στις 18 Μαρτίου του 1980, το συγκεκριμένο μέρος της κερκίδας κατέρρευσε αλλά ευτυχώς δεν συνέβη κατά τη διάρκεια κάποιας αναμέτρησης, οπότε δεν υπήρξε κανένας τραυματίας. Μόλις εννέα μέρες νωρίτερα, έπεσαν δακρυγόνα για πρώτη φορά στο γήπεδο στην αναμέτρηση του συλλόγου με τον Παναθηναϊκό που έληξε με σκορ 0-2, γεγονός που ενδέχεται να επηρέασε περισσότερο την κατάσταση έτσι ώστε να οδηγηθεί μέχρι εκείνο το σημείο. Εωσότου να αποκατασταθούν οι ζημιές, ο ΠΑΟΚ συνέχισε να αγωνίζεται στο Καυτανζόγλειο με την αναμονή να διαρκεί για ένα χρόνο. Κατά την επιστροφή των «ασπρόμαυρων» στο «σπίτι» τους, η χωρητικότητα του γηπέδου έπεσε στις 41.050 θέσεις με αφορμή την τραγωδία που έλαβε χώρα στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», ενώ το 1985 τοποθετήθηκε το στέγαστρο που καλύπτει τις κεντρικές θύρες.

Μερικά χρόνια αργότερα, η νύχτα της 1ης Οκτωβρίου του 1992 αποτέλεσε μία από τις πιο μαύρες στην ιστορία του συλλόγου και συνάμα και του γηπέδου. Οι «ασπρόμαυροι» υποδέχονταν την Παρί Σεν Ζερμέν και βρίσκονταν στα πρόθυρα του αποκλεισμού καθώς είχαν ήδη ηττηθεί στη Γαλλία με 2-0. Με την περιρέουσα ατμόσφαιρα να είναι φοβερά εκτεταμένη μεταξύ των οπαδών και της διοίκησης του Θωμά Βουλινού λόγω της κατάστασης της ομάδας, 30 χιλιάδες κόσμος έδωσε το παρών στα «τσιμέντα» της Τούμπας, στην οποία δεν υπήρχαν ακόμη καθίσματα, για να βοηθήσει τους παίκτες να ανατρέψουν το εις βάρος τους σκορ. Οι φιλοξενούμενοι έκαναν το 0-2 μέχρι το 32ο λεπτό και το όνειρο γκρεμίστηκε, όμως δεν είχαν ξεκινήσει ακόμα τα μεγάλα προβλήματα. Ο εφιάλτης ξεκίνησε με το σφύριγμα της λήξης του πρώτου ημιχρόνου, όταν το ποτήρι «ξεχείλισε» με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν τρομακτικά επεισόδια στο στάδιο και να συνεχιστούν για πολλές ώρες ακόμα κι εκτός του χώρου.

Μετά από τρεις ημέρες, η UEFA ανακοίνωσε την τιμωρία του αποκλεισμού του ΠΑΟΚ από όλες τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για τα επόμενα δύο χρόνια, τα οποία εξελίχθηκαν σε τέσσερα. Μάλιστα, ο τότε ιδιοκτήτης της ΠΑΕ αποφάσισε να κλείσει τη Θύρα 4, η οποία παρέμεινε χωρίς την είσοδο κόσμου για μια 2ετία. Όταν το 1997 ο Δικέφαλος επέστρεψε στις υποχρεώσεις του εκτός των συνόρων, αναγκάστηκε να τοποθετήσει πλαστικά καθίσματα στο γήπεδο της Τούμπας για να συμμορφωθεί με τους κανονισμούς της ομοσπονδίας, με αποτέλεσμα η χωρητικότητα να πέσει στις 28.700 θέσεις και να αλλάξει η μορφή του σταδίου σε τεράστιο βαθμό.

