Βούτυρο στο ψωμί του Ολυμπιακού η «απομάκρυνση» των ξένων διαιτητών!

Η… είδηση πέρασε σχεδόν ασχολίαστη. Τι έλεγε; Ότι εκεί στη Σούπερ Λίγκα με πρωτοβουλία των θεωρούμενων «μεγάλων», ως εκ τούτου και ισχυρών, συζητήθηκε και σχεδόν «αποφασίστηκε» (παραμένει βέβαια να ψηφιστεί από την αρμόδια επιτροπή) από το νέο πρωτάθλημα… οι ξένοι διαιτητές δεν χρειάζονται. Και αυτό γιατί και στα ντέρμπι θα ορίζονται Έλληνες! Τόσο απλά, τόσο γρήγορα, τόσο σίγουρα.

Το γιατί τους είχαμε «επιστρατεύσει» τόσο χρόνια ξεχάστηκε! Ο λόγος; Πρόκοψε τόσο η εγχώρια διαιτησία, ώστε μπορούμε να εμπιστευτούμε τα δικά μας «αστέρια». Τα οποία επί έτη πολλά έλαμψαν και φώτισαν σχεδόν μονολιθικά έναν συγκεκριμένο δρόμο. Ή αν θέλετε μια λεωφόρο. Αυτή που βγάζει στο μεγάλο λιμάνι. Η θρυλική παράγκα του «θείου» γαλούχησε γενιές ολόκληρες διαιτητών, με το δόγμα πατρός Σπάθα. Σφυρηλατώντας μια σχέση η οποία έμεινε σταθερή και αδιατάραχτη μέχρι και σήμερα. Γεγονός που βοήθησε στην διαμόρφωση προκλητικών καταστάσεων με σκανδαλώδεις διαιτησίες που έγραψαν ιστορία. Και υποστηρίζω το μέχρι σήμερα, γιατί και στο φετινό πρωτάθλημα η μέτρια ομάδα του λιμανιού διασώθηκε από πιθανά αγωνιστικά εμφράγματα, όντας αδύναμη να ξεπεράσει την αντίσταση μικρομεσαίων αντιπάλων. Κορυφαία ονόματα (όπως επί παραδείγματι του κυρίου Παπαπέτρου) δεν δίστασαν να εκτεθούν, προκειμένου να μην χαθούν πολύτιμοι βαθμοί για την ομάδα του Μεντιλίμπαρ.

Να «φύγουν» οι ξένοι λοιπόν. Και στην θέση τους ποιοι; Το τραγικό ή μάλλον το κωμικό της ιστορίας, είναι ότι είναι σύμφωνοι και αυτοί που κατάφεραν να πάρουν κάποιους τίτλους, από τη στιγμή μόνον που οι ελέγχοντες 100% τους Έλληνες διαιτητές, δεν τους άφηνα ούτε να ονειρευτούν κάτι τέτοιο. Με τους ξένους είδαν άσπρη μέρα ο ΠΑΟΚ, η ΑΕΚ. Και τώρα; Απλά - τόσο απλά – στην επιστροφή της εποχής της παράγκας. Η πλάκα είναι ότι ο τελευταίος που συναίνεσε στην απομάκρυνση των ξένων ήταν ο Ολυμπιακός. Διά του εκπροσώπου του τιτανομέγιστου κυρίου Καραπαπά, είπε το εξής καταπληκτικό: «Εμείς είχαμε τις επιφυλάξεις μας για αυτή την αλλαγή, αλλά τελικά συμφωνήσαμε». Τρελά και εν πολλοίς περίεργα και ακαταλαβίστικα πράγματα. Εκτός και εάν μερικοί από τους εμπνευστές αυτής της ιστορικής απόφασης της αλλαγής, θεωρουν τον εαυτό τους χαλίφη στη θέση του χαλίφη (δηλαδή του πάρτα όλα Βαγγέλη) και μπορούν να «εισπράξουν» ανάλογες εύνοιες. Το κουβάρι όμως με την πρώτη ματιά φαίνεται είναι μπερδεμένο και θα μπορούσε μετά βεβαιότητας να υποστηριχθεί ότι θα μπερδευτεί ακόμη περισσότερο πολύ σύντομα, με τη διαφαινόμενη σύγκρουση των δύο παρατάξεων που ήδη έχουν «διαμορφωθεί» για τη διεκδίκηση της προεδρίας της Σούπερ Λίγκα. Αλαφούζος και Μαρινάκης από ότι λέγεται είναι ισοδύναμοι (7-7). Με την ΕΠΟ… στο ρόλο του Πόντιου Πιλάτου ή την έκπληξη ενός προεδρικού σάλτου μορτάλε! Με ότι σημαίνει αυτό το τελευταίο. Ίδωμεν!

Μέχρι τότε μένουμε με ανεξήγητη την απορία τίνος έμπνευση ήταν να δοθεί απλόχερα στον Ολυμπιακό ένα ουρανόπεμπτο δώρο, όπως η απομάκρυνση των ξένων διαιτητών από τα ντέρμπι του πρωταθλήματος. Και η αντίστοιχη ανάθεση τους στους συναδέλφους τους Έλληνες, οι περισσότεροι από τους οποίους ακολουθούν την «πεπατημένη», με ελάχιστους θαρραλέους να προσπαθούν φιλότιμα να «απεξαρτηθούν» από τα συμπλέγματα ενός αμαρτωλού παρελθόντος (εποχή παράγκας) της ελληνικής διαιτησίας.