Ξυπόλητος στ΄ αγκάθια ο Ηρακλής

Ξυπόλητος        στ΄      αγκάθια     ο     Ηρακλής

Ένα φιλικό παιχνίδι ποτέ δεν κρίνεται εκ του αποτελέσματος, σε μια και μοναδική περίπτωση. Όταν διεξάγεται στις αρχές τις προετοιμασίας και στόχο έχει αφενός την αξιολόγηση της πορείας των προπονήσεων και αφετέρου το «ξεμούδιασμα» των παικτών, κατά κάποιο τρόπο ή κατ ΄άλλους είναι  μια προπόνηση μέσα από ένα ματς. Φυσικά και σταδιακά ο προπονητής, πάντα στην περίοδο της προετοιμασίας έχει τη δυνατότητα ή μάλλον την απαίτηση από τους παίκτες του να παρουσιάζουν και κάποιος αγωνιστικό προφίλ σύμφωνα με τις υποδείξεις του.

 

Ο Νίκος Παπαδόπουλος χθες, όπως τουλάχιστον φάνηκε, δεν μπορούσε να ζητήσει τίποτε περισσότερο από αυτούς , σύμφωνα με την εμφάνιση του πρώτου μέρους. Στο δεύτερο ήταν εμφανής ή έλλειψη εναλλακτικών λύσεων και μοιραία ήρθε το βαρύ 4-0. Τα δεδομένα εξαιτίας του λιγοστού χρόνου δεν πρόκειται να αλλάξουν, ακόμη κι αν η πρεμιέρα του Πρωταθλήματος αναβληθεί.

 

Ο Παπαδόπουλος δικαιολογημένα  ξέσπασε στο τέλος του αγώνα, στις δηλώσεις του. Επανέλαβε το αυτονόητο σε αρκετά οξύ τόνο, απευθυνόμενος στο κάπου μάλλον, αφού στη δεδομένη στιγμή δεν υπάρχει άνθρωπος στον οποίο μπορεί να στηριχθεί. Σε ποιόν; Στον Παπαθανασάκη ή τον Καργιούλη. Ο ένας δήθεν τα παράτησε. Ο έτερος δήθεν πάλι ανέλαβε. Ο ένας παριστάνει τον Πόντιο Πιλάτο και δεύτερος δεν ξέρω. Η ομάδα βουλιάζει και αυτός (πολύ καλά κάνει) τη δουλειά του. Ψάχνει ομάδα για τον πελάτη του τον Κάτσε, αφού από εκεί θα βγάλει το ψωμί του, όχι από τον Ηρακλή.

 

Η κατάσταση είναι τραγική και μάλλον θα ήταν ευχής έργο ο Κοντονής να κάνει πράξη την απειλή του και να αναβάλλει επ’  αόριστον την πρεμιέρα του Πρωταθλήματος. Διότι καλά τα λέει ο Νικόλας, ότι η ομάδα δεν πάει για να σωθεί, αλλά άλλο να πιστεύεις σε κάτι εκ πεποιθήσεως και ιδιοσυγκρασίας και άλλο, υποσυνείδητα τουλάχιστον, σε ένα θαύμα. Διότι είναι απλό. Γίνεται μια ομάδα να βγάλει τη χρονιά με δέκα μόνο παίκτες ανταγωνιστικούς των αντιπάλων στη S.L. ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΩΣ. 

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