Το μειονέκτημα που έγινε… πλεονέκτημα

Το μειονέκτημα που               έγινε… πλεονέκτημα

Αν ρίξει κανείς μια ματιά στην πολιτική που ακολούθησε φέτος ο ΠΑΟΚ σε μεταγραφικό επίπεδο και τη συγκρίνει με την αντίστοιχη περσινή θα διαπιστώσει πολλές και σημαντικές αλλαγές.

 

Φέτος, οι επιτελείς του Δικεφάλου έπαιξαν με τον χρόνο, δεν μπήκαν σε διαδικασία να δώσουν πολλές διαθέσιμες μέρες στους μεταγραφικούς στόχους και φρόντισαν να «κλείσουν» το μεγαλύτερο μέρος από το ρόστερ σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

 

Τούτο βέβαια είχε να κάνει με καταστάσεις που έλαβαν χώρα την περσινή χρονιά οι οποίες αξιολογήθηκαν αναλόγως στη διάρκεια της σεζόν και φυσικά λήφθηκαν σχετικές αποφάσεις.

 

Η σημαντικότερο φαίνεται στις ημερομηνίες άφιξης των νέων παικτών αλλά και στη δυνατότητα που έχει ο Σούλης Μαρκόπουλος ούτως ώστε να δουλέψει με όλους τους αθλητές από τις πρώτες ημέρες της προετοιμασίας. Αυτό δε συνέβη πέρυσι και σύμφωνα με τους πρωταγωνιστές, κόστισε στο κομμάτι της χημείας της ομάδας όχι τόσο στον αγωνιστικό τομέα αλλά σε επίπεδο χαρακτήρων.

 

Πέρυσι, ο Ουίλιαμ Χάτσερ έφθασε στη Θεσσαλονίκη στις 10 Οκτωβρίου, έχασε έως και την πρεμιέρα του πρωταθλήματος. Απλά στη δική του περίπτωση λειτούργησε ευεργετικά το ότι είχε δουλέψει με τον Σούλη Μαρκόπουλο κι έτσι δεν χρειάστηκε πολύ χρόνο για να προσαρμοστεί. Περίπου έναν μήνα αργότερα, μπήκε στο πρόγραμμα της ομάδας ο Σοφοκλής Σχορτσανίτης έχοντας ανάλογες αυξημένες αγωνιστικές ευθύνες.

 

Ο ΠΑΟΚ προσπάθησε να γίνει ομάδα μέσα από τους διαδοχικούς αγώνες, αλλά δεν κατάφερε να βρει σταθερότητα. Αντιθέτως, φέτος άπαντες θα είναι στη Θεσσαλονίκη πριν τις 20 Αυγούστου και το περσινό μειονέκτημα αυτομάτως μετατράπηκε σε πλεονέκτημα για τον Δικέφαλο.