Στις 6 Νοεμβρίου 1995 έλαβε μέρος ένα ακόμα «μαύρο» σκηνικό που οδήγησε στην έξοδο του Βουλινού, όταν η αναμέτρηση με την ΑΕΚ διακόπηκε αφού οι φιλοξενούμενοι έκαναν το 1-3. Τότε, η κατάσταση ξέφυγε με «πετροπόλεμο», σκληρό τραυματισμό του βοηθού διαιτητή αλλά αν και το παιχνίδι ξεκίνησε μετά από 15λεπτη διακοπή, οι «ασπρόμαυροι» οπαδοί μπούκαραν στον αγωνιστικό χώρο κι έτσι ο «άρχοντας» του ματς αναγκάστηκε να το διακόψει οριστικά. Από τότε, πολλές φορές ακόμη διαδραματίστηκαν δυσάρεστες σκηνές στην Τούμπα με αποτέλεσμα να τιμωρηθεί η ομάδα, όμως τα τελευταία χρόνια και με την αγωνιστική άνοδο του συλλόγου οι ανάλογες περιπτώσεις έχουν σχεδόν εξαφανιστεί, με τα προβλήματα και τις ανάρμοστες συμπεριφορές να είναι ελάχιστες.

Ο αιώνας των μεγάλων αλλαγών

Στο θεσμό του Κυπέλλου τη σεζόν 2002/03, ο ΠΑΟΚ πέταξε εκτός τους Ολυμπιακό και ΑΕΚ για να βρεθεί στον τελικό και να διεκδικήσει το τρόπαιο ξανά μετά από αυτό που κατέκτησε το 2001. Νωρίτερα, η ΕΠΟ είχε αποφασίσει πως αν κάποια ομάδα της Θεσσαλονίκης έπαιρνε την πρόκριση για το μεγάλο ραντεβού της διοργάνωσης, η κρίσιμη αναμέτρηση θα διεξαγόταν στο στάδιο του Δικεφάλου. Ωστόσο, η άλλη ομάδα που πήρε το εισιτήριο για τον τελικό έμελλε να κι αυτή από την ίδια πόλη δηλαδή ο συμπολίτης Άρης, ο οποίος ζήτησε αλλαγή έδρας στο γεγονός που συνέβη για 2η φορά στην ιστορία του θεσμού. Ωστόσο, το αίτημα δεν έγινε δεκτό και ο αγώνας πραγματοποιήθηκε κανονικά.

Εκεί, με τυπικά γηπεδούχους τους «κιτρινόμαυρους», οι «ασπρόμαυροι» επικράτησαν με γκολ του Γιώργου Γεωργιάδη και σήκωσαν την κούπα μέσα στο «σπίτι» τους ως... φιλοξενούμενοι, όμως η Τούμπα αντιμετώπισε ζημιές από τα διάφορα επεισόδια που διαδραματίστηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια του κρίσιμου ματς. Από τα καθίσματα και τις πέτρες που εκσφενδονίζονταν συνεχώς, τα σπασμένα προστατευτικά και τα καπνογόνα, το γήπεδο πήρε «φωτιά» ενώ ακόμη κι ένας προβολέας του σταδίου κατέρρευσε με αποτέλεσμα να μην ανάψει την ώρα που πραγματοποιήθηκε το παιχνίδι. Αν και συνέβη με επεισοδιακό τρόπο, το «σπίτι» του ΠΑΟΚ κατάφερε να φιλοξενήσει έναν τελικό στον αιώνα που ξεκίνησε και έφερε πολλές αλλαγές στο γήπεδο. Λίγους μήνες αργότερα δηλαδή με την έναρξη του 2004, η κυβέρνηση έβαλε οριστικό τέλος στις μετακινήσεις οπαδών σε εκτός έδρας αγώνες μετά από τα πολλαπλές συγκρούσεις που λάμβαναν μέρος ανά τη χώρα κι έτσι από τότε ελάχιστες είναι οι φορές που σε αυτό το στάδιο παρευρέθηκαν και αντίπαλοι θεατές, εφόσον δεν πρόκειται για ευρωπαϊκές αναμετρήσεις.

Το ίδιο έτος, το γήπεδο του ΠΑΟΚ επιλέχθηκε ως προπονητήριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 που διεξήχθησαν στην Ελλάδα και με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να βελτιωθεί σε τεράστιο βαθμό. Συγκεκριμένα, τα έργα ανάπλασης που έγιναν έφτασαν το κόστος των 10 εκατομμυρίων ευρώ με αποτέλεσμα να αλλάξει τόσο η εικόνα της Τούμπας όσο και η λειτουργικότητά του, με τη θρυλική κολώνα που έκρυβε τον αγωνιστικό χώρο από τις τηλεοπτικές κάμερες να εξαφανίζεται εντελώς. Ακόμα, δημιουργήθηκαν υποδομές για χλοοτάπητα που δεν υπήρχαν μέχρι εκείνη τη στιγμή, ενώ επίσης κατασκευάστηκε το τετραόροφο κτίριο που εφάπτεται στην κεντρική θύρα μαζί μαζί με το νέο σκέπαστρο που αντικατέστησε το παλαιότερο.

