Το πιο εύκολο διπλό του Ηρακλή μέσα στην Τούμπα!!!
Το είπαν και το έκαναν οι κυανόλευκοι στην Τούμπα. Ηθελαν να δώσουν χαρά στον κόσμο τους με μια μεγάλη νίκη και την πέτυχαν δίκαια, απόλυτα και απλά. Αποδεικνύοντας περίτρανα το αρχαίο και πάνσοφο «ουκ εν τω πολλώ το ευ».
Μια ομάδα, ο Ηρακλής ,του χαμηλότερου ίσως μπάτζετ της κατηγορίας κατανίκησε, ναι κατανίκησε ομαδικά προπονητή και παίκτες ενός αντιπάλου σχεδόν μυθικού από πλευράς πλούτου.
Η επικράτηση των κυανόλευκων άρχισε από την άψογη «ανάγνωση» του παιχνιδιού από πλευράς Παπαδόπουλου και τελείωνε στην κατά γράμμα εφαρμογή του σχεδιασμού από πλευράς παικτών.
Δίκαια λοιπόν οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ τους χειροκρότησαν θερμά , αναγνωρίζοντας αν μη τι άλλο την ανωτερότητά τους έναντι της ομάδας τους, από την οποία ζήταγαν προφανώς πολλά και πήραν ελάχιστα και γεύτηκαν μια ήττα, η οποία τους πλήγωσε περισσότερο από οτιδήποτε, αφού προήλθε από τον Ηρακλή, από έναν γείτονα, που στα μάτια των περισσοτέρων φάνταζε μικρός ( κακώς) και αποδείχθηκε, Τιτάνας, πραγματικός Ημίθεος.
Κάποτε ο Γιοβάνοβιτς μου έλεγε. «Πριν αρχίσει το παιχνίδι βλέπω στα μάτια τους αντιπάλους και καταλαβαίνω που το πάνε». Αν χθες οι ΠΑΟΚτσήδες έβλεπαν κατάματα τους κυανόλευκους σίγουρα δεν θα ήταν τόσο νηφάλιοι στη συνέχεια.
Σίγουρα τα μάτια των αντιπάλων τους θα πέταγαν φωτιές και στο μυαλό τους οι εικόνες, ήταν εικόνες θριάμβου. Τον ήθελαν περισσότερο, ήταν καλύτεροι και τον χάρηκαν.
Στο πιο εύκολο διπλό του Ηρακλή στην Τούμπα, ο Λεοζίνιο έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του, με το καταπληκτικό γκολ που πέτυχε στο 73ο λεπτό, ύστερα από ασίστ του Βέλλιου.
Και όλα αυτά σ ένα Β΄ ημίχρονο όπου το γαλανόλευκο κυριαρχούσε και οι προειδοποιητικές βολές έπεφταν ομαδικά, όπως για παράδειγμα το τετ-α-τετ του Βέλλιου (από πάσα του Τσιλιανίδη) που έδιωξε με τα πόδια ο Βελλίδης. Συμπερασματικά ο Ηρακλής διαχειριζόμενος το παιχνίδι άψογα, πόνταρε στην σταδιακή κούραση των αντιπάλων του, χαρίζοντάς του ένα ημίχρονο (χωρίς να κινδυνέψει) και στη συνέχεια πέρασε στην αντεπίθεση , η οποία έφερε και τη μεγάλη νίκη. Κι όπως είπε και ο μέγας Νικόλας, αυτά τα νεαρά παιδιά του Ηρακλή σε λίγο καιρό, ίσως του χρόνου, θα μετατραπούν σε πρώτο… πράμα. Και τον πιστεύω…