Όσο τα διοικητικά προβλήματα παρέμεναν κατά την πάροδο των ετών, τόσο οι «ασπρόμαυροι» οπαδοί εξοργίζονταν. Το σημείο «μηδέν» καταγράφηκε το Μάιο του 2006 όταν οι οπαδοί προχώρησαν σε κατάληψη των γραφείων της ΠΑΕ για να βρουν λύση στα διοικητικά του συλλόγου. Ωστόσο, η διοίκηση πρωτοδικείου του Θεόδωρου Ζαγοράκη που ανέλαβε την ομάδα λίγο αργότερα, έκανε έργα υποστήλωσης στις Θύρες 7 και 8 το 2010, ενώ ένα χρόνο μετά εγκαινιάστηκε και το νέο προπονητικά κέντρο στη Νέα Μεσήμβρια.

Το 2012, επεκτάθηκαν και οι χώροι των γραφείων και αποδυτηρίων της Τούμπας μαζί με την αίθουσα τύπου και την προεδρική σουίτα. Τέλος, η έλευση του Ιβάν Σαββίδη στην ιδιοκτησία των Θεσσαλονικιών έφερε κι άλλες αλλαγές στην Τούμπα με ανακαινίσεις σε μερικούς εσωτερικούς χώρους και πλέον, όσο περνούν τα χρόνια τόσο πιο κοντά τα δρώμενα οδεύουν προς το χτίσιμο της νέας Τούμπας που θα φέρει νέα πνοή στο σύλλογο.

Εθνική, άλλες ομάδες και συναυλίες

Το στάδιο του Δικεφάλου του Βορρά έχει χρησιμοποιηθεί ως έδρα και άλλων ομάδων στο πρωτάθλημα μέσα στο πέρασμα των χρόνων, όπως οι Άρης, Απόλλων Καλαμαριάς και Ηρακλής. Ακόμη, οι «κιτρινόμαυροι» έχουν γίνει γηπεδούχοι στην Τούμπα και στην Ευρώπη (1968 με Ουίπεστ, 1974 με Ραπίντ Βιέννης, 2003 με Περούτζια) ενώ την ίδια πορεία ακολούθησε αργότερα τόσο ο Ολυμπιακός (1979 με Ντιναμό Κιέβου) όσο και ο ΟΦΗ (1987 με Αταλάντα).

Στις 4η Ιουλίου του 1975, φιλοξενήθηκε για πρώτη φορά επίσημος αγώνας της Εθνικής ομάδας στο στάδιο του ΠΑΟΚ, με την Ελλάδα να κερδίζει με 4-0 τη Μάλτα και τον Κώστα Ιωσηφίδη να σκοράρει μέσα στο «σπίτι» του και με τη γαλανόλευκη. Από τότε, 46 χρόνια χρειάστηκαν να περάσουν μέχρι να αγωνιστεί ξανά το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα στο «ασπρόμαυρο» γήπεδο, όταν το 2021 το χρησιμοποίησε ως έδρα στο παιχνίδι ενάντια στη Γεωργία κεκλεισμένων των θυρών λόγω της πανδημίας, το οποίο έληξε ισόπαλο με σκορ 1-1.

Ενδιάμεσα και νωρίτερα, η Εθνική αγωνίστηκε μερικές φορές στην Τούμπα σε αγώνες είτε φιλικού ή και φιλανθρωπικού χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, η πρώτη προσπάθεια ήταν σε αναμέτρηση με αντίπαλο το Μεξικό το 1971 με την επόμενη να έγινε προς τιμή του Γιώργου Κούδα το 1995 κόντρα στη Γιουγκοσλαβία, καθώς εκείνη την ημέρα αποκαλύφθηκε και η προτομή του θρύλου του Δικεφάλου.

Ακολούθησαν το παιχνίδι με την Ισπανία το 2007 στο οποίο είπε «αντίο» επίσημα ο Θοδωρής Ζαγοράκης και αυτό με την Ονδούρα το 2021, ενώ η Τούμπα χρησιμοποιήθηκε ως έδρα ακόμα και από εθνική ομάδα διαφορετικής χώρας.

Πρόκειται για τη Γιουγκοσλαβία που αναγκάστηκε να βρει διαφορετικό γήπεδο στις 9 Ιουνίου του 1999 για να αντιμετωπίσει τη Μάλτα, λόγω της εμπόλεμης ζώνης που βρισκόταν το Βελιγράδι. Τέλος, το στάδιο του ΠΑΟΚ έχει χρησιμοποιηθεί και στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας της Ενώσεως Κέντρου το 1965 όπως και στη συναυλία του Ίαν Γκίλαν των Deep Purple και του Μιχάλη Ρακιντζή το 1993.

Οι κορυφαίες στιγμές της Τούμπας

Αφαιρώντας το ρεκόρ εισιτηρίων που αναφέρθηκε πριν, ο δεύτερος αγώνας με τους περισσότερους θεατές στην ιστορία της Τούμπας, είχε συμβεί στον περίφημο αγώνα στις 2 Μαΐου του 1976, όταν ο σύλλογος νίκησε με 1-0 την «ένωση» χάρις το τέρμα του Νέτο Γκουερίνο και εξασφάλισε το πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας του, τη χρονιά που συμπλήρωνε μισό αιώνα ζωής υπό το βλέμμα 45.010 ανθρώπων.

Ιστορική στιγμή ήταν και η νίκη κόντρα στην Μπαρτσελόνα του Γιόχαν Κρόιφ μία χρονιά νωρίτερα και συγκεκριμένα στις 16 Σεπτεμβρίου του 1975, με τους 45.200 θεατές να παρακολουθούν τον Γιώργο Κούδα να «εξοντώνει» τους Καταλανούς.

Ακόμα, βαθιά χαραγμένη στη μνήμη όλων των «ασπρόμαυρων» οπαδών έχει μείνει ο αγώνας ενάντια στη Νάπολι στις 6 Οκτωβρίου του 1988, δηλαδή τη μοναδική φορά που ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα επισκέφτηκε το «σπίτι» του ΠΑΟΚ. Μάλιστα, ο Αργεντινός θρύλος έφυγε άκρως εντυπωσιασμένος από την τρομερή ατμόσφαιρα που «τρομοκρατούσε».

Η Τούμπα και κυρίως η Θύρα 4 αποτελούσαν τον φόβο των αντιπάλων για πολλά χρόνια, καθώς η κατάσταση που επικρατούσε ήταν πολεμική με τους παίκτες να σκέφτονται διπλά και τριπλά αν θα αποφασίσουν να εκτελέσουν κόρνερ κοντά στο πέταλο των οργανωμένων.

Ο επεισοδιακός ημιτελικός Κυπέλλου στις 16 Απριλίου του 2014 με τον Ολυμπιακό έμεινε στην ιστορία τόσο για την σημαντική πρόκριση, όσο και για τα εντυπωσιακά καπνογόνα που φώτισαν την ατμόσφαιρα σε ολόκληρο το γήπεδο, αλλά και για τις ανάρμοστες συμπεριφορές στον πάγκο των φιλοξενούμενων.

Τέλος, οι κορυφαίες στιγμές είναι σίγουρα και οι δύο πρόσφατες φιέστες μετά τα πρωταθλήματα που κατακτήθηκαν. Πρώτα, στην 21η Απριλίου 2019 ο ΠΑΟΚ κέρδισε με 5-0 τον Λεβαδειακό και έπειτα ακολούθησε η συγκινητική τελετή και η απονομή του τροπαίου στα χέρια του Αντελίνο Βιεϊρίνια.

Ενώ στις 19 Μαΐου του 2024 το έργο ήταν διαφορετικό, με τους οπαδούς να βρίσκονται από νωρίς εντός του αγωνιστικού χώρου για να περιμένουν τους πρωταθλητές να έρθουν από το «Κλεάνθης Βικελίδης» και να σηκώσουν την κούπα μετά το θρίαμβο των τεσσάρων συνεχόμενων νικών κόντρα στο Big-5 του ελληνικού ποδοσφαίρου.